Jakie dane muszę zażądać od swojego dostawcy produktów?
Informacje o materiałach, pochodzeniu i zgodności
U dostawcy żądasz informacji niezbędnych do wypełnienia cyfrowego paszportu produktu: dane o materiałach i substancjach przetworzonych w produkcie lub części, pochodzeniu komponentów, deklaracji zgodności i raportach z badań, a w zależności od grupy produktów informacje o naprawie, demontażu, możliwości recyklingu lub wydajności energetycznej. Nie jest to stała lista, która byłaby taka sama dla wszystkich produktów. Paszport jest bowiem wypełniany dla każdej grupy produktów danymi kategoriami, które określa ESPR i związany z nią akt delegowany dla tej grupy. To, co żądasz od swojego dostawcy, jest zawsze tłumaczeniem tych kategorii danych na konkretne części lub surowce dostarczane przez tego dostawcę.
Do kogo to się odnosi, a do kogo nie
To pytanie dotyczy producentów i importerów, którzy muszą sporządzić cyfrowy paszport produktu dla produktu należącego do grupy produktów, do której zastosowanie ma ESPR. Dostawca nie musi sam tworzyć paszportu; obowiązek ten spoczywa na producencie lub importerze, który wprowadza produkt na rynek. Na dostawcy ciąży natomiast obowiązek udostępnienia informacji podstawowych na żądanie. Dotyczy to podmiotów w łańcuchu dostaw: producentów części, dostawców materiałów i innych ogniw przed producentem. Nie dotyczy to danych, które nie mają związku z paszportem, ani grup produktów, dla których nie został jeszcze przyjęty akt delegowany — dla tych produktów obowiązek paszportu po prostu jeszcze nie istnieje, a zatem nie ma również żądania do dostawcy o jego dostarczenie.
Brak ustalonej daty: zależy to od aktu delegowanego dla każdej grupy produktów
Nie można podać konkretnej daty, od której obowiązek tego żądania do dostawców obowiązuje dla wszystkich produktów. Sam ESPR zawiera ramy — obowiązek podmiotów w łańcuchu dostaw do przekazania żądanych informacji i wymagania dotyczące zawartości paszportu — ale rzeczywista data wejścia w życie i dokładny zestaw danych są ustalane dla każdej grupy produktów w akcie delegowanym. Dopóki taki akt nie istnieje dla danej grupy produktów, nie ma obowiązku prowadzenia paszportu, a zatem nie ma również ustawowego obowiązku dostawców do jego specjalnego dostarczania. Kto już teraz rozmawia z dostawcami, robi to w przewidywaniu aktu, który będzie obowiązywać dla jego grupy produktów, a nie na podstawie już ustalonej daty dla wszystkich produktów naraz.
Jak to praktycznie wdrożyć
Zacznij od ustalenia, do której grupy produktów należy produkt i czy dla tej grupy został już przyjęty lub jest przygotowywany akt delegowany; określa to, które kategorie danych będą obowiązkowe w paszporcie. Następnie przejrzyj listę wymaganych kategorii danych obowiązujących dla cyfrowego paszportu — identyfikacja produktu, wydajność techniczna, skład, zgodność, informacje dotyczące środowiska i cyrkulacji — i dla każdej kategorii określ, który dostawca lub producent części posiada odpowiednie dane źródłowe. Żądaj tych danych celowo: nie "wyślij wszystko, co posiadasz", ale dla każdej części konkretne informacje, które są potrzebne (na przykład: skład materiałowy tej części, raport z badań tego powłoki, oświadczenie pochodzenia tego surowca). Rejestruj, kto dostarczył jakie dane i kiedy, aby można było zawsze wśledzić pochodzenie danych, jeśli będzie to później kwestionowane. Na koniec sprawdź, czy dostarczone informacje są w formie przydatnej dla cyfrowego paszportu — czyli przenoszone i połączalne z produktem — zamiast tylko certyfikatu papierowego, który nie może być łatwo dostosowany do struktury danych.
Podstawa prawna: artykuł 38 i artykuł 10 ESPR
To podejście wynika z dwóch postanowień Rozporządzenia (UE) 2024/1781. Artykuł 38 określa wymogi dla uczestników łańcucha dostaw: stanowi, że uczestnicy ci są obowiązani na żądanie dostarczać informacje niezbędne do spełnienia wymogów produktu — podstawę, na której producent lub importer może żądać od dostawcy danych. Artykuł 10 określa wymogi dotyczące samego cyfrowego paszportu produktu: jaki rodzaj informacji musi zawierać paszport, w jakiej formie i dla kogo informacja ta powinna być dostępna. Razem artykuły te określają zarówno to, co ma ostatecznie znaleźć się w paszporcie, jak i obowiązek stron znajdujących się dalej w łańcuchu dostarczenia danych źródłowych, które są do tego niezbędne.
Jeśli już teraz przygotowujesz paszport produktu, możesz wykorzystać kategorie danych z artykułu 10 jako listę kontrolną przy formułowaniu ukierunkowanego zapytania do dostawców, a rejestrację tego, kto co dostarczył, najlepiej zorganizować od razu — zaoszczędzi to prac badawczych, gdy delegowany akt dla własnej grupy produktów wejdzie w życie.
Na czym to się opiera
- Rozporządzenie (UE) 2024/1781 (ESPR), artykuł 38 (wymogi dla uczestników łańcucha dostaw)
- Rozporządzenie (UE) 2024/1781 (ESPR), artykuł 10 (wymogi dotyczące cyfrowego paszportu produktu)
Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Podajemy odniesienia dla każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.
Co konkretnie należy zrobić
Czego się od Pana/Pani oczekuje
Jako producent lub importer opracowujesz cyfrowy paszport produktu, ale większość zawartości nie pochodzi z Twojej własnej administracji. Pochodzi od stron, które Ci dostarczają: producentów części, dostawców surowców, firm zajmujących się montażem. Artykuł 38 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) stanowi, że podmioty w łańcuchu dostaw mają obowiązki związane z udostępnianiem informacji niezbędnych do paszportu. To, co oznacza to w praktyce, dzieli się na kilka rozpoznawalnych elementów.
Wiedza na temat danych wymaganych przez paszport
Artykuł 10 rozporządzenia ESPR opisuje, jakie informacje musi zawierać cyfrowy paszport produktu. Dla firmy zatrudniającej 10 do 100 pracowników oznacza to przede wszystkim przełożenie na praktykę: ustalenie, które z tych wymagań dotyczących informacji dotyczą której części lub którego surowca, a zatem od którego dostawcy muszą być pobrane. To nie jest zadanie jednorazowe, ale coś, co różni się w zależności od grupy produktów i delegowanego aktu — dlatego warto najpierw wyjaśnić czy paszport produktu ma zastosowanie do Twoich produktów i które kategorie danych się do tego wiążą.
Rzeczywiście zażądanie danych od dostawcy
Obowiązek wynikający z artykułu 38 działa w praktyce w dwie strony: dostawca musi coś dostarczyć, ale Ty musisz o to poprosić — i wystarczająco konkretnie. Dla firmy tej wielkości zwykle oznacza to, że ktoś jest wyznaczony do prowadzenia listy dla każdego dostawcy: jakie dane są potrzebne, jakie już się pojawiły, jakie jeszcze brakuje. W firmach mających garstkę stałych dostawców można to opanować w arkuszu kalkulacyjnym; w przypadku szerszego pakietu zakupów szybko staje się to niezorganizowane bez ustalonego formatu.
Otrzymanie danych na czas i w odpowiedniej formie
Nie wystarczy, że dane kiedyś się pojawią — muszą być dostępne zanim paszport zostanie opracowany i opublikowany, oraz w formie możliwej do przetworzenia. Dla firmy produkcyjnej oznacza to, że dostarczanie danych paszportu staje się częścią samego procesu zakupowego, a nie czymś, co jest sprawdzane Later. W praktyce działa to najlepiej, jeśli dostawa danych paszportu ma stałe miejsce w warunkach zakupu, aby nie była to kwestia proszenia i mienia nadzieję, ale umowy, która jest ustalona. Jak to konkretnie funkcjonuje, opisano w jak ustalić dostawę danych paszportu w umowie o zakup.
Dane można wspierać dowodami
To, co dostarcza dostawca, staje się częścią Twojego paszportu, a zatem (częściowo) Twoją odpowiedzialnością wobec świata zewnętrznego. Nie oznacza to, że musisz wszystko sam mierzyć lub testować, ale musi być coś, na co możesz się powołać, jeśli dokładność danych zostanie podważona. Dla firmy bez własnego laboratorium lub zdolności testowych jest to często najbardziej niedoceniana część: zadanie pytania o liczbę to jeden krok, udokumentowanie podstawy tego drugi.
Gdzie w praktyce dochodzi do błędów
Kilka sytuacji pojawia się regularnie w firmach, które zajmują się tym zagadnieniem.
Po pierwsze: dane są pobierane dopiero w momencie, gdy paszport musi być stworzony, podczas gdy dostawca już dawno nie uczestniczy w procesie, aby szybko coś dostarczyć, lub zamówienie już dawno się skończyło. Po drugie: wysyłane jest ogólne żądanie ("wyślij swoje dane produktu") bez określenia, które dokładnie dane są potrzebne zgodnie z artykułem 10, po czym dostawca odsyła coś, co nie odpowiada temu, czego wymaga paszport. Po trzecie: w przypadku produktu montażowego zapomina się, że nie tylko bezpośredni dostawca, ale także podwykonawca za nim musi dostarczyć dane — co powoduje lukę w łańcuchu, która pojawia się dopiero później. To, czego w tym względzie pytać, opisano w jakie dane pobierasz od podwykonawcy, który wytwarza część. Po czwarte: dane są dostarczane, ale nikt nie sprawdza, czy są poprawne — aż do momentu, gdy klient lub organ nadzoru zadaje w tej sprawie pytanie. Po piąte: przedsiębiorstwo współpracuje z wieloma dostawcami tego samego komponentu, na przykład w celu rozłożenia ryzyka dostaw, i odkrywa, że każdy dostawca dostarcza dane w innym formacie, przez co paszport powinien różnić się w zależności od partii. Sposób postępowania w tej sprawie opisany jest w co robić, jeśli używamy wielu dostawców dla tego samego komponentu.
Inny często powtarzający się problem to sytuacja, w której dostawca po prostu nie dostarcza danych — z powodu niechęci, niewiedzy, albo dlatego, że dostawca sam nie wie, skąd powinny pochodzić informacje. Co w takiej sytuacji można zrobić, opisane jest w co można zrobić, jeśli dostawca nie dostarcza danych.
Co możesz udokumentować
Szereg dokumentów i ustaleń czyni żądanie danych od dostawców zarządzalnym, zamiast czegoś, co za każdym razem wymyśla się od nowa:
- Specyfikacja danych dla każdej grupy produktówlista elementów informacji z artykułu 10 rozporządzenia ESPR, które dotyczą której części lub której surowca, aby pracownik ds. zakupów nie musiał za każdym razem na nowo ustalać, co jest potrzebne.
- Stały zapis w umowie zakupu dotyczący dostarczania danych paszportu, w tym co się dzieje, jeśli te dane nie zostaną dostarczone lub okażą się być nieprawidłowe. Przykład opracowany znajduje się w ustaleniach, które mogą być zawarte w umowie zakupu.
- Procedura kontroli danych otrzymanych od dostawcy, aby nie każda liczba została ślepo przejęta. Patrz jak sprawdzana jest poprawność danych dostawcy w celu uzyskania podejścia do tego.
- Przegląd dla każdego dostawcy tego, co zostało dostarczone i co jeszcze brakuje, prowadzony jako stały element teczki zakupowej zamiast luźnych wymian e-maili.
- Umowa o poufności dotycząca danych, które dostawca uważa za poufne, aby żądanie szczegółowych informacji nie utknęło w strachu przed konsekwencjami. Patrz czy można poprosić o umowę o poufności od dostawcy.
- Procedura zmiany dostawcy, aby było wiadomo, co się stanie z istniejącym paszportem w momencie zmiany dostawcy. Więcej na ten temat w czy paszport produktu należy skorygować w przypadku zmiany dostawcy.
- Dodatkowe ustalenia przy imporcie z poza Unię Europejską, gdzie kwestia, kto dostarcza które dane, przybiera dodatkowy wymiar. Patrz znaczenie paszportu produktu dla importu spoza Unii Europejskiej.
Te ustalone zapisy czynią żądanie danych od dostawców mniej zależnym od pamięci jednego pracownika ds. zakupów i dają przedsiębiorstwu coś, na co może się powołać, gdy pojawi się spór dotyczący tego, kto miał dostarczyć co.
Nie jest to porada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje o regulacjach, których dotyczy ta platforma. Nie znamy twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.
Napisane za pomocą AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka 2026-08-22. Coś nie gra? Daj nam znać — korekty mają priorytet.