Ποιος είναι υπεύθυνος εάν υπάρχουν λανθασμένα δεδομένα στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος

Ο κατασκευαστής που συντάσσει το διαβατήριο φέρει την ευθύνη

Ο κατασκευαστής είναι αυτός που ευθύνεται εάν υπάρχουν λανθασμένα δεδομένα στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Αυτό προκύπτει από το άρθρο 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781), το οποίο ρυθμίζει τις υποχρεώσεις των κατασκευαστών: είναι υπεύθυνοι για το ότι το διαβατήριο είναι ορθό, ενημερωμένο και πλήρες, ανεξάρτητα από το ποιος δημιούργησε ή φιλοξένησε τεχνικά το διαβατήριο. Ένας πάροχος υπηρεσιών που συντάσσει και δημοσιεύει το διαβατήριο, όπως μια πλατφόρμα που παρέχει τη μεταφορέα δεδομένων QR, το κάνει βάσει των δεδομένων που παρέχει ο κατασκευαστής. Η ακρίβεια αυτών των υποκείμενων δεδομένων — της σύνθεσης, της προέλευσης, των αποτελεσμάτων δοκιμών, των δεδομένων επισκευής — παραμένει στην ευθύνη αυτού που θέτει το προϊόν στην αγορά.

Σε ποιον ισχύει και για ποια σφάλματα δεν ισχύει

Αυτό ισχύει καταρχήν για τον κατασκευαστή όπως τον ορίζει ο ESPR: αυτός που σχεδιάζει το προϊόν ή αναθέτει τη μαζική παραγωγή του και το πωλεί με δικό του όνομα ή εμπορικό σήμα. Ποιος θέτει προϊόντα με δικό του εμπορικό σήμα στην αγορά ενώ ένας άλλος πραγματοποιεί τη μαζική παραγωγή, μπορεί για το νόμο να θεωρηθεί κατασκευαστής και έτσι να φέρει την ευθύνη για τα δεδομένα του διαβατηρίου. Αν ο πραγματικός κατασκευαστής είναι εκτός της ΕΕ, τότε ένα μέρος αυτής της ευθύνης μεταφέρεται συχνά στον εισαγωγέα· πώς ακριβώς κατανέμεται αυτή η διαίρεση ρόλων περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με ένα κατασκευαστή εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όπου αυτό δεν ισχύει: ένας διανομέας, έμπορος ή ηλεκτρονική αγορά που μόνο επαναπωλεί το προϊόν και αφήνει το διαβατήριο αμετάβλητο δεν είναι αυτός που καθόρισε το περιεχόμενο. Οι υποχρεώσεις τους βρίσκονται αλλού — ελέγχου αν υπάρχει διαβατήριο, της μη τροποποίησης του, της διατήρησής του ορατού — και αυτές εξηγούνται στη σελίδα σχετικά με υποχρεώσεις διανομέα ή εμπόρου. Επίσης, ένα τεχνικό σφάλμα που προκύπτει αποκλειστικά από την πλατφόρμα που φιλοξενεί το διαβατήριο ή δημιουργεί τον κωδικό QR — δηλαδή μια δυσλειτουργία όπου τα σωστά δεδομένα που παραδόθηκαν εμφανίζονται λανθασμένα — είναι ένα διαφορετικό ζήτημα από ένα σφάλμα στα ίδια τα δεδομένα που παρέχει ο κατασκευαστής. Το πρώτο είναι ένα σφάλμα εκτέλεσης του παρόχου υπηρεσιών, το δεύτερο είναι ένα σφάλμα στα δεδομένα πηγής για το οποίο ο κατασκευαστής είναι υπεύθυνος.

Από πότε ισχύει αυτή η υποχρέωση

Η υποχρέωση διατήρησης ενός σωστού ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος προκύπτει τη στιγμή κατά την οποία ο ESPR και ο αντίστοιχος κανονισμός εκτέλεσης ειδικός για προϊόντα ισχύουν για μια κατηγορία προϊόντων, όπως ορίζεται στο άρθρο 9 του ESPR. Για πολλές κατηγορίες προϊόντων, η ακριβής ημερομηνία δεν έχει καθοριστεί ακόμη, επειδή αυτοί οι κανονισμοί εκτέλεσης εξακολουθούν να συντάσσονται. Αυτό που είναι σίγουρο είναι η αρχή του άρθρου 27: μόλις ένα διαβατήριο γίνει υποχρεωτικό για μια κατηγορία προϊόντων, η ευθύνη για την ακρίβεια του περιεχομένου ανήκει στον κατασκευαστή, και αυτή η ευθύνη δεν εξαλείφεται επειδή η τεχνική εκτέλεση έχει εξωτερικευθεί. Έως ότου η υποχρέωση για μια συγκεκριμένη κατηγορία προϊόντων ισχύσει, δεν υπάρχει νομική ευθύνη για δεδομένα διαβατηρίου, απλώς επειδή δεν υπάρχει ακόμη υποχρεωτικό διαβατήριο.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη

Όποιος αναρωτιέται τι να κάνει σε περίπτωση σφάλματος στο διαβατήριο, ξεκινά καθορίζοντας πού βρίσκεται το σφάλμα: στα δεδομένα που παρέχονται ή στην εμφάνιση. Αν το σφάλμα είναι στα δεδομένα που παρέχονται — μια λανθασμένη σύνθεση υλικού, μια λανθασμένη βαθμολογία επισκευής, ένα ξεπερασμένο αποτέλεσμα δοκιμής — τότε αυτό είναι θέμα του κατασκευαστή, ο οποίος πρέπει να διορθώσει τα δεδομένα και να τα κάνει ενημερωμένα. Αν το σφάλμα είναι στην εμφάνιση, ενώ τα δεδομένα που παρέχονται ήταν σωστά, τότε αυτό είναι θέμα για τον φορέα που φιλοξενεί ή δημιουργεί τεχνικά το διαβατήριο.

Στη συνέχεια, είναι χρήσιμο να καθοριστεί ποιος στην ίδια την οργάνωση ή την αλυσίδα παρέχει ποια δεδομένα και πότε, ειδικά για προϊόντα που πωλούνται με δικό του εμπορικό σήμα αλλά παράγονται από τρίτο. Στα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας, η ευθύνη δεν εξαρτάται αυτόματα από το ποιος είναι πιο ορατός για τον καταναλωτή· η σελίδα σχετικά με ευθύνη στα ιδιωτικά εμπορικά σήματα αναλύει τον τρόπο διανομής στην πράξη. Επιπλέον, σε περίπτωση ανάληψης ή συγχώνευσης, είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι η ευθύνη για τα υπάρχοντα διαβατήρια συνοδεύει το νομικό πρόσωπο, όپως περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με ανάληψη ή συγχώνευση και το διαβατήριο.

Τέλος, είναι σχετικό να εξεταστεί η προέλευση των αποτελεσμάτων δοκιμών και των υπολογισμών που περιλαμβάνονται στο διαβατήριο. Το άρθρο 39 του ESPR θέτει απαιτήσεις για τις μεθόδους δοκιμής, μέτρησης και υπολογισμού που αποτελούν τη βάση των δεδομένων προϊόντος, και το άρθρο 40 αποσκοπεί στην αποτροπή της παράκαμψης και των μεθόδων που αποκρύπτουν την πραγματική απόδοση. Ένα διαβατήριο που κατασκευάζεται από δεδομένα που δεν έχουν καθοριστεί σύμφωνα με αυτές τις μεθόδους είναι ένα διαφορετικό πρόβλημα από ένα απλό σφάλμα εισαγωγής και μπορεί να έχει μεγαλύτερο βάρος σε αξιολόγηση της αρμόδιας αρχής.

Η βάση αυτού: άρθρα 27, 9, 39 και 40 ESPR

Η ευθύνη του κατασκευαστή για το περιεχόμενο του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος προκύπτει από το άρθρο 27 του ESPR. Το άρθρο 9 περιγράφει τι είναι ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος και πότε γίνεται υποχρεωτικό ανά κατηγορία προϊόντος. Τα άρθρα 39 και 40 θέτουν απαιτήσεις για τον τρόπο δοκιμής, μέτρησης ή υπολογισμού των υποκείμενων δεδομένων και για την αποτροπή της παράκαμψης αυτών των απαιτήσεων — όλα σχετικά με το ζήτημα του πότε τα δεδομένα σε ένα διαβατήριο θεωρούνται ανακριβή.

Όποιος θέλει να μάθει εάν αυτή η υποχρέωση ισχύει για τα δικά του προϊόντα, ξεκινά από τις σελίδες σχετικά με ποιος είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο προϊόντος και σχετικά με εάν το διαβατήριο προϊόντος ισχύει για τα δικά σας προϊόντα, και προχωρά από εκεί στη δική του κατάσταση — κατασκευαστής, εισαγωγέας, ή πωλητής με δικό σήμα.