Jakie dane znajdują się w paszporcie produktu?

Stała podstawa z uzupełnieniami dla każdej grupy produktów

Dane zawarte w cyfrowym paszporcie produktu zależą od grupy produktów, ale ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) ustanawia wspólną podstawę. Artykuł 10 opisuje wymogi ogólne, którym musi odpowiadać cyfrowy paszport produktu: paszport musi być powiązany z unikalnym numerem identyfikacyjnym produktu, musi zawierać dane o producencie lub importerze, i musi być skonstruowany w taki sposób, aby właściwe informacje były dostępne dla właściwej strony — konsument widzi coś innego niż recykler lub organ nadzoru. Które dokładnie dane merytoryczne zostaną dodane — dotyczące trwałości, naprawialności, użycia materiałów, obecnych substancji, zużycia energii lub wpływu na środowisko — zostaną określone dla każdej grupy produktów za pośrednictwem wymogów ekoprojektu, wymogów dotyczących wydajności i wymogów informacyjnych z artykułów od 5 do 7. Innymi słowy: forma paszportu jest ustalona w samej ESPR, zawartość jest wypełniana produkt za produktem.

Dla kogo to obowiązuje i dla kogo jeszcze nie

Ten model dotyczy grup produktów, dla których Komisja Europejska ustanowiła akt wykonawczy na podstawie artykułów od 5 do 7. Dopóki taki akt nie będzie istnieć dla danej grupy produktów, nie będzie obowiązkowej listy danych dla tych produktów, a zatem również nie będzie obowiązku posiadania paszportu. Oznacza to, że producent z produktami w wielu grupach produktów może mieć do czynienia z różnymi harmonogramami i różnymi zestawami danych: jedna grupa produktów może już podlegać aktowi wykonawczemu, podczas gdy inna grupa produktów czeka na wypełnienie artykułów od 5 do 7. Ogólna struktura z artykułu 10 — unikalny numer identyfikacyjny, poziomy dostępności, powiązanie z nośnikiem QR — będzie mieć zastosowanie do wszystkich grup produktów objętych ESPR, ale konkretna zawartość paszportu nigdy nie jest uniwersalna dla "produktu", tylko dla określonej grupy produktów.

Co jeszcze należy określić dla każdej grupy produktów

Nie ma stałej daty, od której dla wszystkich grup produktów będzie jasne, które dokładnie dane muszą znaleźć się w paszporcie — zależy to od tempa, w jakim Komisja ustanawia akty wykonawcze dla każdej grupy produktów na podstawie artykułów od 5 do 7. To, co jest pewne, to ramy, w których to się odbywa: sama ESPR ustanawia ogólną strukturę i kategorie wymogów informacyjnych (artykuł 10), a dla każdej grupy produktów określa się następnie, które z tych kategorii mają zastosowanie i za pomocą których danych będą one wypełniane. Dopóki akt wykonawczy dla grupy produktów nie zostanie ustanowiony, dla tych produktów nie ma konkretnej listy danych, na której można pracować. Producenci i importerzy mogą już teraz zobaczyć, JAK paszport będzie skonstruowany, ale dokładny zestaw danych na produkt będzie dostępny dopiero po ustanowieniu odpowiedniego aktu.

Jak wygląda to w praktyce dla Ciebie

Pierwszym krokiem jest sprawdzenie, czy grupa produktów, w której sprzedawane są produkty, już podlega środkowi wykonawczemu na podstawie artykułów 5–7, czy też jest on jeszcze w przygotowaniu. Jeśli tak jest, to z tego środka wynika, które dane są obowiązkowe w paszporcie — myśl o danych dotyczących składu, pochodzenia, możliwości naprawy, obecnych substancji i wydajności, uzupełnionych o dane podstawowe wymagane przez artykuł 10, takie jak unikalny numer identyfikacyjny i dane producenta lub importera. Drugim krokiem jest zebranie tych danych z własnej administracji produkcji i zakupów, często rozproszonej na kilka działów lub dostawców. Trzecim krokiem jest zestawienie samego paszportu, w tym prawidłowej struktury dostępności i połączenia z nośnikiem danych QR na produkcie. Na platformie prodpas.eu ta ostatnia część — zestawienie na podstawie dostarczonych danych, hosting i dostarczenie kodu QR — jest obsługiwana dla kilku grup produktów jednocześnie, dzięki czemu producent mający produkty w różnych grupach nie musi dla każdej grupy osobno tworzyć nowego rozwiązania.

Gdzie to znajduje się: artykuł 10 oraz artykuły 5–7

Ogólne wymogi dotyczące cyfrowego paszportu produktu — struktura, unikalny numer identyfikacyjny, dostępność dla różnych użytkowników — wynikają z artykułu 10 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781). Dane merytoryczne, które trafiają do paszportu dla każdej grupy produktów, wynikają z wymogów dotyczących ekoprojektu, wymogów wydajności i wymogów informacyjnych artykułów 5–7 tego samego rozporządzenia, które są dalej opracowywane dla każdej grupy produktów.

Jeśli ktoś chce już się do tego przygotować, powinien dla każdej grupy produktów sprawdzić, czy została już opublikowana instrukcja wykonawcza i które dane są w niej wymienione, oraz przygotować przegląd tego, skąd wewnętrznie lub u dostawców mają pochodzić te dane — aby paszport mógł być szybko zestawiony, gdy obowiązek wejdzie w życie dla tej grupy produktów.

Na czym to się opiera

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Podajemy odniesienia dla każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Czego się od Pana/Pani oczekuje

Sama ESPR nie zawiera gotowej listy zawierającej dokładnie te pola danych, które powinny znaleźć się w każdym karcie produktu. Artykuł 10 ESPR opisuje jednak kategorie informacji, które cyfrowa karta produktu może zawierać, a artykuły 5–7 ESPR stanowią, że konkretna zawartość jest ustalana dla każdej grupy produktów. Oznacza to, że rzeczywisty zestaw danych dla na przykład tekstyliów, mebli lub elektroniki różni się w zależności od grupy produktów i jest ustalony dopiero w momencie, gdy delegowany akt dla tej grupy produktów zostanie przyjęty. To, co można już teraz powiedzieć, to jakie rodzaje obowiązków czekają na przedsiębiorstwo zatrudniające od 10 do 100 pracowników po wdrożeniu tego delegowanego aktu.

Identyfikacja produktu i aktualizacja danych

Karta produktu opiera się na unikalnym powiązaniu między produktem fizycznym (lub modelem produktu) a zestawem danych. Wymaga to wewnętrznego procesu, w którym jasne jest, który kod produktu, partia lub numer seryjny odpowiada którym danym karty. Dla przedsiębiorstwa z wieloma liniami produktów i potencjalnie wieloma partiami produkcyjnymi oznacza to, że administracja, która być może znajduje się teraz w systemie ERP lub pliku Excel, musi być wystarczająco ustrukturyzowana, aby mogła być automatycznie lub półautomatycznie przeniesiona do karty.

Dostarczanie danych dotyczących materiałów i składu

Artykuł 7 ESPR wymienia wymogi informacyjne, które mogą obejmować skład materiałowy, obecność substancji wpływających na recyclowalność oraz pochodzenie surowców. Dla producenta oznacza to, że własny łańcuch dostaw i dane receptury lub listy części muszą być w porządku: nie tylko to, co znajduje się w produkcie końcowym, ale także skąd to pochodzi. Dla importera zadanie jest inne: dane te muszą być uzyskane od zagranicznego dostawcy i zweryfikowane, co wiąże się z uzależnieniem od tego dostawcy.

Uwzględnianie danych dotyczących zrównoważenia i wydajności

Artykuły 5 i 6 ESPR dotyczą ekodesygnacji i wymogów wydajności, takich jak zużycie energii, żywotność lub skutki dla środowiska. Jeśli te wymogi mają zastosowanie do grupy produktów, dane testowe znajdują się w karcie. To nie tylko kwestia przepisywania danych: pytanie zgodnie z jaką metodą wartości dla karty produktu muszą być zmierzone określa, czy własne wyniki testów nadają się do użytku, czy też konieczne jest dodatkowe testowanie.

Dodawanie informacji o naprawie, części zamiennych i recyklingu

Dla części grup produktów jest oczywiste, że karta zawiera również praktyczne informacje o konserwacji i końcu życia. To, czy i jak szczegółowe, oraz czy informacje o naprawie i częściach zamiennych muszą znaleźć się w karcie produktu i jakie informacje o recyklingu muszą znaleźć się w karcie produktu, różni się ponownie w zależności od grupy produktów. Dla przedsiębiorstwa, które już posiada instrukcję naprawy lub listę części, jest to kwestia restrukturyzacji; dla przedsiębiorstwa, które tego jeszcze nie robi, jest to nowa praca.

Udostępnianie danych właściwej grupie odbiorców

Nie wszystkie informacje w karcie są przeznaczone dla każdego. Część przeznaczona jest dla konsumenta, część dla specjalistów rynkowych, a część tylko dla organów nadzoru. To rozróżnienie jest istotne przy konfiguracji karty i pojawia się w pytaniu kto może przeglądać jakie dane z karty produktu. Dla przedsiębiorstwa, które jest czułe na udostępnianie informacji o recepturze lub dostawcach, jest to jedno z pierwszych pytań, które musi zostać rozstrzygnięte, zanim karta zostanie złożona.

Gdzie w praktyce dochodzi do błędów

Częstą sytuacją powtarzającą się jest to, że przedsiębiorstwo chce wставить dane, które już posiada (na przykład dla znakowania CE lub znaku ekologicznego), jeden do jednego w kartę, podczas gdy delegowany akt dla tej grupy produktów wymaga nieco innego podziału lub jednostki. Dane istnieją wtedy, ale nie w wymaganej formie.

Druga sytuacja to sytuacja, w której informacje o materiałach pochodzące od dostawcy okazują się niekompletne lub nieaktualne w momencie, gdy mają być zawarte w paszporcie. Szczególnie u importerów posiadających wiele ogniw w łańcuchu występuje to dlatego, że prośba o szczegółowe dane dotyczące składu nie zawsze stanowi standardową część stosunków handlowych.

Trzecia sytuacja to sytuacja, w której przedsiębiorstwo uważa dane za poufne ze względów biznesowych, które faktycznie są przeznaczone do jawnej części paszportu, lub odwrotnie: dane udostępnia publicznie, które mogłyby zostać utajnione. Dotyczy to na przykład receptury lub nazw dostawców i wiąże się z pytaniem czy wrażliwe dla biznesu dane dotyczące produktów powinny być ujawniane publicznie.

Czwarta sytuacja powstaje, gdy zmiana produktu — inna surówka, zmieniony komponent — nie zostanie uwzględniona w już opublikowanym paszporcie. Dotyczy to pytania jak często dane w paszporcie produktu powinny być aktualizowane, i dotyczy pytania, co zrobić w przypadku błędu odkrytego już w opublikowanym paszporcie.

Piąta sytuacja to sytuacja, w której przedsiębiorstwo dostarcza dane wyłącznie w języku niderlandzkim, podczas gdy produkt jest również sprzedawany w innych państwach członkowskich. Dotyczy to pytania czy paszport produktu powinien być oferowany w wielu językach, coś, co łatwo przejśmy przy pierwszej konfiguracji paszportu.

Co możesz udokumentować

Przegląd dla każdej grupy produktów, jaki akt delegowany ma zastosowanie i jakie kategorie danych ten akt nakazuje.
Rejestr wewnętrzny, w którym kody produktów, partie i numery seryjne są powiązane z odpowiadającymi im danymi z paszportu.
Dokumentacja metody pomiarowej użytej do danych dotyczących wydajności i trwałości, w tym raporty z testów, na których się opierają.
Przegląd dostawców zawierający porozumienia dotyczące dostarczania i aktualizowania danych dotyczących materiałów i składu.
Klasyfikacja danych według grupy docelowej (konsument, specjalista ds. rynku, organ nadzoru), aby w momencie publikacji było jasne, co staje się jawne, a co nie.
Procedura korygowania danych po publikacji, w tym osób odpowiedzialnych za to.
Przegląd języków, w których produkt jest oferowany, powiązany z językami, w których dane paszportu muszą być dostępne.

Dla firm, które nie mają jeszcze tych elementów ustrukturyzowanych, nasze szablony stanowią punkt wyjścia do ustanowienia gromadzenia danych dla każdej grupy produktów, zanim wejdzie w życie pierwszy akt delegowany dla tej grupy.

Nie jest to porada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje o regulacjach, których dotyczy ta platforma. Nie znamy twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane za pomocą AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka 2026-08-22. Coś nie gra? Daj nam znać — korekty mają priorytet.