Czy obowiązują różne zasady dla każdego kraju UE dotyczące paszportu produktu

Jedno rozporządzenie, bezpośrednio obowiązujące w każdym kraju UE

Nie, podstawa cyfrowego paszportu produktu nie różni się w zależności od kraju UE: ESPR to rozporządzenie europejskie i obowiązuje bezpośrednio i w ten sam sposób we wszystkich państwach członkowskich, bez konieczności transpozycji przepisów przez dany kraj do własnego ustawodawstwa. Był to świadomy wybór przy tworzeniu tego rozporządzenia, mający właśnie na celu uniknięcie sytuacji, w której producent sprzedający w wielu krajach UE musiałby radzić sobie z tyle samo różnymi zbiorami regulacji. To, co różni się w zależności od grupy produktów — a to jest inny rodzaj różnicy niż w zależności od kraju — to konkretne wymogi ustalane w dodatkowych przepisach dla każdej grupy produktów, takie jak które dokładnie dane muszą znaleźć się w paszporcie i od kiedy to będzie obowiązkowe.

Co jest jednolite, a co kraj może jeszcze uzupełnić

Zobowiązania wynikające z samego rozporządzenia — kto jest odpowiedzialny za paszport, co powinien zawierać cyfrowy paszport produktu i do jakich produktów ma zastosowanie ta rama — są określone w tekście ESPR i nie podlegają krajowej interpretacji. Artykuł 1 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) opisuje przedmiot i zakres rozporządzenia, a artykuł 9 opisuje, czym powinien być cyfrowy paszport produktu i co powinien zawierać. Przepisy te mają zastosowanie do wszystkich produktów objętych zakresem zastosowania w ten sam sposób w każdym kraju UE.

Tam, gdzie kraje odgrywają rolę, jest nadzór i egzekwowanie: krajowe organy nadzoru rynku są zorganizowane na poziomie krajowym, a sposób przeprowadzania kontroli lub postępowania w przypadku stwierdzonych niedociągnięć może w praktyce różnić się w zależności od organu nadzoru. To nie jest różnica w samych przepisach, ale w ich wykonywaniu. Wyznaczenie właściwego organu nadzoru dla grupy produktów jest również czymś, co jest uzupełniane na poziomie krajowym, podczas gdy norma, według której ocenia się zgodność — rozporządzenie — jest wszędzie taka sama.

Jeszcze żadna data ustalona na poziomie krajowym — wynika ona z samego rozporządzenia

Nie ma sytuacji, w której data wejścia w życie wymogów paszportowych różniłaby się w zależności od kraju UE: ponieważ ESPR to rozporządzenie, a nie dyrektywa, nie ma miejsca na to, aby państwa członkowskie mogły wybrać własny moment implementacji. Daty, w których wymagania dla danej grupy produktów wchodzą w życie, są ustalane w dodatkowych przepisach dla każdej grupy produktów, a te daty obowiązują wówczas dla całej UE jednocześnie. Do momentu, gdy dla konkretnej grupy produktów takie dodatkowe przepisy zostały ustalone i weszły w życie, wymogi dotyczące paszportów dla tej grupy nie mają jeszcze zastosowania — i to różni się zatem w zależności od grupy produktów, a nie od kraju.

Co to oznacza dla tych, którzy sprzedają w wielu krajach UE

Dla producenta lub importera, który wprowadza produkty na rynek w wielu krajach UE, oznacza to, że jeden i ten sam paszport, opracowany zgodnie z wymogami europejskimi, w zasadzie wystarczy wszędzie na terenie UE — nie ma potrzeby tworzenia dostosowanej wersji dla każdego kraju. Praktyczne kwestie do uwzględnienia znajdują się gdzie indziej: najpierw ważne jest ustalenie, czy produkt w ogóle podlega wymogowi paszportu, co można przeczytać w artykule dotyczącym czy paszport produktu dotyczy danego produktu. Następnie pojawia się pytanie, kto w łańcuchu dostaw jest odpowiedzialny za opracowanie i aktualizowanie paszportu, co wyjaśnione jest na stronie dotyczącej kto odpowiada za paszport produktu.

Dla tych, którzy mają wątpliwości dotyczące własnej roli w łańcuchu — producenta, importera lub czegoś pośrodku — dostępny jest osobny przegląd ułatwiający ustalenie tego, znajdujący się w sekcji czy ktoś jest importerem czy producentem zgodnie z ESPR. Gdy ta rola będzie już jasna, uwaga przesunie się z "czy to różni się w zależności od kraju" na "co musi zawierać paszport dla tej konkretnej grupy produktów", i to jest miejsce, gdzie produktogrupy-specyficzne przepisy (rozporządzenia delegowane na mocy ESPR) stają się czynnikiem decydującym, a nie kraj sprzedaży.

Podstawa prawna: artykuł 1, artykuł 9 i artykuł 27 ESPR

Fakt, że ESPR obowiązuje jednakowo na całej terenie UE, wynika z charakteru samego rozporządzenia: artykuł 1 Rozporządzenia (UE) 2024/1781 określa przedmiot i zakres stosowania, a rozporządzenie to, jako akt normatywny, obowiązuje bezpośrednio w każdym państwie członkowskim, bez konieczności transponowania do prawa krajowego. Artykuł 9 opisuje wymogi dotyczące samego cyfrowego paszportu produktu, a artykuł 27 opisuje zobowiązania producentów — oba przepisy są sformułowane identycznie dla wszystkich krajów UE i obowiązują bez możliwości, aby jakiekolwiek państwo członkowskie mogło się od nich uchylić. Różnice pojawiają się dopiero na poziomie aktów delegowanych specyficznych dla grupy produktów oraz na poziomie krajowego wykonywania nadzoru — nie na poziomie samego rozporządzenia.

Jeśli ktoś chce ustalić, co to oznacza dla jego własnej sytuacji, powinien najpierw określić, pod jaką rolę w łańcuchu wartości przypada jego przedsiębiorstwo i czy dana grupa produktów już podlega obowiązkowi paszportu, a następnie przejrzeć konkretne wymogi treściowe, które będą obowiązywać dla tej grupy produktów.

Na czym to się opiera

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Podajemy odniesienia dla każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Czego się od Pana/Pani oczekuje

ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) to rozporządzenie, a to właśnie to słowo jest kluczowe w tej kwestii. Rozporządzenie obowiązuje bezpośrednio w każdym państwie członkowskim, bez konieczności najpierw uchwalenia ustawy krajowej. Artykuł 1 ESPR opisuje przedmiot i zakres stosowania rozporządzenia na poziomie UE, i właśnie to jest powodem, dla którego zasadniczo nie ma miejsca na 27 różnych wersji paszportu.

Zawartość paszportu jest jednakowo określona na całej terenie UE

Artykuł 9 ESPR opisuje, co musi zawierać cyfrowy paszport produktu i jak musi być dostępny. Wymogi te obowiązują w każdym państwie członkowskim w ten sam sposób. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników oznacza to, że paszport spełniający wymogi artykułu 9 zasadniczo nie musi być ponownie konfigurowany dla każdego kraju. Platforma hostująca paszport, kod QR służący jako nośnik danych i dane w nim zawarte nie zależą od tego, czy produkt trafia na rynek w Holandii, Niemczech czy Polsce.

Zobowiązania producenta są jednakowo określone na całej terenie UE

Artykuł 27 ESPR opisuje zobowiązania producentów, a także te zobowiązania są sformułowane na poziomie UE. Ktoś, kto jest producentem w rozumieniu tego rozporządzenia, ponosi te same odpowiedzialności niezależnie od tego, w jakim państwie członkowskim znajduje się siedziba główna, czy do jakich państw członkowskich wysyłany jest produkt. Różni się to od niektórych starszych przepisów, gdzie kraje czasami stawiały własne dodatkowe wymogi dotyczące opakowań, języka lub rejestracji. Jeśli chcesz sprawdzić, czy ta rola producenta stosuje się do twojej własnej sytuacji, znajdziesz podstawę do tego w Czy jestem importerem czy producentem zgodnie z ESPR?.

Wykonywanie i egzekwowanie odbywają się poprzez państwa członkowskie

Tam, gdzie zawartość zobowiązań jest taka sama, nadzór nad ich przestrzeganiem spoczywa na krajowych organach nadzoru rynku. Każde państwo członkowskie wyznacza swoje własne organy nadzoru, a te organy działają w ramach swojej własnej struktury krajowej, przy użyciu własnej procedury, priorytetów i komunikacji. To wyjaśnia, dlaczego dwa przedsiębiorstwa z porównywalnym produktem działające w różnych państwach członkowskich czasami mają różne doświadczenia w kontaktach z kontrolami lub zapytaniami od organu nadzoru — nie dlatego, że reguły się różnią, ale dlatego, że wykonywanie na poziomie krajowym ma własną praktykę.

Gdzie w praktyce dochodzi do błędów

Sporządzenie osobnego paszportu dla każdego rynku sprzedaży. Przedsiębiorstwo, które sprzedaje ten sam produkt w pięciu państwach członkowskich, czasami myśli, że dla każdego kraju potrzebna jest dostosowana wersja paszportu, na przykład ze względu na język. Jednak podstawowe dane obowiązkowe wynikają z artykułu 9 ESPR i obowiązują na całej terenie UE dla tego samego produktu; wybory dotyczące języka prezentacji to inne zagadnienie niż pytanie, czy sama zawartość różni się w zależności od kraju.

Mylenie pojęcia "przepisy unijne" z "ustawą krajową". Ponieważ ESPR jest rozporządzeniem, a nie dyrektywą, nie ma krajowego aktu wdrażającego do wyszukania. Przedsiębiorstwa szukające "holenderskiego prawa o paszporcie produktu" go nie znajdują i czasami błędnie wnioskują, że nic jeszcze nie jest uregulowane. Obowiązek już bezpośrednio wynika z samego rozporządzenia.

Założenie, że nadzór jest wszędzie jednakowo surowy lub zorganizowany w ten sam sposób. Ponieważ wykonanie spoczywa na krajowych organach nadzoru, sposób prowadzenia kontroli się różni. Przedsiębiorstwo sprzedające za pośrednictwem internetowej platformy handlowej w kilku państwach członkowskich naraża się w ten sposób na ryzyko otrzymania różnych sygnałów z różnych stron. Kto chce wiedzieć więcej na ten temat w kontekście sprzedaży na platformach handlowych, znajdzie informacje na Co oznacza paszport produktu, jeśli sprzedaję produkty za pośrednictwem internetowej platformy handlowej?.

Niejasności w łańcuchu przebiegającym przez kilka państw członkowskich. W przypadku produktów private label lub sprzedaży pod własną marką producent czasem znajduje się w jednym kraju, właściciel marki w innym, a dystrybutor w trzecim. Ponieważ obowiązki wynikające z artykułu 27 są powiązane z rolą, a nie z krajem, kwestia tego, kto ponosi który obowiązek, pozostaje niezależna od tego, gdzie na terenie UE znajdują się te strony. Więcej informacji na ten temat znajduje się na Kto ponosi odpowiedzialność za paszport produktu w przypadku produktów private label i na Sprzedaję produkty pod własną marką — jakie zobowiązania biorę na siebie?.

Producent spoza UE, sprzedaż w wielu państwach członkowskich. Producent znajdujący się spoza UE, który wprowadza produkty na rynek w wielu państwach członkowskich, czasem zakłada, że w każdym państwie członkowskim potrzebny jest inny przedstawiciel. Jednak rola reprezentanta uprawnionego wynika z samego rozporządzenia i nie jest powiązana z jednym państwem członkowskim w taki sposób, jak się to Often zakłada. Informacje na temat tego znajdują się na Mój producent znajduje się poza UE — kto zajmuje się paszportem produktu? i na Czy potrzebuję upoważnionego przedstawiciela w UE do paszportu produktu.

Co możesz udokumentować

Przegląd państw członkowskich, w których produkt jest faktycznie wprowadzany na rynek, aby jasne było, które krajowe organy nadzoru są istotne.
Dokumentacja pokazująca, którą rolę pełni każdy uczestnik łańcucha (producent, importer, dystrybutor, autoryzowany przedstawiciel), niezależnie od kraju siedziby.
Stała wersja zawartości paszportu spełniająca wymogi artykułu 9 ESPR, z ewentualnymi wariantami językowymi dla wyświetlania, ale bez różnic merytorycznych na rynek sprzedaży.
Korespondencja lub dokumentacja kontaktów z krajowymi organami nadzoru, w każdym państwie członkowskim, w którym ma to znaczenie, aby wszelka ewentualna różnica w podejściu między krajami była możliwa do wyśledzenia.
Wewnętrzne ustalenia dotyczące tego, kto w przedsiębiorstwie jest odpowiedzialny za monitorowanie zmian w rozporządzeniu, i kto to kontroluje, gdy przedsiębiorstwo działa w kilku państwach członkowskich. Informacje na temat podziału odpowiedzialności w łańcuchu znajdują się na Kto jest odpowiedzialny za paszport produktu?.

Nie jest to porada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje o regulacjach, których dotyczy ta platforma. Nie znamy twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane przy wsparciu sztucznej inteligencji na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-09-05. Coś się nie zgadza? Daj nam znać — korekty mają priorytet.