Czy muszę oferować paszport produktu w wielu językach

Przynajmniej jeden język zrozumiały dla użytkownika

Rozporządzenie ESPR stanowi, że informacje w cyfrowym paszporcie produktu muszą być zrozumiałe dla użytkownika, dla którego są przeznaczone, a akt delegowany dla każdej grupy produktów określa konkretnie, który język lub które języki są w tym celu wymagane. W samym rozporządzeniu ESPR nie ma nigdzie stałej listy "języków obowiązkowych" — artykułu mówiącego "holenderski, francuski i niemiecki obowiązkowe". Co jest ustalone, to zasada wyjściowa: paszport musi być przydatny dla użytkownika końcowego, a informacje, które nikt nie potrafi przeczytać, tego nie spełniają. W przypadku produktu trafiającego na rynek Niderlandów jest zatem uzasadnione, aby język użytkownika końcowego był istotny — jednak bezwzględna reguła w tej sprawie musi wynikać z aktu delegowanego dla danej grupy produktów, a nie z ESPR w sensie ogólnym.

Co jest uregulowane ogólnie i co różni się między grupami produktów

Artykuł 10 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) opisuje ogólne wymogi dotyczące cyfrowego paszportu produktu: paszport musi być dostępny, godny zaufania i zrozumiały. Artykuł 11 dotyczy projektu technicznego i jego funkcjonowania, takiego jak połączenie z nośnikiem danych i sposób, w jaki paszport można przeglądać. Żaden z tych artykułów nie wspomina o konkretnym wymogiem języka. Wymóg ten, jeśli się pojawi, zostaje ustalony dla każdej grupy produktów za pośrednictwem aktów delegowanych wynikających z artykułów 5 do 7 ESPR. Oznacza to, że wymóg języka dla przykładowo tekstyliów może być inny niż dla mebli lub elektroniki — nie dlatego, że prawo jest niespójne, ale ponieważ każda grupa produktów otrzymuje swój własny akt delegowany z własnymi postanowieniami. Co delegowany akt dokładnie oznacza i dlaczego to określa konkretną realizację, jest zatem istotne do zrozumienia, zanim oczekujesz, że samo ESPR zawiera tabelę języków.

Temat ten nie dotyczy zatem kwestii "czy paszport musi być wielojęzyczny" jako ogólnej, zawsze obowiązującej zasady, ale pytania, które jest rozstrzygane oddzielnie dla każdej grupy produktów. Dla producenta sprzedającego produkty w kilku państwach członkowskich jest możliwe, że akt delegowany ustanawia wymóg różniący się od tego, który obowiązuje dla innej grupy produktów, lub że pozostaje przestrzeń dla języka kraju pierwszej sprzedaży. To, co nie jest ustalane na podstawie samego ESPR, to stwierdzenie, czy jeden język (na przykład angielski) zawsze wystarczy, czy też wszystkie języki krajów, w których produkt jest sprzedawany, są potrzebne.

Jeszcze żadna ustalona data, ale ustalony mechanizm

Nie ma ogólnej daty, od której wymóg dotyczący języka dla wszystkich grup produktów wchodzi w życie, ponieważ wymóg ten jest ustalany dla każdej grupy produktów w akcie delegowanym dla tej grupy. Do momentu, w którym akt delegowany dla określonej grupy produktów zostanie przyjęty i wejdzie w życie, dla tej grupy nie obowiązuje również żaden konkretny wymóg językowy wynikający z rozporządzenia ESPR. To, co już jest ustalone, to zasada z artykułu 10: informacja musi być zrozumiała dla użytkownika. Ta zasada obowiązuje niezależnie od kwestii, której grupy produktów dotyczy, nawet jeśli przekład tego na konkretny wymóg językowy nie został jeszcze dokonany wszędzie. Więcej na temat ogólnego harmonogramu wymogów dla poszczególnych grup produktów znajduje się w opisie odpowiedzi na pytanie kiedy paszport produktu staje się obowiązkowy dotyczące produktów.

Co to oznacza dla podejścia

Pierwszym krokiem jest sprawdzenie, czy dla danej grupy produktów wydelegowano już akt, a jeśli tak, co dokładnie mówi o języku. To właśnie jest miejsce, w którym znajduje się konkretne wymóg, a nie sam tekst ESPR. Drugim krokiem jest, w oczekiwaniu na to, wyjście od zasady, że informacja musi być zrozumiała dla użytkownika na rynku, na którym sprzedawany jest produkt — praktycznie rzecz biorąc, oznacza to często, że język danego kraju jest istotny, nawet bez wyraźnego obowiązku prawnego. Trzecim krokiem jest uwzględnienie struktury samego produktu: ponieważ produktu składa się z danych producenta lub importera, praktyczne jest, aby przy dostarczaniu danych już rozważyć, które pola wypełniane są w jakim języku, tak aby ewentualny wymóg językowy później nie oznaczał, że trzeba wszystko powtórzyć. To nawiązuje do pytania jakie dane dokładnie znajdą się w produktu — język jest bowiem istotny dla każdego pola danych, a nie dla produktu jako całości naraz.

Jeśli ktoś ma już wątpliwości, czy dany produkt w ogóle podlega ESPR, rozsądnie jest odpowiedzieć sobie na to pytanie zanim pojawi się kwestia języka; to opisano w pytaniu, czy produktu dotyczy dane produkty.

Gdzie to znajduje się: artykuł 10 i wdrażające akty delegowane dla każdej grupy produktów

To wyjaśnienie wynika z artykułu 10 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), który określa ogólne wymogi dotyczące dostępności i zrozumiałości cyfrowego produktu, w połączeniu z artykułem 11 dotyczącym projektu technicznego i jego działania. Konkretna zawartość — jakie dokładnie języki są wymagane — nie wynika z tych artykułów samych w sobie, ale z wdrażających aktów delegowanych wydanych na podstawie artykułów od 5 do 7 ESPR dla każdej grupy produktów.

Jeśli ktoś chce już się przystosować, najlepiej zacząć od sprawdzenia, do której grupy produktów należy dany produkt i czy dla tej grupy opublikowany został już wdrażający akt delegowany; dopóki tak nie jest, rozsądnie jest, aby przy dostarczaniu danych produktu już uwzględnić język rynku, na którym sprzedawany jest produkt.

Na czym to się opiera

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Podajemy odniesienia dla każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Czego się od Pana/Pani oczekuje

ESPR reguluje w artykule 10, co treściowo musi znaleźć się w cyfrowym produktu, ale tekst samego rozporządzenia jest wstrzemięźliwy w kwestii języka. Nie ma ogólnego przepisu w artykule 10 ani artykule 11, który mówi "produkt musi być dostępny we wszystkich językach UE". Co natomiast jest, to że dokładne wymogi informacyjne dla każdej grupy produktów są uzupełniane poprzez wdrażające akty delegowane, na podstawie ogólnych wymogów z artykułów od 5 do 7 ESPR. Oznacza to, że wymóg językowy nie jest równomierny w podstawowym rozporządzeniu, ale może być ustalony dla każdej grupy produktów z osobna.

Wybór języka następuje zgodnie z grupą produktów, a nie stałym schematem UE

Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników, które sprzedaje produkty w kilku kategoriach — na przykład urządzenia gospodarstwa domowego i materiały budowlane — oznacza to, że wymóg językowy nie jest ustalany jeden raz, a następnie wszędzie jednakowy. Wdrażający akt delegowany obowiązujący dla tekstyliów może zawierać inny przepis dotyczący języka niż ten dla mebli czy baterii. Praktycznie rzecz biorąc, oznacza to, że kwestię języka trzeba każdorazowo sprawdzić przy zapoznawaniu się z przepisami obowiązującymi dla konkretnej grupy produktów, zamiast utrzymywania jednej stałej listy języków dla całego asortymentu.

Dostępność informacji dla rynku, na którym sprzedawany jest produkt

Artykuł 11 rozporządzenia ESPR dotyczy projektowania technicznego i funkcjonowania paszportu oraz podkreśla, że informacje muszą być dostępne w wiarygodny i łatwy sposób dla stron uprawnionychich. Dostępność ma również wymiar językowy: informacje dostępne tylko w języku, którego użytkownik końcowy w państwie członkowskim sprzedaży nie rozumie, są w praktyce mniej dostępne, nawet jeśli dane są technicznie dostępne dla wszystkich. Dla producenta sprzedającego w wielu państwach członkowskich oznacza to, że bierze się pod uwagę rynek, na którym trafia produkt, nawet gdy delegowany akt nie nakazuje dokładnej listy języków.

Rozróżnienie między informacją konsumencką a danymi technicznymi dla przedsiębiorstw

Nie wszystkie dane w paszporcie są przeznaczone dla tego samego czytelnika. Instrukcje naprawy lub instrukcje użytkownika są adresowane przede wszystkim do konsumenta lub użytkownika końcowego, podczas gdy dane dotyczące składu materiałów lub zgodności są zazwyczaj przeglądane przez nadzór rynku, recyklery lub inne przedsiębiorstwa. To rozróżnienie ma znaczenie przy pytaniu, który język jest logicznie stosowny: kto czyta którą część, wpływa na to, czy tłumaczenie ma sens. Jest to spójne z pytaniem kto może przeglądać które dane z paszportu, ponieważ grupa docelowa pola danych i wybór języka dla niego są ze sobą powiązane.

Spójność między paszportem a pozostałymi informacjami o produkcie

Jeśli delegowany akt zawiera wymóg dotyczący języka, jest praktycznie istotne, aby język w paszporcie był spójny z językiem innych obowiązkowych informacji o produkcie, takich jak instrukcja użytkownika lub karta informacyjna o bezpieczeństwie, która jest już dostarczana w języku narodowym rynku zbytu. Przedsiębiorstwo, które opracowuje paszporty dla wielu grup produktów, powinno monitorować tę spójność dla każdej grupy produktów, zamiast zakładać, że jeden proces tłumaczenia wystarczy dla całego portfela.

Gdzie w praktyce dochodzi do błędów

Producent opracowujący paszport po raz pierwszy często przejmuje język siedziby głównej lub pierwszego rynku, dla którego produkt został opracowany, bez sprawdzenia, czy delegowany akt dla tej grupy produktów wymaga czegoś innego.

Importer wprowadzający produkty na rynek za pośrednictwem dystrybutorów w różnych państwach członkowskich czasami zakłada, że dostawca już zadbał o prawidłową wersję językową, podczas gdy odpowiedzialność za paszport formalnie spada na stronę wprowadzającą go na rynek UE.

W przypadku linii produktów sprzedawanej zarówno konsumentom, jak i odbiorcom zawodowym bywa, że zapomina się, że komponenty zorientowane na konsumenta — takie jak informacje o naprawie — mają inną wrażliwość językową niż specyfikacje techniczne przeglądane głównie przez specjalistów.

Przedsiębiorstwo, które zleca sporządzenie paszportu stronie trzeciej, czasami nie sprawdza, czy tłumaczenie odpowiada tekstowi źródłowemu, gdy później dokonywana jest korekta, co prowadzi do rozbieżności między wersjami językowymi — ryzyko ściśle powiązane z pytaniem, jak błąd w już opublikowanym paszporcie zostaje naprawiony.

W przypadku grupy produktów, dla której delegowany akt nie jest jeszcze ostateczny, wybór języka jest czasami zbyt wcześnie "wbudowany" w system, co wymaga przeróbki, gdy ostateczny tekst różni się od założenia.

Co możesz udokumentować

Dla każdej grupy produktów lokalizacja mająca zastosowanie delegowanego aktu i zawarte w nim przepisy dotyczące języka, w tym data konsultacji.
Przegląd państw członkowskich, w których sprzedawany jest produkt, powiązany z językiem, w którym udostępniane są odpowiednie dane paszportu.
Wewnętrzne rozróżnienie między polami danych przeznaczonymi przede wszystkim dla konsumenta a polami przeglądanymi głównie przez przedsiębiorstwa lub organy nadzoru, jako podstawa do wyboru języka dla każdego pola.
Proces tłumaczenia z kontrolą spójności między tekstem źródłowym a tłumaczeniem, wraz z ustaloną procedurą określającą moment, w którym korekta w jednej wersji językowej zostanie wdrożona.
Odniesienie do źródła użytego do określenia jakie dane muszą znaleźć się w paszporcie, aby wersja tłumaczona i oryginalna były ze sobą zgodne pod względem treści.
Ustalone porozumienie dotyczące tego, kto w organizacji odpowiada za utrzymywanie aktualności każdej wersji językowej, w powiązaniu z ogólnymi ustaleniami dotyczącymi jak aktualne muszą być dane w paszporcie produktu.

Nie jest to porada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje o regulacjach, których dotyczy ta platforma. Nie znamy twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane przy wsparciu sztucznej inteligencji na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka w dniu 2026-09-05. Coś się nie zgadza? Daj nam znać — korekty mają priorytet.