Πρέπει να προσφέρω το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος σε πολλές γλώσσες

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Ο κανονισμός ESPR ρυθμίζει στο άρθρο 10 τι πρέπει πραγματικά να περιέχεται στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, αλλά σχετικά με τη γλώσσα στην οποία συμβαίνει αυτό, το κείμενο του κανονισμού είναι συγκρατημένο. Δεν υπάρχει γενική διάταξη στο άρθρο 10 ή στο άρθρο 11 που να λέει «το διαβατήριο πρέπει να είναι διαθέσιμο σε όλες τις γλώσσες της ΕΕ». Ωστόσο, τα ακριβή κριτήρια πληροφοριών ανά ομάδα προϊόντων καθορίζονται μέσω εξουσιοδοτημένων πράξεων, με βάση τις γενικές απαιτήσεις των άρθρων 5 έως 7 της ESPR. Αυτό σημαίνει ότι η απαίτηση γλώσσας δεν είναι ενιαία στον βασικό κανονισμό, αλλά μπορεί να καθοριστεί ομάδα προϊόντων ανά ομάδα προϊόντων.

Η επιλογή γλώσσας ακολουθεί την ομάδα προϊόντων, όχι ένα σταθερό σχήμα της ΕΕ

Για μια επιχείρηση 10 έως 100 υπαλλήλων που πωλεί προϊόντα σε πολλές κατηγορίες — για παράδειγμα οικιακές συσκευές και δομικά υλικά — αυτό σημαίνει ότι η απαίτηση γλώσσας δεν ερευνάται μία φορά και είναι ίδια παντού. Η εξουσιοδοτημένη πράξη που ισχύει για το κλωστοϋφαντικό προϊόν μπορεί να περιέχει διαφορετική γλωσσική διάταξη από εκείνη που ισχύει για τα έπιπλα ή τις μπαταρίες. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι η γλωσσική ερώτηση πρέπει να επανεξεταστεί κάθε φορά κατά την ανάγνωση των κανόνων που ισχύουν για την ειδική ομάδα προϊόντων, αντί να διατηρείται μία σταθερή λίστα γλωσσών για το σύνολο του εμπορευματικού κατάλογου.

Προσβασιμότητα πληροφοριών για την αγορά στην οποία πωλείται το προϊόν

Το άρθρο 11 του ESPR αφορά τη διαδικασία τεχνικής σχεδίασης και λειτουργίας του διαβατηρίου και τονίζει ότι οι πληροφορίες πρέπει να είναι διαθέσιμες με αξιόπιστο και προσιτό τρόπο για τα μέρη που έχουν δικαίωμα πρόσβασης. Η προσιτότητα έχει επίσης γλωσσική συνιστώσα: οι πληροφορίες που υπάρχουν μόνο σε γλώσσα την οποία ο τελικός χρήστης στο κράτος μέλος της πώλησης δεν κατανοεί, είναι λιγότερο προσιτές από πρακτική άποψη, ακόμη και αν τα δεδομένα είναι τεχνικά ανακτήσιμα για όλους. Για έναν κατασκευαστή που πωλεί σε πολλά κράτη μέλη, αυτό σημαίνει ότι λαμβάνεται υπόψη η αγορά στην οποία καταλήγει το προϊόν, ακόμη και όταν η ίδια η εξουσιοδοτημένη πράξη δεν προσδιορίζει ακριβή κατάλογο γλωσσών.

Διάκριση μεταξύ πληροφοριών καταναλωτή και τεχνικών δεδομένων για επιχειρήσεις

Δεν έχουν όλα τα δεδομένα στο διαβατήριο σκοπό να διαβαστούν από τον ίδιο αναγνώστη. Οι οδηγίες επισκευής ή οι οδηγίες χρήσης απευθύνονται κατά κύριο λόγο στον καταναλωτή ή στον τελικό χρήστη, ενώ τα δεδομένα σχετικά με τη σύνθεση των υλικών ή τη συμμόρφωση συχνά συμβουλεύονται από επιτηρητές αγοράς, ανακύκλωσης ή άλλες επιχειρήσεις. Αυτή η διάκριση σχετίζεται με το ζήτημα ποια γλώσσα είναι λογική πού: το ποιος διαβάζει ποιο τμήμα, συνεισφέρει επίσης στο αν μια μετάφραση είναι χρήσιμη. Αυτό ανταποκρίνεται στο ερώτημα ποιος μπορεί να δει ποια δεδομένα από το διαβατήριο, διότι ο κοινός στόχος ενός πεδίου δεδομένων και η γλωσσική επιλογή γι' αυτό είναι αλληλένδετα.

Συνοχή μεταξύ διαβατηρίου και λοιπών πληροφοριών προϊόντος

Για την έκταση που μια εξουσιοδοτημένη πράξη θέτει πράγματι γλωσσικό όρο, είναι πρακτικά σχετικό ότι η γλώσσα στο διαβατήριο ευθυγραμμίζεται με τη γλώσσα άλλων υποχρεωτικών πληροφοριών προϊόντος, όπως η οδηγία χρήσης ή το φύλλο δεδομένων ασφάλειας που παρέχεται ήδη στη θέσει εθνική γλώσσα της αγοράς. Μια επιχείρηση που συντάσσει διαβατήρια για πολλές ομάδες προϊόντων, κάνει καλά να παρακολουθήσει αυτή τη συνοχή ανά ομάδα προϊόντος, αντί να υποθέσει ότι μία διαδικασία μετάφρασης για ολόκληρο το χαρτοφυλάκιό της είναι επαρκής.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Ένας κατασκευαστής που συντάσσει για πρώτη φορά ένα διαβατήριο, συχνά υιοθετεί τη γλώσσα της έδρας του ή της πρώτης αγοράς για την οποία αναπτύχθηκε το προϊόν, χωρίς να ελέγξει αν η εξουσιοδοτημένη πράξη για αυτή την ομάδα προϊόντος ζητά κάτι διαφορετικό.

Ένας εισαγωγέας που φέρνει προϊόντα στην αγορά μέσω διανομέων σε διάφορα κράτη μέλη, μερικές φορές υποθέτει ότι ο προμηθευτής έχει ήδη φροντίσει για τη σωστή γλωσσική έκδοση, ενώ η ευθύνη για το διαβατήριο είναι τυπικά του μέρους που το φέρνει στην αγορά της ΕΕ.

Στη σειρά προϊόντων που πωλείται τόσο σε καταναλωτές όσο και σε επαγγελματικές εταιρείες, μερικές φορές ξεχνιέται ότι τμήματα που απευθύνονται σε καταναλωτές — όπως πληροφορίες επισκευής — έχουν διαφορετική γλωσσική ευαισθησία από τεχνικές προδιαγραφές που συμβουλεύονται κυρίως από ειδικούς.

Μια επιχείρηση που ανατίθεται την σύνταξη του διαβατηρίου σε εξωτερικό μέρος, μερικές φορές δεν ελέγχει αν η μετάφραση ανταποκρίνεται στον κείμενο προέλευσης όταν αργότερα εισάγεται μια διόρθωση, με αποτέλεσμα οι γλωσσικές εκδόσεις να αποκλίνουν — ένας κίνδυνος που σχετίζεται στενά με το ερώτημα πώς διορθώνεται ένα σφάλμα σε ένα ήδη δημοσιευμένο διαβατήριο .

Για μια ομάδα προϊόντων για την οποία η εξουσιοδοτημένη πράξη δεν είναι ακόμη οριστική, μερικές φορές μια γλωσσική επιλογή "ενσωματώνεται" πολύ νωρίς στο σύστημα, κάτι που αργότερα απαιτεί αναεργασία μόλις το τελικό κείμενο διαφέρει από την υπόθεση.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Ανά ομάδα προϊόντος, η θέση της εφαρμοστέας εξουσιοδοτημένης πράξης και η γλωσσική διάταξη που περιέχεται σε αυτήν, συμπεριλαμβανομένης της ημερομηνίας αναφοράς.
• Ένα περίγραμμα των κρατών μελών στα οποία πωλείται το προϊόν, που συνδέεται με τη γλώσσα στην οποία παρέχονται τα αντίστοιχα δεδομένα διαβατηρίου.
• Μια εσωτερική διάκριση μεταξύ πεδίων δεδομένων που προορίζονται κατά κύριο λόγο για τον καταναλωτή και πεδίων που συμβουλεύονται κυρίως από επιχειρήσεις ή εποπτεία, ως βάση για τη γλωσσική επιλογή ανά πεδίο.
• Μια διαδικασία μετάφρασης με έλεγχο της συνέπειας μεταξύ κειμένου προέλευσης και μετάφρασης, συμπεριλαμβανομένης μιας καθορισμένης μεθόδου για το πότε μια διόρθωση σε μία γλωσσική έκδοση θα εφαρμοστεί.
• Μια αναφορά στην πηγή που χρησιμοποιήθηκε για να καθοριστεί ποια δεδομένα θα πρέπει να περιλαμβάνονται στο διαβατήριο, ώστε η μεταφρασμένη και η αρχική έκδοση να ευθυγραμμίζονται ουσιαστικά.
• Μια σταθερή συμφωνία σχετικά με το ποιος στην οργάνωση είναι υπεύθυνος για την ενημέρωση κάθε γλωσσικής έκδοσης, σε σχέση με τις γενικές συμφωνίες σχετικά με πόσο τρέχοντα πρέπει να παραμείνουν τα δεδομένα στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.