prodpas.eu

Mój producent znajduje się poza UE — kto zajmuje się paszportem produktu?

Zwykle importer lub upoważniony przedstawiciel

Jeśli producent ma siedzibę poza UE, odpowiedzialność za cyfrową kartę produktu zwykle spoczywa na importerze wprowadzającym produkt na rynek UE lub na upoważnionym przedstawicielu wyznaczonym przez producenta w UE. Rozporządzenie ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) opiera się na założeniu, że każdy produkt sprzedawany w UE musi być obsługiwany przez uczestnika rynku mającego siedzibę w UE, który ponosi odpowiedzialność za zgodność. Jeśli producent sam takowym nie jest, rolę tę przejmuje upoważniony przedstawiciel (artykuł 28 ESPR) lub importer (artykuł 29 ESPR), każdy z własnym zestawem zadań.

Do kogo to się odnosi, a do kogo nie

Rozróżnienie to ma znaczenie tylko wtedy, gdy producent ma siedzibę poza UE. Jeśli producent ma siedzibę w UE, to on sam jest stroną odpowiedzialną za opracowanie i udostępnienie karty produktu — nie ma importera ani upoważnionego przedstawiciela, którzy przejmowaliby tę rolę, nawet jeśli produkt sprzedawany jest za pośrednictwem pośrednika handlowego. Chodzi tu konkretnie o podział ról między producentem, upoważnionym przedstawicielem i importerem, tak jak opisuje go ESPR. Nie dotyczy to zawartości samej karty, grup produktów wymagających karty lub tego, kiedy obowiązek ten konkretnie wchodzi w życie — są one ustalane oddzielnie dla każdej grupy produktów w rozporządzeniach delegowanych.

Importer w rozumieniu ESPR to strona mająca siedzibę w UE, która wprowadza produkt z kraju spoza UE na rynek UE. Dystrybutor, który zakupuje produkt już od strony mającej siedzibę w UE, nie jest importerem w tym znaczeniu i ma inny, lżejszy zestaw obowiązków. W kwestii "kto zajmuje się kartą produktu" istotne jest przede wszystkim to, kto faktycznie wprowadza produkt do UE i czy producent wyznaczył już upoważnionego przedstawiciela.

Jeszcze nie ustalona data wejścia w życie: będzie ona różna dla każdej grupy produktów

Sama ESPR zawiera ogólne zasady dotyczące upoważnionych przedstawicieli i importerów, ale konkretny obowiązek posiadania cyfrowej karty produktu dla konkretnego produktu powstaje dopiero wtedy, gdy dla danej grupy produktów zostanie przyjęte rozporządzenie delegowane. Dla których grup produktów ma to zastosowanie i od kiedy, nie jest jeszcze ustalona dla wszystkich grup. Co jest ustalone, to zasada: gdy tylko grupa produktów podlega obowiązkowi karty produktu, mają zastosowanie role producenta, upoważnionego przedstawiciela i importera, tak jak opisane wyżej, niezależnie od tego, w której grupie produktów znajduje się produkt.

Co to oznacza w praktyce

Dla importera wprowadzającego produkty producenta spoza UE na rynek, pierwszym pytaniem jest to, czy producent wyznaczył już upoważnionego przedstawiciela. Jeśli tak, to przedstawiciel ten jest punktem kontaktowym dla danych, które muszą znaleźć się w karcie, a koordynacja z producentem spoczywa na nim. Jeśli nie ma upoważnionego przedstawiciela, wiele zadań kontrolnych spada na samego importera: przed wprowadzeniem produktu do obrotu musi sprawdzić, czy produkt jest opatrzony wymaganą kartą produktu i czy zawarte w niej dane są prawidłowe, nawet jeśli importer nie opracował tych danych samodzielnie.

W praktyce zwykle oznacza to trzy kroki. Po pierwsze, sprawdzenie, czy producent już wyznaczył upoważnionego reprezentanta i jeśli tak, to kto nim jest. Następnie ustalenie, kto w łańcuchu dostaw pełni rolę importera w rozumieniu ESPR — niekoniecznie musi to być strona, która wydaje się najbardziej oczywista, ponieważ pośrednik, który jedynie odsprzedaje towary w obrębie UE, nie jest importerem. I wreszcie uzgodnienie z producentem, kto dostarcza dane źródłowe niezbędne do opracowania paszportu i kto odpowiada za ich aktualizowanie przez okres, w którym paszport musi pozostać dostępny. Platforma, która opracowuje i hostuje paszport, taka jak prodpas.eu, może przetwarzać te dane, ale kwestia tego, kto je dostarcza i kto odpowiada za ich prawidłowość, pozostaje sprawą między producentem, upoważnionym reprezentantem i importerem.

Podstawa prawna: artykuły 28 i 29 ESPR

Artykuł 28 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) reguluje możliwość wyznaczenia przez producenta spoza UE upoważnionego reprezentanta na podstawie pisemnego zlecenia zawierającego zadania, które reprezentant ten wykonuje w imieniu producenta. Artykuł 29 tego samego rozporządzenia opisuje obowiązki importerów, w tym kontrolę przed wprowadzeniem produktu na rynek, aby stwierdzić, że produkt spełnia wymogi mające zastosowanie do danej grupy produktów. Razem te dwa artykuły określają, kto pełni jaką rolę, gdy producent nie ma siedziby w UE.

Co teraz robić

Importerzy lub upoważnieni reprezentanci mający do czynienia z producentem spoza UE powinni wcześnie w procesie ustalić, kto dostarcza które dane i kto odpowiada za aktualizowanie paszportu. W przypadku dokładnego tekstu obowiązków źródło urzędowe jest zawsze wiążące; w kwestii praktycznej — opracowania, hostowania i wyposażenia paszportu w kod QR — prodpas.eu może przetwarzać dane producenta lub importera w paszport pozostający dostępny przez dziesięć lat.

Na czym to się opiera

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Podajemy odniesienia dla każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Czego się od Pana/Pani oczekuje

Producent spoza UE nie może sam, bezpośrednio z trzeciego kraju, umieścić paszportu produktu na rynku europejskim i nic więcej nie regulować. Gdy produkt trafi na rynek unijny, w obrębie UE musi być osoba odpowiadająca za obowiązki związane z tym paszportem. Kto to jest, zależy od tego, jak produkt przekroczy granicę.

Określenie, kto w obrębie UE ponosi odpowiedzialność

Istnieją dwie ścieżki, za pośrednictwem których producent spoza UE to rozwiązuje: poprzez importera, który wprowadza produkt na rynek unijny na własne nazwisko, lub poprzez uprawnionego przedstawiciela, którego producent wskazuje w szczególności do zadań związanych z paszportem produktu. To nie jest fakultatywny wybór, który można zachować w umowie — dla przedsiębiorstwa liczącego od 10 do 100 pracowników oznacza to często, że pierwszym krokiem jest ustalenie, w której z tych dwóch ról znajduje się własne przedsiębiorstwo. Kto bowiem sprowadza produkty spoza UE i wprowadza je na rynek, niekoniecznie jest automatycznie tylko "nabywcą": ESPR zawiera własną definicję importera, która może odbiegać od tego, jak rola jest opisana w umowie handlowej. Wątpliwości w tej sprawie to dokładnie to, gdzie artykuł Czy jestem importerem czy producentem zgodnie z ESPR? .

Wskazanie uprawnionego przedstawiciela

Artykuł 28 rozporządzenia ESPR (rozporządzenie (UE) 2024/1781) opisuje możliwość dla producenta spoza UE wskazania uprawnionego przedstawiciela, który w jego imieniu wykonuje zadania w zakresie paszportu produktu. Dla przedsiębiorstwa liczącego od 10 do 100 pracowników, które jako strona unijny jest zaangażowana u takiego producenta, oznacza to, że musi być jasne, czy ten przedstawiciel istnieje, kto to jest i jakie zadania dokładnie zostały przekazane. Uprawniony przedstawiciel niekoniecznie jest obowiązkowy w każdej sytuacji — czy jest potrzebny i co dokładnie reguluje, opisane jest w Czy potrzebuję upoważnionego przedstawiciela w UE do paszportu produktu.

Wypełnianie obowiązków importera

Artykuł 29 rozporządzenia ESPR (rozporządzenie (UE) 2024/1781) nakłada obowiązki na importera, gdy wprowadza produkt producenta spoza UE na rynek UE. W praktyce dla przedsiębiorstwa w takiej sytuacji oznacza to, że należy sprawdzić, czy paszport produktu jest obecny, czy dane w nim są zgodne z produktem oraz czy producent spoza UE utrzymuje wymaganą dokumentację techniczną. Importer ponosi tu samodzielną odpowiedzialność, niezależnie od tego, co producent twierdzi, że zrobił. Co dokładnie ta odpowiedzialność obejmuje i gdzie się kończy, opisano w Kto jest odpowiedzialny za paszport produktu?.

Podanie własnego imienia i nazwiska oraz danych kontaktowych na produkcie

Zarówno importer, jak i reprezentant upoważniony pojawią się z imieniem, nazwiskiem i danymi kontaktowymi na produkcie lub w towarzyszącej mu dokumentacji. Dla przedsiębiorstwa tej wielkości oznacza to, że musi istnieć stały, aktualny zestaw danych, który jest konsekwentnie używany wszędzie — na paszporcie, na produkcie i w dokumentach. W przypadku zmiany importera lub dystrybutora, czy też zmiany nazwy przedsiębiorstwa, jest to szczegół, który łatwo się zapomina, podczas gdy paszport jest już opublikowany.

Gdzie w praktyce dochodzi do błędów

Pierwsza sytuacja, która często się pojawia: przedsiębiorstwo z UE zamawiające bezpośrednio u fabryki w Azji zakłada, że "dostawca zaopiekuje się paszportem", podczas gdy ta sama strona z UE zgodnie z definicją ESPR sama jest importerem i w związku z tym sama ponosi obowiązki wynikające z artykułu 29.

Druga sytuacja: wyznaczono wprawdzie upoważnionego reprezentanta, ale jego wyznaczenie uzgodniono ustnie lub jest to zawarte tylko w wiadomości e-mail. Gdy tylko pojawi się pytanie o to, jakie zadania na siebie kto przejął, nie ma nic na piśmie, do czego można by się odwołać.

Trzecia sytuacja: producent spoza UE dostarcza paszport, ale techniczne uzasadnienie za nim pozostaje w kraju pochodzenia, poza zasięgiem importera z UE. Jeśli wówczas poproszony zostanie o okazanie tej dokumentacji, nie ma nikogo w UE, kto mógłby ją szybko dostarczyć.

Czwarta sytuacja: produkt jest sprzedawany za pośrednictwem pośrednika na internetowej platformie handlowej, a nikt w łańcuchu nie czuje się odpowiedzialny, ponieważ "platforma" lub "producent" mieli to przecież uregulować. Wyjaśnienie tego, co oznacza sprzedaż za pośrednictwem platformy w odniesieniu do tych obowiązków, znajduje się w Co oznacza paszport produktu, jeśli sprzedaję produkty za pośrednictwem internetowej platformy handlowej?.

Piąta sytuacja: produkt jest wprowadzany na rynek pod własną marką, podczas gdy produkcja i pierwsza przygotowanie paszportu produktu znajdują się u producenta poza UE. Pytanie, kto formalnie jest uważany za producenta — strona, która umieszcza markę, czy strona, która produkuje — regularnie prowadzi do niejasności, kwestia ta jest omówiona w Sprzedaję produkty pod własną marką — jakie zobowiązania biorę na siebie?.

Co możesz udokumentować

  • Pisemne upoważnienie udzielone przez reprezentanta uprawnionego, zawierające dokładnie, które zadania związane z paszportem produktu zostały przekazane i które nie.
  • Przegląd własnej roli w łańcuchu — producent, importer, lub oboje dla różnych linii produktów — wraz z uzasadnieniem tego wyboru.
  • Stały zestaw danych przedsiębiorstwa (nazwa, adres, dane kontaktowe) wykorzystywany konsekwentnie na paszporcie produktu, na produkcie oraz w korespondencji z producentem spoza Unii Europejskiej.
  • Umowa z producentem dotycząca miejsca przechowywania dokumentacji technicznej i sposobu jej żądania w rozsądnym terminie.
  • Lista kontrolna, która w przypadku każdej dostawy jest wykorzystywana do sprawdzenia, czy paszport produktu jest obecny i jest zgodny z dostarczonym produktem, zanim produkt trafi dalej do łańcucha dostaw.
  • Ustalona procedura określająca postępowanie w przypadku zmiany producenta, upoważnionego przedstawiciela lub importera, tak aby paszport produktu nie pozostał przypisany do osoby kontaktowej, która przestała pełnić tę funkcję.

Nie jest to porada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje o regulacjach, których dotyczy ta platforma. Nie znamy twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane za pomocą AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka 2026-08-22. Coś nie gra? Daj nam znać — korekty mają priorytet.