Ο κατασκευαστής μου βρίσκεται έξω της ΕΕ — ποιος ρυθμίζει τότε το διαβατήριο προϊόντος;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Ένας κατασκευαστής εκτός της ΕΕ δεν μπορεί να θέσει από μόνος του, άμεσα από τρίτη χώρα, ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος στην ευρωπαϊκή αγορά και να μην ρυθμίσει τίποτα άλλο. Μόλις το προϊόν φθάσει στην αγορά της ΕΕ, πρέπει να υπάρχει κάποιος υπεύθυνος εντός της ΕΕ για τις υποχρεώσεις που συνδέονται με το διαβατήριο αυτό. Ποιος είναι αυτός, εξαρτάται από τον τρόπο που το προϊόν διασχίζει τα σύνορα.

Ο προσδιορισμός του υπευθύνου εντός της ΕΕ

Υπάρχουν δύο διαδρομές μέσω των οποίων ένας κατασκευαστής εκτός της ΕΕ επιλύει αυτό το ζήτημα: μέσω ενός εισαγωγέα που θέτει το προϊόν στην αγορά της ΕΕ με το δικό του όνομα, ή μέσω ενός εξουσιοδοτημένου εκπροσώπου τον οποίο ο κατασκευαστής ορίζει ειδικά για τα καθήκοντα που σχετίζονται με το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Αυτή δεν είναι μια προαιρετική επιλογή που μπορεί να παραμείνει κρυμμένη σε κάποιο συμβόλαιο — για μια εταιρεία με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό συχνά σημαίνει ότι το πρώτο βήμα είναι να διευκρινιστεί σε ποιον από τους δύο ρόλους ανήκει η δική της εταιρεία. Ο πρόσωπος που εισάγει προϊόντα από εκτός της ΕΕ και τα θέτει στην αγορά δεν είναι αυτόματα μόνο «αγοραστής»: ο ESPR περιέχει δική του ορισμό του εισαγωγέα, και αυτός μπορεί να διαφέρει από τον τρόπο που ο ρόλος περιγράφεται στη δεσμευτική συμφωνία. Η αμφιβολία σε αυτό το σημείο είναι ακριβώς εκείνη για την οποία το άρθρο Είμαι εισαγωγέας ή κατασκευαστής σύμφωνα με το ESPR; ισχύει από.

Ο ορισμός ενός εξουσιοδοτημένου εκπροσώπου

Το άρθρο 28 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφει τη δυνατότητα για έναν κατασκευαστή εκτός της ΕΕ να ορίσει έναν εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπο ο οποίος θα εκτελεί καθήκοντα στον τομέα του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος εκ μέρους του. Για μια εταιρεία με 10 έως 100 υπαλλήλους που συμμετέχει ως μέρος της ΕΕ σε τέτοια σχέση με έναν κατασκευαστή, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είναι σαφές αν υπάρχει τέτοιος εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος, ποιος είναι αυτός και ποια ακριβώς καθήκοντα έχουν μεταβιβαστεί. Ένας εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος δεν είναι αυτόματα υποχρεωτικός σε κάθε περίπτωση — αν χρειάζεται τέτοιος και τι αυτός θα ρυθμίζει και τι όχι, περιγράφεται στο Χρειάζομαι εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο στην ΕΕ για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Η τήρηση των υποχρεώσεων του εισαγωγέα

Το άρθρο 29 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) επιβάλλει υποχρεώσεις στον εισαγωγέα όταν αυτός θέτει το προϊόν του κατασκευαστή εκτός της ΕΕ στην αγορά της ΕΕ. Για μια εταιρεία σε αυτή τη θέση, αυτό σημαίνει πρακτικά ότι πρέπει να ελεγχθεί εάν το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος είναι παρόν, εάν τα δεδομένα σε αυτό συμφωνούν με το προϊόν, και εάν ο κατασκευαστής εκτός της ΕΕ διατηρεί διαθέσιμη την απαιτούμενη τεχνική τεκμηρίωση. Ο εισαγωγέας φέρει εδώ δική του ευθύνη, ανεξάρτητα από αυτό που ισχυρίζεται ότι έχει κάνει ο κατασκευαστής. Τι ακριβώς συνεπάγεται αυτή η ευθύνη και πού σταματά, περιγράφεται στο Ποιος είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο προϊόντος των προϊόντων;.

Η καταχώριση του ονόματος και των στοιχείων επικοινωνίας σας στο προϊόν

Τόσο ο εισαγωγέας όσο και ο εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος εμφανίζονται με όνομα και στοιχεία επικοινωνίας στο προϊόν ή στη σχετική τεκμηρίωση. Για μια εταιρεία αυτού του μεγέθους, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει ένα σταθερό, ενημερωμένο σύνολο δεδομένων που θα χρησιμοποιείται με συνέπεια παντού — στο διαβατήριο, στο προϊόν και στη διοικητική διαχείριση. Με αλλαγή εισαγωγέα ή διανομέα, ή με αλλαγή της εταιρικής ονομασίας, αυτή είναι μια λεπτομέρεια που ξεχνιέται εύκολα ενώ το διαβατήριο είναι ήδη ενεργό.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Μια πρώτη κατάσταση που συμβαίνει συχνά: μια εταιρεία της ΕΕ παραγγέλνει απευθείας από ένα εργοστάσιο στην Ασία και υποθέτει ότι «ο προμηθευτής θα ρυθμίσει το διαβατήριο», ενώ το ίδιο μέρος της ΕΕ σύμφωνα με τον ορισμό ESPR είναι ο ίδιος ο εισαγωγέας και επομένως φέρει ο ίδιος τις υποχρεώσεις του άρθρου 29.

Μια δεύτερη κατάσταση: υπάρχει μεν ένας εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος που έχει οριστεί, αλλά ο ορισμός έχει συμφωνηθεί προφορικά ή βρίσκεται μόνο σε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα. Μόλις δημιουργηθεί ένα ερώτημα σχετικά με ποιος αναλάμβανε ποιο καθήκον, δεν υπάρχει τίποτα γραπτό για αναφορά.

Μια τρίτη κατάσταση: ο κατασκευαστής εκτός της ΕΕ παρέχει ένα διαβατήριο, αλλά η τεχνική τεκμηρίωση πίσω από αυτό παραμένει στη χώρα προέλευσης, εκτός της δικαιοδοσίας του εισαγωγέα της ΕΕ. Αν τότε ζητηθεί να επιδειχθεί αυτή η τεκμηρίωση, δεν υπάρχει κανείς εντός της ΕΕ που να μπορεί να την αποδώσει γρήγορα.

Μια τέταρτη κατάσταση: το προϊόν πωλείται μέσω ενδιάμεσου σε διαδικτυακή αγορά, και κανείς στην αλυσίδα δεν αισθάνεται υπεύθυνος επειδή "η αγορά" ή "ο κατασκευαστής" θα το έχει διευθετήσει ούτως ή άλλως. Τι σημαίνει μια πώληση μέσω πλατφόρμας για τις συγκεκριμένες υποχρεώσεις, εξηγείται σε Τι σημαίνει το διαβατήριο προϊόντος εάν πωλώ προϊόντα μέσω μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας;.

Μια πέμπτη κατάσταση: το προϊόν διατίθεται στην αγορά με ιδιαίτερη ονομασία εμπορικής μάρκας, ενώ η παραγωγή και η αρχική σύνταξη του διαβατηρίου προϊόντος γίνεται στον κατασκευαστή εκτός της ΕΕ. Το ερώτημα ποιος τότε θεωρείται τυπικά κατασκευαστής — το μέρος που τοποθετεί το εμπορικό σήμα, ή το μέρος που παράγει — οδηγεί τακτικά σε ασάφειες, κάτι που αντιμετωπίζεται περαιτέρω σε Πωλώ προϊόντα με το δικό μου σήμα — ποιες υποχρεώσεις αποκτώ;.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Γραπτή εξουσιοδότηση του εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου, στην οποία αναφέρονται με ακρίβεια ποιες εργασίες σχετικά με το διαβατήριο προϊόντος έχουν μεταβιβαστεί και ποιες όχι.
• Περιγραφή του δικού σας ρόλου στην αλυσίδα — κατασκευαστής, εισαγωγέας, ή και τα δύο για διαφορετικές γραμμές προϊόντων — με την αιτιολόγηση αυτής της επιλογής.
• Ένα σταθερό σύνολο στοιχείων εταιρείας (όνομα, διεύθυνση, στοιχεία επικοινωνίας) που χρησιμοποιούνται συνεπώς στο διαβατήριο, το προϊόν και στην αλληλογραφία με τον κατασκευαστή εκτός της ΕΕ.
• Μια συμφωνία με τον κατασκευαστή σχετικά με το πού φυλάσσεται η τεχνική τεκμηρίωση και πώς μπορεί να ζητηθεί εντός λογικής προθεσμίας.
• Ένας έλεγχος με τον οποίο σε κάθε παράδοση ελέγχεται εάν το διαβατήριο προϊόντος υπάρχει και συμφωνεί με το παραδιδόμενο προϊόν, πριν προχωρήσει περαιτέρω στην αλυσίδα.
• Μια τεκμηριωμένη διαδικασία για το τι συμβαίνει κατά την αλλαγή κατασκευαστή, εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου ή εισαγωγέα, ώστε το διαβατήριο να μην παραμείνει δεμένο σε έναν αποδύτη επαφής.