Ποιος είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο προϊόντος των προϊόντων;
Ο κατασκευαστής φέρει την ευθύνη για το διαβατήριο
Ο κατασκευαστής ενός προϊόντος είναι το μέρος που είναι υπεύθυνο για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Αυτό προκύπτει από το άρθρο 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781), στο οποίο καθορίζονται οι υποχρεώσεις των κατασκευαστών. Ο κατασκευαστής πρέπει να διασφαλίσει ότι το διαβατήριο δημιουργείται, ότι τα δεδομένα σε αυτό είναι σωστά, ότι συνδέεται με τον σωστό φορέα δεδομένων στο προϊόν, και ότι οι πληροφορίες παραμένουν ενημερωμένες όσο το προϊόν είναι στην αγορά. Δεν είναι μια εργασία που ολοκληρώνεις μόνο μία φορά: το διαβατήριο θα πρέπει να είναι ένα ζωντανό έγγραφο που συνοδεύει το προϊόν, ακόμη και αν αργότερα αλλάξει κάτι στη σύνθεση, την προέλευση ή τη συντήρηση.
Για ποιους ισχύει αυτό και για ποια δεν ισχύει
Αυτή η υποχρέωση ισχύει για το μέρος που δρα ως κατασκευαστής κατά την έννοια του ESPR: αυτός που σχεδιάζει ή έχει το προϊόν κατασκευασθεί και το θέτει στην αγορά με το δικό του όνομα. Το άρθρο 27 αναφέρεται συγκεκριμένα σε αυτόν τον ρόλο. Άλλοι κρίκοι της αλυσίδας — εισαγωγείς και διανομείς — έχουν σύμφωνα με το ESPR δικές τους υποχρεώσεις, αλλά αυτές καθορίζονται σε άλλες διατάξεις από τα δύο άρθρα που είναι το κέντρο της προσοχής εδώ. Όποιος δρα καθαρά ως έμπορος ή μεσάζων χωρίς να θεωρείται ο ίδιος κατασκευαστής, δεν εμπίπτει αυτόματα στο άρθρο 27· ο ακριβής ρόλος που κάποιος διαδραματίζει εξαρτάται από την πραγματική κατάσταση και τους ορισμούς που χρησιμοποιεί το ESPR για αυτό. Σημαντικό είναι επίσης ότι αυτή η υποχρέωση δεν λέει τίποτα από μόνη της σχετικά με το ποιες ομάδες προϊόντων πράγματι χρειάζονται ένα διαβατήριο — αυτό ρυθμίζεται ξεχωριστά ανά ομάδα προϊόντων.
Πότε αυτό θα ισχύει δεν έχει ακόμη καθοριστεί για κάθε ομάδα προϊόντων
Το ESPR είναι ο κανονισμός πλαίσιο που εισάγει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος και περιγράφει πώς θα πρέπει να φαίνεται· το άρθρο 9 θέτει τις γενικές απαιτήσεις για ένα τέτοιο διαβατήριο. Το εάν και πότε μια συγκεκριμένη ομάδα προϊόντων πρέπει υποχρεωτικά να λάβει ένα διαβατήριο, ρυθμίζεται ξεχωριστά ανά ομάδα προϊόντων μέσω ενός εξουσιοδοτημένου κανονισμού. Για ορισμένες ομάδες προϊόντων μια τέτοια ρύθμιση έχει ήδη καθοριστεί ή ανακοινωθεί, για άλλες όχι. Αυτό που είναι σίγουρο είναι το ίδιο το πλαίσιο: η διανομή των ρόλων από το άρθρο 27 και οι βασικές απαιτήσεις για το διαβατήριο από το άρθρο 9 ισχύουν ως σημείο αναφοράς μόλις μια ομάδα προϊόντων εμπίπτει στη ρύθμιση. Μέχρι το σημείο κατά το οποίο μια ομάδα προϊόντων ορίζεται συγκεκριμένα, δεν υπάρχει υποχρέωση διαβατηρίου για αυτά τα προϊόντα από το ESPR. Όποιος θέλει να μάθει εάν και ανά πότε αυτό θα ισχύει για μια συγκεκριμένη ομάδα προϊόντων, το βρίσκει στον εξουσιοδοτημένο κανονισμό για εκείνη την ομάδα, όχι στο ESPR.
Πώς αυτό αντιμετωπίζεται στην πράξη
Το πρώτο βήμα είναι να επιβεβαιωθεί ότι ο δικός σας ρόλος συμφωνεί με αυτόν του κατασκευαστή όπως το ESPR το εννοεί, και όχι με αυτόν του εισαγωγέα ή διανομέα χωρίς δική του ευθύνη παραγωγής. Το δεύτερο βήμα είναι να διερευνήσετε αν υπάρχει ήδη ένας εξουσιοδοτημένος κανονισμός που έχει καθοριστεί ή είναι σε εξέλιξη για τη δική σας ομάδα προϊόντων, καθώς αυτός καθορίζει την πραγματική υποχρέωση και το περιεχόμενο του διαβατηρίου. Το τρίτο βήμα είναι η συλλογή των δεδομένων που απαιτούνται: τεχνική τεκμηρίωση, πληροφορίες υλικών, προέλευση, δεδομένα επισκευής και ανακύκλωσης — συχνά προερχόμενα από πολλά μέρη στην αλυσίδα εφοδιασμού, όχι μόνο από τον ίδιο τον κατασκευαστή. Το τέταρτο βήμα είναι η σύνταξη του διαβατηρίου με βάση αυτά τα δεδομένα και η σύνδεσή του με έναν φορέα δεδομένων, συνήθως έναν κώδικα QR στο ή δίπλα στο προϊόν. Το πέμπτο βήμα είναι η ενημέρωση του διαβατηρίου: μόλις αλλάξουν τα δεδομένα, οι πληροφορίες στο διαβατήριο θα πρέπει να αλλάξουν επίσης, και η τεκμηρίωση πρέπει να παραμείνει διαθέσιμη όσο το προϊόν είναι στην αγορά. Αυτό το τελευταίο σημείο είναι ακριβώς όπου το hosting και η διαχείριση παίζουν ένα ρόλο, χωριστά από την ερώτηση για το ποιος είναι ουσιαστικά υπεύθυνος για την ακρίβεια των δεδομένων.
Που βρίσκεται αυτό: άρθρο 27 και άρθρο 9 του ESPR
Η ευθύνη του κατασκευαστή για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος προκύπτει άμεσα από το άρθρο 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781), ο οποίος ρυθμίζει τις υποχρεώσεις των κατασκευαστών. Το άρθρο 9 του ίδιου κανονισμού περιγράφει τι πρέπει να περιέχει ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος και πώς πρέπει να είναι προσβάσιμο. Μαζί, αυτά τα δύο άρθρα αποτελούν τη βάση: ποιος είναι υπεύθυνος και τι αναμένεται από το διαβατήριο. Το συγκεκριμένο περιεχόμενο και το χρόνο της υποχρέωσης για μια συγκεκριμένη ομάδα προϊόντων καθορίζεται σε ξεχωριστό κανονισμό εξουσιοδότησης για εκείνη την ομάδα, ο οποίος δεν αναφέρεται σε αυτό το άρθρο.
Όποιος θέλει να μάθει αν ισχύει για το δικό του προϊόν, ξεκινά προσδιορίζοντας εάν είναι κατασκευαστής κατά την έννοια του ESPR και στη συνέχεια διερευνά εάν έχει ήδη δημοσιευθεί ή ανακοίνωθεί ένας κανονισμός εξουσιοδότησης για την ομάδα προϊόντων του· το κείμενο του κανονισμού αυτού δίνει τότε ξεκάθαρη απάντηση σχετικά με το περιεχόμενο και την ημερομηνία έναρξης ισχύος.
Πού βασίζεται αυτό
- Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781 (ESPR), άρθρο 27 (υποχρεώσεις κατασκευαστών)
- Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781 (ESPR), άρθρο 9 (ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος)
Ο κανονισμός βρίσκεται στο EUR-Lex. Παραπέμπουμε ανά δήλωση· δεν χρειάζεται να μας πιστεύετε.
Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα
Τι αναμένεται από εσάς
Ο κανονισμός ESPR (Κανονισμός (ΕE) 2024/1781) αnaθέτει την ευθύνη για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος κατά κύριο λόγο στον κατασκευαστή. Αυτός είναι εκείνος που σχεδιάζει το προϊόν ή το κατασκευάζει κατά παραγγελία και το διατίθεσι στην αγορά με το δικό του όνομα ή εμπορικό σήμα. Το άρθρο 27 του ESPR αναλύει τι αναμένεται από τους κατασκευαστές. το άρθρο 9 του ESPR περιγράφει τι πρέπει να περιέχει το ίδιο το διαβατήριο και πώς πρέπει να είναι προσβάσιμο. Για μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό στην πράξη σημαίνει ένα σύνολο ξεχωριστών εργασιών που συχνά κατανέμονται σε διάφορα τμήματα.
Διασφάλιση ότι το διαβατήριο υπάρχει πριν το προϊόν διατεθεί στην αγορά
Το διαβατήριο πρέπει να είναι παρόν τη στιγμή που ένα προϊόν διατίθεται. Αυτό σημαίνει ότι η συγκέντρωση δεδομένων δεν είναι κάτι που αντιμετωπίζεται εκ των υστέρων, μετά την παραγωγή ή την εισαγωγή, αλλά ένα βήμα που πρέπει να ενσωματωθεί στη διαδικασία πριν την κυκλοφορία. Για μια επιχείρηση με πολλές γραμμές προϊόντων, αυτό συνήθως σημαίνει ότι κάποιος — συχνά στον έλεγχο ποιότητας, συμμόρφωση ή διαχείριση προϊόντων — γίνεται ιδιοκτήτης αυτής της διαδικασίας ανά κατηγορία προϊόντος, επειδή οι απαιτήσεις μπορεί να διαφέρουν ανά κατηγορία.
Διασφάλιση ότι τα δεδομένα είναι σωστά και παραμένουν ενημερωμένα
Ο κατασκευαστής είναι υπεύθυνος για την ακρίβεια του περιεχομένου του διαβατηρίου, ακόμη και αν η πραγματική εισαγωγή ή φιλοξενία γίνεται από τρίτο μέρος. Αυτό δεν επηρεάζει μόνο την τεχνολογία αλλά και την οργάνωση: ποιος μπορεί να παρέχει δεδομένα, ποιος τα ελέγχει, και τι συμβαίνει εάν ένας προδιαγραφή αλλάξει μετά από μια προσαρμογή στη διαδικασία παραγωγής. Στις μικρότερες επιχειρήσεις, συχνά λείπει ένα σταθερό σημείο επαφής εδώ, με αποτέλεσμα οι αλλαγές να μην εφαρμόζονται συνεπώς.
Διασφάλιση ότι ο φορέας δεδομένων QR είναι παρών και αναγνώσιμος στο προϊόν
Το άρθρο 9 του ESPR συνδέει το διαβατήριο με έναν φυσικό φορέα δεδομένων στο ή κοντά στο προϊόν. Αυτή είναι μια πρακτική υποχρέωση που επηρεάζει τη συσκευασία, την επισήμανση και μερικές φορές το ίδιο το προϊόν. Για επιχειρήσεις που διανέμουν το εμπόρευμα μέσω πολλών καναλιών, είναι σημαντικό ότι αυτός ο φορέας παραμένει παρών σε κάθε εκδοχή και σε κάθε παραλλαγή συσκευασίας, ακόμη και με μικρές αλλαγές στη γραμμή προϊόντων.
Γνωρίστε ποιος παίζει ποιο ρόλο στην αλυσίδα
Δεν είναι κάθε εταιρεία εξ ορισμού κατασκευαστής. Μια εταιρεία που εισάγει προϊόντα από τρίτη χώρα, ή που πωλεί προϊόντα άλλης εταιρείας με δικό της εμπορικό σήμα, μπορεί αμέσως σύμφωνα με το ESPR να αναχθεί στο ρόλο του κατασκευαστή, με όλες τις σχετικές υποχρεώσεις. Όσες εταιρείες αμφιβάλλουν για τη δική τους θέση στην αλυσίδα, μπορούν να το επεξεργαστούν περαιτέρω μέσω Είμαι εισαγωγέας ή κατασκευαστής σύμφωνα με το ESPR;». Για τις εταιρείες που δεν κατασκευάζουν αλλά πωλούν, υπάρχει ένα ξεχωριστό ζήτημα να βρεθεί στο Ποιες υποχρεώσεις έχει ένας διανομέας ή έμπορος προϊόντων;.
Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη
Μια πρώτη κατάσταση που συμβαίνει συχνά: μια εταιρεία πιστεύει ότι η ευθύνη βαρύνει τον προμηθευτή ή τον παραγωγό στο εξωτερικό, ενώ η ίδια η εταιρεία είναι ο εισαγωγέας και επομένως το μέρος που πρέπει να μπορεί να παρουσιάσει τα δεδομένα στην Ευρώπη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν τα προϊόντα αγοράζονται από ένα εργοστάσιο έξω από την ΕΕ χωρίς να έχουν συμφωνηθεί ρυθμίσεις σχετικά με το ποιος συντάσσει το διαβατήριο.
Μια δεύτερη κατάσταση: ο κάτοχος ενός εμπορικού σήματος αναθέτει την παραγωγή ενός προϊόντος σε τρίτο μέρος, αλλά το πωλεί με δικό του όνομα. Η ευθύνη μετατοπίζεται τότε προς τον κάτοχο του εμπορικού σήματος, ακόμη και αν δεν διαθέτει ο ίδιος εργοστάσιο. Αυτό υποτιμάται συχνά, με αποτέλεσμα κανείς στην αλυσίδα να μην αισθάνεται ιδιοκτήτης του διαβατηρίου μέχρι να υπάρξει ερώτηση από αρχή εποπτείας ή εμπορικό συνεργάτη.
Μια τρίτη κατάσταση προκύπτει όταν οι τροποποιήσεις προϊόντων δεν γνωστοποιούνται στο μέρος που διαχειρίζεται το διαβατήριο. Μια αλλαγή στην επιλογή υλικών ή στον προμηθευτή ενός εξαρτήματος διαχειρίζεται εσωτερικά από την αγορά ή τη μηχανική, χωρίς το τμήμα συμβατότητας να το λαμβάνει υπόψη. Το διαβατήριο παραμένει τότε να εμφανίζει δεδομένα που δεν αντιστοιχούν πλέον στο παραδιδόμενο προϊόν.
Μια τέταρτη περίπτωση αφορά επιχειρήσεις που λειτουργούν μέσω πολλών καναλιών πώλησης, συμπεριλαμβανομένης μιας διαδικτυακής αγοράς. Υπάρχει τότε ασάφεια σχετικά με το ποιος είναι υπεύθυνος για την εμφάνιση του διαβατηρίου στο σημείο πώλησης, ιδίως όταν η ίδια η πλατφόρμα διαχειρίζεται επίσης τμήματα της προσφοράς. Περισσότερα σχετικά με αυτό βρίσκονται στο Τι σημαίνει το διαβατήριο προϊόντος εάν πωλώ προϊόντα μέσω μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας;.
Μια πέμπτη, συχνά υποτιμώμενη περίπτωση: στα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας υποτίθεται ότι το εργοστάσιο που κατασκευάζει το προϊόν είναι επίσης υπεύθυνο για το διαβατήριο, ενώ αυτός ο ρόλος σύμφωνα με τον κανονισμό μπορεί να ανήκει στον ιδιοκτήτη της μάρκας. Αυτό αγγίζει άμεσα το ερώτημα Ποιος είναι υπεύθυνος για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος για προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας.
Τι μπορείτε να καταγράψετε
- Μια επισκόπηση ανά ομάδα προϊόντων για το ποιος είναι υπεύθυνος για τη διαδικασία του διαβατηρίου εντός του οργανισμού, συμπεριλαμβανομένου ενός υποκατάστατου σε περίπτωση απουσίας.
- Μια γραπτή συμφωνία με προμηθευτές ή συνεργάτες παραγωγής σχετικά με το ποιος αναλαμβάνει ποια δεδομένα και σε ποιο στάδιο της διαδικασίας.
- Μια τεκμηριωμένη διαδικασία για τη διενέργεια αλλαγών στις ιδιότητες του προϊόντος, ώστε οι προσαρμογές στο υλικό, τη σύνθεση ή την προέλευση να αναφέρονται αυτόματα στο μέρος που διαχειρίζεται το διαβατήριο.
- Μια επισκόπηση όλων των καναλιών πώλησης στα οποία προσφέρεται το προϊόν, με σημείωση ανά κανάλι σχετικά με το ποιος διαχειρίζεται τη φορέα δεδομένων QR και τα σχετικά δεδομένα.
- Σε συνεργασία με έναν κατόχο μάρκας ή ανάδοχο: μια γραπτή συμφωνία σχετικά με το ποιο από τα δύο μέρη ενεργεί ως κατασκευαστής κατά την έννοια του ESPR, κάτι που είναι επίσης σχετικό κατά την εκπόνηση Πωλώ προϊόντα με το δικό μου σήμα — ποιες υποχρεώσεις αποκτώ;.
- Ένα αρχείο ανά σειρά προϊόντων με τα υποκείμενα αρχικά αρχεία των δεδομένων στο διαβατήριο, ώστε όταν ζητηθεί από έναν ελεγκτή ή εμπορικό συνεργάτη να είναι σαφές από πού προέρχεται η πληροφορία και ποιος την έχει αναφέρει.
Αυτό δεν είναι νομικό συμβούλιο. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τους κανονισμούς για τους οποίους αυτή η πλατφόρμα αφορά. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν νομικό ή την αρμόδια αρχή εποπτείας.
Γραμμένο με τη βοήθεια AI βάσει των παραπάνω πηγών, ελεγμένο από άνθρωπο στις 2026-08-22. Κάτι δεν πάει καλά; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις έχουν προτεραιότητα.