Τι σημαίνει το διαβατήριο προϊόντος εάν εισάγω προϊόντα από έξω της ΕΕ;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Όποιος φέρνει προϊόντα από έξω της ΕΕ και τα θέτει στην ευρωπαϊκή αγορά δεν είναι διαμεσολαβητής για σκοπούς του ESPR αλλά εισαγωγέας — με δικό του σύνολο υποχρεώσεων που λειτουργεί ανεξάρτητα από αυτό που ο κατασκευαστής στη χώρα καταγωγής ρυθμίζει ή όχι. Το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος δεν αλλάζει επομένως τίποτα στο συνήθη ρόλο του εισαγωγέα, αλλά τον καθιστά ορατό και ελεγχόμενο με ένα νέο τρόπο: στο τελωνείο, στο σύνορο.

Τι αναμένεται από εσάς

Έλεγχος της παρουσίας του διαβατηρίου πριν από την εισαγωγή του προϊόντος

Το Άρθρο 29 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) επιβάλλει στον εισαγωγέα την υποχρέωση να ελέγξει εάν ο κατασκευαστής έξω της ΕΕ έχει θέσει σε τάξη την απαιτούμενη συμμόρφωση και την τεκμηρίωση, συμπεριλαμβανομένου του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος όπου αυτό είναι υποχρεωτικό για την ομάδα προϊόντων. Για μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει ότι το τμήμα προμηθειών — συχνά τα ίδια άτομα που ήδη ελέγχουν τη σήμανση CE και τις δηλώσεις συμμόρφωσης — δέχεται ένα επιπλέον σημείο ελέγχου: υπάρχει ένα διαβατήριο, είναι συνδεδεμένο με το σωστό προϊόν, και είναι παρόν ο κωδικός QR ή άλλη φορέας δεδομένων στο προϊόν ή τη συσκευασία. Όποιος θέλει να μάθει ποια δεδομένα πρέπει να ζητήσω από τον προμηθευτή μου προϊόντωνβρίσκει εκεί ένα σημείο αναφοράς που ισχύει εξίσου καλά για έναν κατασκευαστή έξω της ΕΕ όσο και για έναν προμηθευτή εντός της ΕΕ.

Ενέργειες όταν το διαβατήριο λείπει ή είναι εσφαλμένο

Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει συχνά περιθώριο με έναν ευρωπαϊκό προμηθευτή για να κλείσει το κενό, η ευθύνη για εισαγωγές από έξω της ΕΕ βαρύνει περισσότερο τον εισαγωγέα. Εάν ένα προϊόν δεν συνοδεύεται από το απαιτούμενο διαβατήριο ή εάν το διαβατήριο δεν αντιστοιχεί στο προϊόν, είναι ευθύνη του εισαγωγέα να ενεργήσει πριν το προϊόν θεθεί στην αγορά της ΕΕ. Για μια επιχείρηση μεσαίου μεγέθους, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία για ό,τι συμβαίνει στην περίπτωση ενός λείποντος ή ελλιπούς διαβατηρίου — όχι κάτι που επιλύεται ad hoc σε κάθε αποστολή από όποιον έτυχε να έχει χρόνο.

Δήλωση των δικών του στοιχείων στο διαβατήριο

Το Άρθρο 29 επιβάλλει επίσης στον εισαγωγέα να κάνει γνωστά το δικό του όνομα, εγγεγραμμένο εμπορικό όνομα ή εμπορικό σήμα και τα στοιχεία επικοινωνίας σε σχέση με το προϊόν — κάτι που στην πράξη λειτουργεί μέσω του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος ή της συνοδευτικής τεκμηρίωσης. Δεν είναι θέμα του «ο κατασκευαστής έχει ήδη δημιουργήσει το διαβατήριο, οπότε έχουμε τελειώσει»: τα στοιχεία του εισαγωγέα πρέπει να υπάρχουν σωστά και πλήρως, και αυτό απαιτεί συντονισμό με τον κατασκευαστή σχετικά με το ποιος συμπληρώνει και διαχειρίζεται ποιο τμήμα του διαβατηρίου.

Συνεργασία με τις τελωνειακές αρχές για τον έλεγχο του διαβατηρίου

Το Άρθρο 15 του ESPR ρυθμίζει ότι οι τελωνειακές αρχές κατά την εισαγωγή προϊόντων από τρίτες χώρες δύνανται να ελέγξουν εάν το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος είναι παρόν και προσβάσιμο, ιδίως μέσω του φορέα δεδομένων στο προϊόν. Για έναν εισαγωγέα, αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί να έχει το διαβατήριο κάπου σε ένα σύστημα — πρέπει να είναι πραγματικά ανακτήσιμο μέσω του κωδικού QR ή παρόμοιου φορέα στο ίδιο το προϊόν ή τη συσκευασία τη στιγμή της εισαγωγής. Μια επιχείρηση που λαμβάνει αποστολές σε λιμάνι ή αεροδρόμιο κάνει καλώς να το δοκιμάσει πρακτικά πριν από την αποστολή, όχι όταν η αποστολή είναι ήδη στο τελωνείο.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Ένα πρώτο επαναλαμβανόμενο πρόβλημα: ο κατασκευαστής έξω της ΕΕ παρέχει ένα διαβατήριο, αλλά αυτό το διαβατήριο είναι συνδεδεμένο με μια γενική έκδοση προϊόντος ενώ ο εισαγωγέας εισάγει μια συγκεκριμένη παραλλαγή — διαφορετικό χρώμα, διαφορετική ισχύ, διαφορετική σύνθεση. Ο κωδικός QR λειτουργεί, αλλά παραπέμπει σε εσφαλμένα δεδομένα.

Μια δεύτερη κατάσταση: ο εισαγωγέας υποθέτει ότι «ο προμηθευτής θα το ρυθμίσει» επειδή αυτό είναι συχνά το αίσθημα με τη σήμανση CE, και ανακαλύπτει κατά τον έλεγχο στο τελωνείο ότι δεν έχει δημιουργηθεί καθόλου διαβατήριο για την ομάδα προϊόντων που εμπλέκεται. Τη στιγμή εκείνη η αποστολή έχει ήδη φτάσει, και το να κάνει ο εισαγωγέας ερευνητική δουλειά για να διαπιστώσει ποιος θα έπρεπε να έχει δημιουργήσει το διαβατήριο δεν είναι απάντηση στο ερώτημα που θέτει το τελωνείο.

Μια τρίτη περίπτωση: υπάρχει ένα διαβατήριο, αλλά τα στοιχεία του εισαγωγέα δεν έχουν ενημερωθεί μετά από αλλαγή του εισαγωγέα ή ενδιάμεσης μερίδας — το διαβατήριο εξακολουθεί να αναφέρει ένα προηγούμενο μέρος ως υπεύθυνο. Αυτό αγγίζει ένα ερώτημα που εμφανίζεται ευρύτερα κατά την αλλαγή προμηθευτή: Αλλάζω προμηθευτή πρέπει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος να προσαρμοστεί αφορά αυτή την κατάσταση εντός της ΕΕ, αλλά ο πυρήνας — ότι ένα διαβατήριο πρέπει να παραμείνει ακριβές σχετικά με ποιος είναι πραγματικά υπεύθυνος — ισχύει εξίσου για έναν εισαγωγέα που αλλάζει από κατασκευαστή εκτός της ΕΕ.

Μια τέταρτη κατάσταση: ο ίδιος κώδικας προϊόντος προμηθεύεται από δύο διαφορετικούς κατασκευαστές εκτός της ΕΕ, και ο εισαγωγέας υποθέτει ότι ένα πρότυπο διαβατηρίου είναι αρκετό και για τα δύο, ενώ η υποκείμενη σύνθεση ή η προέλευση των εξαρτημάτων διαφέρει. Αυτό αγγίζει το ερώτημα που ισχύει επίσης για Χρησιμοποιώ πολλούς προμηθευτές για το ίδιο ανταλλακτικό πώς λειτουργεί το διαβατήριο — το διαβατήριο ακολουθεί το προϊόν όπως είναι πραγματικά συντεθειμένο, όχι το όνομα του προϊόντος στο τιμολόγιο.

Ένα πέμπτο συνεχές σημείο: ο κατασκευαστής εκτός της ΕΕ δεν θέλει για λόγους ανταγωνισμού να μοιραστεί όλα τα υποκείμενα στοιχεία, και ο εισαγωγέας δεν γνωρίζει πώς να κάνει συμφωνίες για αυτό χωρίς να διαταράξει τη σχέση εμπορίου.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Ένας σταθερός έλεγχος κατά την άφιξη κάθε αποστολής εκτός της ΕΕ: υπάρχει το διαβατήριο, λειτουργεί ο φορέας δεδομένων, ταιριάζουν ο κώδικας προϊόντος και η παραλλαγή με αυτό που εισάγεται πραγματικά.
• Συμφωνίες με τον κατασκευαστή εκτός της ΕΕ σχετικά με ποιος θα κάνει το διαβατήριο, ποιος θα προσθέσει τα στοιχεία του εισαγωγέα και ποιος θα τα διατηρήσει ενημερωμένα — συγκρίσιμα με αυτό που Πώς καθορίζω την παράδοση των στοιχείων διαβατηρίου στο συμβόλαιό μου αγοράς περιγράφει για τους προμηθευτές γενικά, και εξίσου σχετικό κατά τη σύναψη συμβολαίου με μέρος εκτός της ΕΕ.
• Μια διαδικασία για τον έλεγχο της ακρίβειας των λαμβανόμενων στοιχείων πριν από την πρώτη εισαγωγή μιας νέας σειράς προϊόντων, λαμβάνοντας ως σημείο εκκίνησης Πώς ελέγχω αν τα στοιχεία του προμηθευτή μου είναι σωστά.
• Μια καθορισμένη διαδικασία στην περίπτωση που μια αποστολή φτάνει χωρίς έγκυρο διαβατήριο: ποιος ενημερώνεται, ποιο βήμα ακολουθεί και ποια τεκμηρίωση διατηρείται για αυτό.
• Εάν είναι σχετικό, μια συμφωνία εμπιστευτικότητας με τον κατασκευαστή εκτός της ΕΕ σχετικά με τα υποκείμενα στοιχεία που απαιτούνται για τη σύνταξη του διαβατηρίου, όπως περιγράφεται στο Μπορώ να ζητήσω από τον προμηθευτή μου μια δήλωση εμπιστευτικότητας σχετικά με τα δεδομένα του διαβατηρίου.
• Μια επισκόπηση ανά ομάδα προϊόντων του αν και από ποια στιγμή το διαβατήριο είναι υποχρεωτικό, ως υπόβαθρο της απόφασης εισαγωγής — δείτε Πότε γίνεται υποχρεωτικό το διαβατήριο προϊόντος για τα προϊόντα.