Τι συμβαίνει με το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος εάν η εταιρεία μου αγοραστεί

Το διαβατήριο παραμένει, η ευθύνη μετατοπίζεται

Μια εξαγορά δεν αλλάζει τίποτα στο ίδιο το διαβατήριο προϊόντος: το διαβατήριο παραμένει συνδεδεμένο με το προϊόν και παραμένει προσβάσιμο μέσω του φορέα δεδομένων QR, ακόμη και μετά από συγχώνευση, εξαγορά ή μεταπώληση της επιχείρησης. Αυτό που αλλάζει πραγματικά είναι ποιος είναι υπεύθυνος γι' αυτό. Οι υποχρεώσεις που ήταν στον κατασκευαστή ή στον εισαγωγέα — η διατήρηση των δεδομένων σε ημερομηνία, η διατήρηση της προσβασιμότητας του διαβατηρίου, η ανταπόκριση σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά — μεταβαίνουν στον νόμιμο διάδοχο. Η νομική οντότητα που έβαλε τα προϊόντα στην αγορά, είτε αυτή μεταβαίνει σε άλλη επιχείρηση είτε όχι, παραμένει το μέρος στο οποίο ηρεμούν αυτές οι υποχρεώσεις, ακόμη και αν αλλάξει το όνομα στην πόρτα.

Αυτό που μεταβαίνει, και αυτό που έχει δική του διαδρομή

Αυτή η εξήγηση αφορά την κατάσταση όπου μια επιχείρηση εξαγοράζεται ως σύνολο — μεταφορά μετοχών, συγχώνευση ή εξαγορά της πλήρους επιχείρησης συμπεριλαμβανομένων των τρεχουσών υποχρεώσεων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η ευθύνη για τα υπάρχοντα διαβατήρια κατά κανόνα απλώς μεταβαίνει στο μέρος που εξαγοράζει, μαζί με τα υπόλοιπα συμβόλαια και υποχρεώσεις της επιχείρησης. Αυτή είναι μια διαφορετική κατάσταση από το να εξαγοράσει κανείς μόνο ένα όνομα εμπορικής σήμης, μια γραμμή προϊόντων ή μέρος των στοιχείων του ενεργητικού χωρίς την υποκείμενη νομική οντότητα: τότε πρέπει να εξετάσει ξεχωριστά ποιος θα θεωρείται από τώρα και στο εξής ως κατασκευαστής ή εισαγωγέας, και αυτό σχετίζεται με την ερώτηση ποιος είναι υπεύθυνος για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος των προϊόντων. Επίσης, μια αλλαγή από κατασκευαστή σε private label, ή το αντίστροφο, δεν είναι μια συνηθισμένη εξαγορά και απαιτεί δική της αξιολόγηση — γι' αυτό ανατρέξτε στην εξήγηση για ευθύνη στα προϊόντα private label. Και αν η επιχείρηση που εξαγοράζει βρίσκεται έξω από την ΕΕ, τίθεται εκ νέου το ερώτημα ποιος είναι το σημείο επαφής στην Ένωση, το οποίο σχετίζεται με τον ρόλο του ενός εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου στην ΕΕ.

Καμία περίοδος αναμονής: η υποχρέωση ισχύει από το στιγμή της εξαγοράς

Δεν υπάρχει περίοδος μετάβασης που ορίζεται ειδικά για εξαγορές: από το στιγμή που η εξαγορά είναι νομικά ολοκληρωμένη, η ευθύνη για το διαβατήριο ηρεμεί στον νέο ιδιοκτήτη της επιχείρησης. Έως τότε, ο αρχικός κατασκευαστής ή εισαγωγέας παραμένει υπεύθυνος, ακόμη και αν μια εξαγορά βρίσκεται ήδη στο στάδιο των διαπραγματεύσεων. Δεν υπάρχει ξεχωριστή στιγμή στην οποία πρέπει να «μεταφερθούν» τα διαβατήρια — τα δεδομένα παραμένουν στη θέση τους, μόνο το μέρος που βρίσκεται πίσω τους αλλάζει. Αυτό που είναι σημαντικό: αν η εξαγορά συνοδεύεται από αλλαγή ονόματος, αλλαγή διεύθυνσης ή άλλη προσαρμογή των στοιχείων ταυτοποίησης του κατασκευαστή, τότε αυτές οι πληροφορίες πρέπει να ενημερωθούν στο διαβατήριο, επειδή το διαβατήριο πρέπει να περιέχει σωστά και ενημερωμένα δεδομένα για το υπεύθυνο μέρος.

Έτσι το χειρίζεστε πρακτικά

Κατά τη διαδοχή, το πρώτο πράγμα που πρέπει να είναι ξεκάθαρο είναι: ποια νομική οντότητα θα ισχύει στο εξής ως κατασκευαστής ή εισαγωγέας, και αν είναι το ίδιο νομικό πρόσωπο όπως πριν ή ένα νέο. Αν είναι το ίδιο νομικό πρόσωπο (για παράδειγμα σε μία εξαγορά μετοχών), τότε δεν αλλάζει ουσιαστικά πολλά στο ίδιο το διαβατήριο — οι υποχρεώσεις συνεχίζονται όπως ήταν. Αν είναι ένα άλλο νομικό πρόσωπο που αναλαμβάνει την παραγωγή ή την εισαγωγή, τότε πρέπει να προσαρμοστεί η ταυτοποίηση στο διαβατήριο στο νέο μέρος, και εκείνο το νέο μέρος πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι από εκείνη τη στιγμή είναι υπεύθυνο για την ενημέρωση των δεδομένων και τη διατήρηση της πρόσβασης στο διαβατήριο για την υπόλοιπη περίοδο φιλοξενίας. Ένα δεύτερο σημείο προς έλεγχο: ποιος έχει πρόσβαση στο υποκείμενο σύστημα στο οποίο βρίσκονται τα δεδομένα του διαβατηρίου, και αν η πρόσβαση αυτή μεταβιβάζεται στον νέο ιδιοκτήτη. Ένα διαβατήριο που είναι μεν διαθέσιμο στο διαδίκτυο αλλά κανείς στη νέα επιχείρηση δεν έχει τα διαπιστευτήρια σύνδεσης, δημιουργεί στην πράξη το ίδιο πρόβλημα με ένα διαβατήριο που δεν ενημερώνεται. Ένα τρίτο σημείο είναι η εγγραφή στο κεντρικό μητρώο των ψηφιακών διαβατηρίων προϊόντων: αν εκεί υπάρχουν δεδομένα σχετικά με τον κατασκευαστή που αλλάζουν λόγω της διαδοχής, η εγγραφή αυτή πρέπει να αλλάξει αναλόγως. Τέλος, είναι σκόπιμο η ίδια η συμφωνία διαδοχής να καθορίσει ποιος αναλαμβάνει ποιες υποχρεώσεις, ιδίως όταν μόνο ένα μέρος των κατηγοριών προϊόντων ή των σημάτων κατατίθεται στον νέο ιδιοκτήτη — αυτό αποτρέπει ότι αργότερα θα είναι ασαφές ποιος είναι υπεύθυνος για τι.

Όπου αυτό αναφέρεται: άρθρα 9, 10, 13 και 27 του ESPR

Το ότι το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος πρέπει να παραμείνει προσιτό και ενημερωμένο κατά τη διάρκεια της καθορισμένης περιόδου, απορρέει από τα άρθρα 9 και 10 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781), που περιγράφουν τις απαιτήσεις για το ίδιο το διαβατήριο, συμπεριλαμβανομένης της ενημέρωσης των δεδομένων. Το άρθρο 27 του ESPR περιγράφει τις υποχρεώσεις των κατασκευαστών, συμπεριλαμβανομένης της φροντίδας για την ακρίβεια και τη διαθεσιμότητα των δεδομένων του διαβατηρίου — μια υποχρέωση που είναι συνδεδεμένη με το νομικό πρόσωπο, και που συνεπώς μεταβιβάζεται όταν εκείνο το νομικό πρόσωπο μεταβιβάζεται σε άλλη επιχείρηση. Το άρθρο 13 του ESPR ρυθμίζει το κεντρικό μητρώο των ψηφιακών διαβατηρίων προϊόντων, στο οποίο καταχωρούνται και καθ' ο συνεπώς πρέπει να ενημερώνονται τα δεδομένα για τον υπεύθυνο κατασκευαστή ή εισαγωγέα όταν εκείνο το μέρος αλλάζει.

Όποιος ασχολείται με μια διαδοχή και θέλει να ξέρει ποιος θα ισχύει στο εξής ως κατασκευαστής ή εισαγωγέας, καλό είναι να το κάνει πρώτα ξεκάθαρο με βάση τον δικό του ρόλο στην αλυσίδα — η σελίδα σχετικά με αν είστε εισαγωγέας ή κατασκευαστής σύμφωνα με το ESPR είναι για αυτό ένα λογικό σημείο εκκίνησης, προτού γίνει κάτι προσαρμοσμένο σε ένα υπάρχον διαβατήριο.

Πού βασίζεται αυτό

Ο κανονισμός βρίσκεται στο EUR-Lex. Παραπέμπουμε ανά δήλωση· δεν χρειάζεται να μας πιστεύετε.

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Μια διαδοχή αλλάζει τον ιδιοκτήτη μιας επιχείρησης, όχι το ιστορικό ενός προϊόντος. Το διαβατήριο προϊόντος παραμένει συνδεδεμένο με το προϊόν ή την κατηγορία προϊόντος για την οποία δημιουργήθηκε, με τα δεδομένα που ίσχυαν κατά τη στιγμή της κατασκευής. Αυτό που αλλάζει στη διαδοχή, είναι το ερώτημα ποιος είναι υπεύθυνος στο εξής για την ακρίβεια αυτών των δεδομένων, για την ενημέρωση του διαβατηρίου, και για την εγγραφή στο μητρώο των ψηφιακών διαβατηρίων προϊόντων του άρθρου 13 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781). Αυτό δεν είναι ένα δευτερεύον θέμα που μεταβιβάζεται αυτόματα με την μεταβίβαση μετοχών — απαιτεί μια συνειδητή μεταβίβαση δοσιέ και ευθύνης.

Τι αναμένεται από εσάς

Οι υποχρεώσεις του άρθρου 27 μεταβιβάζονται με τον ρόλο του κατασκευαστή, όχι αυτόματα με το νομικό πρόσωπο

Το Άρθρο 27 της ESPR καθορίζει τις υποχρεώσεις των κατασκευαστών: ορθά δεδομένα, τεχνική τεκμηρίωση, και τη δυνατότητα απόδειξης της συμμόρφωσης. Κατά την εξαγορά κατά την οποία η νομική οντότητα παραμένει άθικτη (μεταφορά μετοχών), στις περισσότερες περιπτώσεις αλλάζει λίγα στο ποιος είναι ο κατασκευαστής — το νομικό πρόσωπο συνεχίζει να υφίσταται, μόνο οι μέτοχοι αλλάζουν. Κατά την εξαγορά περιουσιακών στοιχείων, μια συγχώνευση, ή μια κατάσταση κατά την οποία ένα εμπορικό σήμα ή μια σειρά προϊόντων εξαγοράζεται από μια άλλη οντότητα, είναι διαφορετικά: τότε ο ρόλος του κατασκευαστή μετατοπίζεται πραγματικά σε ένα άλλο μέρος, και εκείνο το μέρος αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις του Άρθρου 27. Για μια εταιρεία με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό στην πράξη σημαίνει ότι κατά την επαγρύπνηση εξαγοράς δεν αξιολογούνται μόνο τα χρηματοοικονομικά και νομικά έγγραφα, αλλά και το δοσιοθήκη ψηφιακού προϊόντος: ποια δεδομένα έχουν εισαχθεί, από ποιον, και με βάση ποια υποκείμενη τεκμηρίωση.

Το ίδιο το ψηφιακό δοσιοθήκη προϊόντος παραμένει, αλλά η εξουσία διαχείρισης πρέπει να μεταφερθεί.

Τα Άρθρα 9 και 10 της ESPR περιγράφουν τι πρέπει να περιέχει ένα ψηφιακό δοσιοθήκη προϊόντος και σε ποια τεχνικά κριτήρια πρέπει να συμμορφώνεται — συμπεριλαμβανομένου ότι παραμένει προσβάσιμο και επίκαιρο. Ένα δοσιοθήκη που δημιουργήθηκε σε έναν φιλοξενούντα φορέα όπως το prodpas.eu, είναι ονοματιστί του μέρους που παρείχε τα δεδομένα. Κατά την εξαγορά δεν αλλάζει τίποτα στο ίδιο το δοσιοθήκη, αλλά αλλάζει ποιος είναι αρμόδιος για τη διενέργεια αλλαγών ή την προσθήκη νέων προϊόντων. Αυτή η μεταφορά εξουσίας δεν γίνεται αυτόματα με μια εξαγορά· πρέπει να ρυθμιστεί ξεχωριστά, ακριβώς όπως μια μεταφορά ονόματος τομέα ή μια εγγραφή KvK ρυθμίζεται ξεχωριστά.

Η εγγραφή στο κρατικό μητρώο πρέπει να παραμείνει ακριβής.

Το Άρθρο 13 υποχρεώνει την εγγραφή του δοσιοθήκη σε ένα κεντρικό μητρώο. Αυτή η εγγραφή περιέχει δεδομένα σχετικά με τον κατασκευαστή. Όταν αλλάζει ο κατασκευαστής — για παράδειγμα επειδή μια σειρά προϊόντων εξαγοράζεται από ένα άλλο νομικό πρόσωπο — αυτή η αλλαγή πρέπει επίσης να διενεργηθεί στο μητρώο. Για μια εταιρεία που πραγματοποιεί μια εξαγορά, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ένα σημείο στο οποίο τα στοιχεία μητρώου των εξαγορασμένων προϊόντων πρέπει να ενημερωθούν στον νέο κατασκευαστή. Αυτή είναι διοικητική εργασία που ξεχνιέται εύκολα ανάμεσα σε όλες τις άλλες εργασίες ολοκλήρωσης μετά από μια εξαγορά.

Τα υφιστάμενα συμβόλαια με φιλοξενούντες φορείς και επεξεργαστές δεδομένων πρέπει να αναθεωρηθούν.

Το δοσιοθήκη καθορίζεται όχι μόνο από τη νομοθεσία, αλλά και από τις συμβατικές συμφωνίες με το μέρος που το φιλοξενεί και διατηρεί το δοσιοθήκη διαθέσιμο για δέκα χρόνια. Κατά την εξαγορά, αυτό το συμβόλαιο στις περισσότερες περιπτώσεις συνεχίζει κανονικά, αλλά το μέρος που είναι εντολέας, κάποιες φορές αλλάζει. Όποιος δεν το ρυθμίσει ρητά, διατρέχει τον κίνδυνο ότι μετά την εξαγορά να είναι ασαφές ποιος είναι αρμόδιος για να ζητήσει αλλαγές από το φιλοξενούντα φορέα, ή ποιος πληρώνει το λογαριασμό για το υπόλοιπο του όρου διατήρησης.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Μια εξαγορά κατά την οποία ανταλλάσσονται μόνο οι μετοχές, αλλά ο νέος ιδιοκτήτης υποθέτει ότι «το δοσιοθήκη είναι ήδη σε καλή κατάσταση» — χωρίς να ελέγχει εάν η υποκείμενη τεχνική τεκμηρίωση παραμένει ακόμη παρούσα και επίκαιρη στο εξαγορασμένο μέρος.

Μια εξαγορά περιουσιακών στοιχείων κατά την οποία εξαγοράζεται μια σειρά προϊόντων, αλλά το δοσιοθήκη-δοσιοθήκη (εκθέσεις δοκιμών, δεδομένα υλικών, δηλώσεις συμμόρφωσης) παραμένει στον αρχικό κατασκευαστή, ενώ ο νέος ιδιοκτήτης είναι υπεύθυνος για τα δεδομένα.

Μια συγχώνευση ανάμεσα σε δύο εταιρείες που και οι δύο είχαν ήδη δοσιοθήκες να λειτουργούν με διαφορετικούς φιλοξενούντες φορείς, χωρίς να υπάρχει ένα σχέδιο για να συγχωνευθούν ή να ενοποιηθούν — με αποτέλεσμα δύα χαλαρά συστήματα που δεν συνδέονται μεταξύ τους.

Μια εξαγορά κατά την οποία κανείς δεν ελέγχει ποιος ήταν προηγουμένως το πρόσωπο επικοινωνίας με το φιλοξενούντα φορέα, με αποτέλεσμα μετά την εξαγορά κανείς να μην έχει πρόσβαση για να ενημερώσει το δοσιοθήκη όταν είναι απαραίτητο.

Μια κατάσταση στην οποία το αναλαμβάνον μέρος αναλαμβάνει ένα εμπορικό σήμα και τοποθετεί τον εαυτό του στη θέση ενός κατασκευαστή όπως περιγράφεται στο Πωλώ προϊόντα με το δικό μου σήμα — ποιες υποχρεώσεις αποκτώ;χωρίς να συνειδητοποιεί ότι αυτή η αλλαγή ρόλου έχει επίσης συνέπειες για το ποιος είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο των αναλαμβανόμενων προϊόντων.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

Μια επισκόπηση όλων των διαβατηρίων προϊόντων που εμπίπτουν στην οντότητα ή την γραμμή προϊόντων που πρόκειται να αναληφθεί, συμπεριλαμβανομένου του τοποθεσία που φιλοξενούνται και πότε λήγει η περίοδος διατήρησης.
Η υποκείμενη τεχνική τεκμηρίωση ανά διαβατήριο: εκθέσεις δοκιμών, δεδομένα υλικών, δηλώσεις συμμόρφωσης — ώστε αυτά να μη χάσουν τη σύνδεσή τους με το ίδιο το διαβατήριο.
Μια ρητή διάταξη στη σύμβαση εξαγοράς σχετικά με το ποιος είναι υπεύθυνος μετά την εξαγορά για τη διατήρηση των δεδομένων του διαβατηρίου και για τυχόν αλλαγές στο μητρώο.
Στοιχεία επικοινωνίας και διαπιστευτήρια σύνδεσης (ή μια διαδικασία για τη μεταφορά τους) στον φορέα φιλοξενίας, ώστε ο νέος ιδιοκτήτης να έχει άμεση πρόσβαση.
Έλεγχος της κατανομής ρόλων μετά την εξαγορά: το αναλαμβάνον μέρος είναι ακόμη κατασκευαστής, ή γίνεται εισαγωγέας, διανομέας ή μέρος που πωλεί με το δικό του σήμα μέσω της εξαγοράς — αυτό καθορίζει πολλαπλώς ποιες υποχρεώσεις ισχύουν, όπως περιγράφεται στο Ποιος είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο προϊόντος των προϊόντων;.
Σε εξαγορές όπου η παραγωγή ή το εμπορικό σήμα μεταφέρονται εκτός της ΕΕ ή αναλαμβάνονται από ένα μέρος εκτός της ΕΕ, έλεγχος του αν είναι απαραίτητος ένας εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος, όπως εξηγείται στο Χρειάζομαι εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο στην ΕΕ για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.
Συμφωνία σχετικά με την ευθύνη για δεδομένα που εισήχθησαν πριν από την εξαγορά, εάν αργότερα αποδειχθεί ότι ήταν ανακριβή — σχετικά με αυτό που περιγράφεται στο Ποιος είναι υπεύθυνος εάν υπάρχουν λανθασμένα δεδομένα στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Αυτό δεν είναι νομικό συμβούλιο. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τους κανονισμούς για τους οποίους αυτή η πλατφόρμα αφορά. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν νομικό ή την αρμόδια αρχή εποπτείας.

Γραμμένο με τη βοήθεια AI με βάση τις πηγές παραπάνω, ελεγχόμενο από ανθρώπου στις 2026-09-05. Υπάρχει κάτι που δεν είναι σωστό; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις έχουν προτεραιότητα.