Λαμβάνει κάθε εξάρτημα το δικό του διαβατήριο ή το προϊόν ως σύνολο;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Η ESPR ρυθμίζει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος σε επίπεδο του προϊόντος που τίθεται στην αγορά, όχι αυτόματα σε επίπεδο κάθε συστατικού του. Αλλά το "προϊόν" δεν είναι πάντα το ίδιο με το "ένα φυσικό σύνολο" — και αυτό είναι ακριβώς το σημείο όπου το ερώτημα γίνεται πολύπλοκο για μια επιχείρηση που κατασκευάζει ή εισάγει σύνθετα προϊόντα.

Προσδιορισμός του προϊόντος που πρέπει να αναγνωριστεί

Το άρθρο 12 της ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) υποχρεώνει σε ένα μοναδικό κωδικό αναγνώρισης ανά προϊόν. Το τι θεωρείται "ένα προϊόν" σε αυτό το πλαίσιο καθορίζεται ανά ομάδα προϊόντων στην εξουσιοδοτημένη πράξη. Για έναν κατασκευαστή με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό στην πράξη σημαίνει ότι η διάταξη του αποθέματος πρέπει να επανεξεταστεί: είναι το πλυντήριο ένα προϊόν με ένα διαβατήριο, ή λαμβάνουν ο κινητήρας και η ηλεκτρονική μονάδα στο εσωτερικό του έναν δικό τους κωδικό αναγνώρισης επειδή αυτά τα ίδια εμπίπτουν σε μια ομάδα προϊόντων; Αυτή η διάκριση καθορίζει εάν μοναδικός κωδικός αναγνώρισης ανά προϊόν επαρκεί, ή εάν απαιτείται μια δομή υποκείμενων κωδικών.

Προσαρμογή του τεχνικού σχεδίου στη δομή του προϊόντος

Το άρθρο 11 της ESPR περιγράφει τον τρόπο τεχνικής δημιουργίας του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας σύνδεσης διαβατηρίων. Για επιχειρήσεις που συναρμολογούν προϊόντα από συστατικά με δική τους υποχρέωση διαβατηρίου — σκεφτείτε μια μπαταρία σε ένα ηλεκτρικό όργανο — αυτό σημαίνει ότι το διαβατήριο του τελικού προϊόντος δεν μπορεί να αποτελέσει ξεχωριστή μονάδα από το διαβατήριο αυτού του συστατικού. Ο τρόπος με τον οποίο αυτά τα δύο διαβατήρια συσχετίζονται πρακτικά εξαρτάται από τις ομάδες προϊόντων που εμπλέκονται· βλέπε πώς πολλαπλά διαβατήρια προϊόντων για ένα προϊόν συνεργάζονται για τον τρόπο με τον οποίο έχει ρυθμιστεί αυτή η συνεργασία.

Απόφαση για το εάν τα συστατικά συνδέονται ή παραμένουν ανεξάρτητα

Όταν ένα συστατικό έχει δική του υποχρέωση διαβατηρίου, τίθεται το ερώτημα του εάν αυτό το διαβατήριο αναφέρεται στο διαβατήριο του τελικού προϊόντος, ή αντιστρόφως, ή και τα δύο. Αυτό δεν είναι θέμα προτίμησης αλλά αυτό που επιτρέπει το τεχνικό σχέδιο του άρθρου 11 και τι προβλέπουν οι κανόνες της ομάδας προϊόντων. Για μια μεσαία επιχείρηση που, για παράδειγμα, αγοράζει κινητήρες και τους ενσωματώνει σε ένα δικό της τελικό προϊόν, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είναι σαφές εκ των προτέρων ποιος διαχειρίζεται ποιο διαβατήριο και πώς τα διαβατήρια συνδέονται το ένα με το άλλο.

Διασφάλιση ότι ο κωδικός αναγνώρισης υποδεικνύει το σωστό επίπεδο

Ένας μοναδικός κωδικός αναγνώρισης που κατά λάθος κατανέμεται στο λάθος επίπεδο — για παράδειγμα ένας κωδικός για ολόκληρη τη γραμμή προϊόντων αντί για κάθε μεμονωμένο προϊόν — έχει ως αποτέλεσμα ένα διαβατήριο που δεν συμμορφώνεται με αυτό που ζητά το άρθρο 12. Για επιχειρήσεις που εργάζονται με παραγωγή παρτίδων (ο ίδιος κωδικός για ολόκληρο το batch) αυτό είναι ένα πραγματικό σημείο προσοχής: ο κωδικός πρέπει να υποδείξει το επίπεδο που απαιτεί ο κανονισμός για αυτή την ομάδα προϊόντων, όχι το επίπεδο που είναι διοικητικά πιο εύκολο.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Ένας κατασκευαστής κουζινικών συσκευών αντιμετωπίζει την ξεχωριστή μπαταρία ενός φορητού μίξερ ως αξεσουάρ, χωρίς να ελέγχει εάν αυτή η μπαταρία εμπίπτει και στον κανονισμό για τις μπαταρίες και σε μια δική της υποχρέωση διαβατηρίου. Το τελικό προϊόν λαμβάνει ένα διαβατήριο, η μπαταρία όχι — ενώ μπορεί να διακινηθεί ξεχωριστά και να αντικατασταθεί.

Ένας εισαγωγέας επίπλων με ενσωματωμένη ηλεκτρονική (φωτισμό, ρυθμιζόμενα εξαρτήματα) υποθέτει ότι ένα διαβατήριο για ολόκληρο το έπιπλο είναι αρκετό, χωρίς να διερευνήσει εάν η ηλεκτρονική μονάδα εμπίπτει σε μια άλλη ομάδα προϊόντων με δικές της απαιτήσεις.

Μια επιχείρηση που συναρμολογεί συστατικά από διάφορους προμηθευτές σε ένα τελικό προϊόν, δίνει στο τελικό προϊόν έναν νέο κωδικό αναγνώρισης αλλά χάνει στη διαδικασία την επισκόπηση των κωδικών αναγνώρισης που οι προμηθευτές είχαν ήδη κατανείμει στα δικά τους συστατικά. Σε περίπτωση ανάκλησης δεν είναι δυνατόν να εντοπιστεί ποιο διαβατήριο αντιστοιχούσε σε ποιο συστατικό.

Ένας κατασκευαστής αποφασίζει από μόνος του, χωρίς να λάβει υπόψη τους κανόνες της ομάδας προϊόντων, ότι "ένα διαβατήριο ανά μονάδα πώλησης" είναι ο πρακτικός κανόνας — και ανακαλύπτει εκ των υστέρων ότι η εξουσιοδοτημένη πράξη για εκείνη την ομάδα προϊόντων ακολουθεί διαφορετικό σκοπό.

Μια επιχείρηση ενημερώνει χειροκίνητα το διαβατήριο του τελικού προϊόντος μετά από μια αλλαγή σε ένα εξάρτημα, αλλά το διαβατήριο του εξαρτήματος αυτού παραμένει αμετάβλητο, με αποτέλεσμα τα δύο διαβατήρια να μην συμφωνούν πλέον μεταξύ τους.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Μια επισκόπηση ανά ομάδα προϊόντων του τι θεωρείται "το προϊόν" σύμφωνα με την εφαρμοστέα εξουσιοδοτημένη πράξη: το τελικό προϊόν, ένα τμήμα ή και τα δύο.
• Ένα σχέδιο της δομής του προϊόντος στο οποίο αναγράφονται ποια εξαρτήματα έχουν δική τους υποχρέωση διαβατηρίου και ποια όχι.
• Συμφωνίες με προμηθευτές σχετικά με το ποιος αποδίδει και διαχειρίζεται τον κωδικό ταυτοποίησης ενός εξαρτήματος, και πώς αυτές οι πληροφορίες μεταβιβάζονται κατά την συναρμολόγηση του τελικού προϊόντος.
• Μια διαδικασία για την απόδοση ενός μοναδικού κωδικού ταυτοποίησης σε κάθε επίπεδο που απαιτεί ο κανονισμός, συμπεριλαμβάνοντος του ποιος εντός της επιχείρησης αποφασίζει γι' αυτό.
• Μια καθορισμένη μέθοδος για τη σύνδεση των διαβατηρίων, ώστε οι αλλαγές σε ένα διαβατήριο εξαρτήματος να ανακλώνται και στο διαβατήριο του τελικού προϊόντος.
• Τεκμηρίωση της εκτίμησης που έγινε σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με το επίπεδο κατάταξης — χρήσιμη κατά ένα μεταγενέστερο έλεγχο ή σε ερωτήματα ενός ρυθμιστικού φορέα.

Το Prodpas.eu παρέχει πρότυπα για την καταχώρηση της δομής του προϊόντος και για τις συμφωνίες με τους προμηθευτές σχετικά με τους κωδικούς ταυτοποίησης, ώστε αυτή η τεκμηρίωση να μην χρειάζεται να εφευρεθεί ξανά ανά ομάδα προϊόντων.