Το λάθος που εμφανίζεται συχνότερα
Το πιο συνηθισμένο λάθος σε ένα συμβόλαιο με έναν προμηθευτή λογισμικού για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος είναι ότι συμφωνούνται τα ότι θα υπάρχει ένα διαβατήριο, αλλά όχι ποιος είναι υπεύθυνος εάν τα δεδομένα σε αυτό δεν είναι σωστά ή γίνονται ξεπερασμένα. Οι επιχειρήσεις συχνά υποθέτουν ότι ο προμηθευτής αναλαμβάνει αυτήν την ευθύνη αυτόματα, ενώ ο κανονισμός θέτει την υποχρέωση στον κατασκευαστή ή στον εισαγωγέα, ανεξάρτητα από ποιος παρέχει την τεχνολογία.
Αυτό το λάθος προκύπτει συνήθως όχι από αμέλεια, αλλά από άγνοια της κατανομής των ρόλων. Ένας προμηθευτής λογισμικού κατασκευάζει και φιλοξενεί το διαβατήριο, αλλά το περιεχόμενο, η ακρίβεια και η επικαιρότητά του παραμένουν ζήτημα της ίδιας της επιχείρησης. Εάν αυτό δεν αναφέρεται ρητά στο συμβόλαιο, δημιουργείται ένα κενό: ο προμηθευτής δεν αισθάνεται υπεύθυνος για το περιεχόμενο και η επιχείρηση υποθέτει ότι ο προμηθευτής το διευθύνει.
Γιατί αυτό το κενό δημιουργείται τόσο εύκολα
Ένα συμβόλαιο λογισμικού συχνά συντάσσεται από το τμήμα πληροφορικής ή από όποιον τυχαίνει να έχει επικοινωνήσει με τον προμηθευτή, ενώ οι γνώσεις σχετικά με το τι πρέπει ακριβώς να υπάρχει σε ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος βρίσκονται σε ένα άλλο τμήμα ή πουθενά. Ως εκ τούτου, το συμβόλαιο αφορά την διαθεσιμότητα, τον αποθηκευτικό χώρο και την ασφάλεια, και σχεδόν καθόλου το ερώτημα ποιος παρέχει τα δεδομένα πηγής, ποιος τα ελέγχει και ποιος παρεμβαίνει μόλις το προϊόν αλλάξει.
Αυτό ακριβώς είναι το σημείο όπου πολλές φορές πάνε στραβά. Ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος δεν είναι μια στιγμιαία φωτογραφία· πρέπει να είναι σωστό καθ' όλη τη διάρκεια που το προϊόν είναι στην αγορά. Εάν κάτι αλλάξει στο προϊόν, στη σύνθεσή του ή στην προέλευσή του, αυτό πρέπει επίσης να ανακλάται στο διαβατήριο. Εάν δεν υπάρχει κάτι στο συμβόλαιο σχετικά με ποιος το εντοπίζει και ποιος το επεξεργάζεται, τότε ένα διαβατήριο παραμένει διακριτικά πίσω από τα γεγονότα.
Τι λέει ο κανονισμός γι' αυτό
Ο κανονισμός για τα ψηφιακά διαβατήρια προϊόντων ρυθμίζει κυρίως τι πρέπει να υπάρχει σε ένα διαβατήριο και ποιος θεωρείται προσφέρων, όχι πώς πρέπει να φαίνεται ένα συμβόλαιο με έναν προμηθευτή λογισμικού. Το τελευταίο είναι δική σας υπόθεση. Οι αρχές εποπτείας ελέγχουν το περιεχόμενο και την επικαιρότητα του ίδιου του διαβατηρίου, όχι τις εσωτερικές συμφωνίες μεταξύ μιας επιχείρησης και του προμηθευτή της. Αυτό σημαίνει ότι ένα ημιτελές συμβόλαιο δεν χρειάζεται να είναι νομικό πρόβλημα μεταξύ σας και της αρχής εποπτείας, αλλά θα είναι σίγουρα πρακτικό πρόβλημα μεταξύ σας και του προμηθευτή σας αν κάτι πάει στραβά.
Ποια δεδομένα είναι ακριβώς υποχρεωτικά και πώς διαφέρουν ανά ομάδα προϊόντων, μπορεί να βρεθεί στο επίσημο κείμενο και στην τράπεζα γνώσης με τις υποχρεώσεις ανά ομάδα προϊόντων. Αυτό είναι επίσης το σημείο για να ελέγξετε εάν ένα κενό στο συμβόλαιό σας αφορά κάτι που είναι υποχρεωτικό για τα συγκεκριμένα προϊόντα σας.
Τι αποτρέπει να δημιουργηθεί αυτό το κενό
Ένα συμβόλαιο που αποτρέπει αυτό το πρόβλημα ονοματίζει ρητά τρία πράγματα: ποιος παρέχει και ελέγχει τα δεδομένα πηγής, σε ποια χρονική περίοδο μια αλλαγή στο διαβατήριο πρέπει να επεξεργαστεί και τι συμβαίνει στα δεδομένα και την πρόσβαση στο διαβατήριο όταν λήξει το συμβόλαιο. Το τελευταίο συχνά ξεχνιέται, ενώ ένα διαβατήριο έχει υποχρέωση διατήρησης που διαρκεί πολύ περισσότερο από ένα μέσο συμβόλαιο λογισμικού.
Βοηθά να συζητηθούν αυτά τα σημεία όχι μόνο κατά την υπογραφή του συμβολαίου, αλλά ήδη κατά την πρώτη συνομιλία με έναν προμηθευτή. Ποιες ερωτήσεις θα πρέπει να θίγονται σε αυτό το πλαίσιο, αναλύονται στις συχνές ερωτήσεις σχετικά με την συνεργασία με έναν προμηθευτή. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγετε να ανακαλύψετε μόνο κατά την εποπτεία ή μια αλλαγή στο προϊόν ότι κανείς δεν αισθανόταν υπεύθυνος.
Πότε αυτό ιδιαίτερα παίζει ρόλο
Αυτό το σφάλμα γίνεται πιο έντονο καθώς μια εταιρεία δραστηριοποιείται σε περισσότερες ομάδες προϊόντων, με διαφορετικές υποχρεώσεις και διαφορετικές προθεσμίες ανά ομάδα. Ένα γενικό συμβόλαιο για "το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος" σπάνια καλύπτει όλες τις περιστάσεις. Πώς το αντιμετωπίζουμε στο prodpas.eu, από την παροχή των δεδομένων σας έως τη φιλοξενία του διαβατηρίου, εξηγείται στο σελίδα σχετικά με το πώς λειτουργεί.
Για την δική σας κατάσταση, και για την ακριβή κατανομή της ευθύνης μεταξύ σας και ενός προμηθευτή, συνιστάται να συμβουλευτείτε έναν νομικό ή να συμβουλευτείτε το επίσημο κείμενο της Κανονισμού. Ένα συμβόλαιο είναι τελικά μια ιδιωτικής φύσης συμφωνία, και δεν έχει καμία βαρύτητα στον τρόπο με τον οποίο μια εποπτική αρχή εξετάζει το διαβατήριό σας.
Ελέγξτε μόνοι σας που βρίσκεστε
Θέλετε να δείτε γρήγορα ποιες υποχρεώσεις ισχύουν για τα προϊόντα σας πριν ξεκινήσετε διαπραγματεύσεις με έναν προμηθευτή; Κάντε την δωρεάν γρήγορη αξιολόγηση σε μερικές ερωτήσεις ή διαβάστε τα άλλα θέματα στη βάση γνώσης. Αυτό σας δίνει ένα συγκεκριμένο σημείο εκκίνησης για τη διαπραγμάτευση, χωρίς να χρειάζεται πρώτα να γίνετε δικηγόρος.