Σύμφωνα με ποια μέθοδο πρέπει να μετρήσω τις τιμές για το διαβατήριο;

Η μέθοδος καθορίζεται ανά ομάδα προϊόντων, όχι στο ίδιο το διαβατήριο

Δεν υπάρχει καθολική μέθοδος μέτρησης για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος: ποια δοκιμή, μέτρηση και μέθοδος υπολογισμού ισχύει για μια τιμή καθορίζεται ξεχωριστά ανά ομάδα προϊόντων. Ο ίδιος ο ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) προβλέπει στο άρθρο 39 την αρχή αναφοράς: οι μέθοδοι πρέπει να είναι αξιόπιστες, ακριβείς και επαναλήψιμες, και να λαμβάνουν υπόψη την γενικώς αναγνωρισμένη πιο πρόσφατη κατάσταση της τέχνης. Πώς ακριβώς αυτό εμφανίζεται για ένα συγκεκριμένο προϊόν — ποιο πρότυπο, ποια διάταξη δοκιμών, ποια ανοχή — προκύπτει από τη διαπραγματευόμενη πράξη που καθορίζεται για την ομάδα αυτή προϊόντων βάσει των απαιτήσεων των άρθρων 5 έως 7 του ESPR. Για τα πλυντήρια ρούχων ισχύει επομένως διαφορετική μέθοδος από ό,τι για έπιπλα ή κλωστοϋφάντουργικά προϊόντα, ακόμη και αν η αρχή βρίσκεται στον ίδιο κανονισμό.

Για ποιον ισχύει αυτό: κατασκευαστές που αποδεικνύουν τιμές

Αυτό το θέμα αφορά όλους όσοι συμπεριλαμβάνουν στο διαβατήριο μια τιμή που βασίζεται σε μέτρηση ή υπολογισμό: κατανάλωση ενέργειας, ποσοστό ανακύκλωσης, εκπομπές, δείκτες διάρκειας ζωής και ούτω καθεξής. Δεν αφορά επομένως διοικητικά δεδομένα όπως ένας κωδικός άρθρου ή ένα όνομα κατασκευαστή — για αυτά δεν απαιτείται μέθοδος μέτρησης. Αφορά όμως κάθε τεχνική τιμή για την οποία ο κανόνες ειδικοί για την ομάδα προϊόντων προβλέπουν μια μέθοδο. Είναι επίσης σημαντικό ότι το άρθρο 39 δεν δίνει αυτό καθαυτό μια μέθοδο, αλλά το πλαίσιο εντός του οποίου πρέπει να εγκλωβείται η μέθοδος. Ποιος αναζητά τον «τύπο» για παράδειγμα για τις εκπομπές CO2 ανά κατηγορία προϊόντος, επομένως δεν τον βρίσκει στον ESPR, αλλά στη διαπραγματευόμενη πράξη για τη συγκεκριμένη ομάδα προϊόντων — μόλις αυτή καθοριστεί.

Ο καθορισμός πραγματοποιείται μέσω διαπραγματευόμενων πράξεων ανά προϊόν

Δεν υπάρχει σταθερή ημερομηνία κατά την οποία «η» μέθοδος μέτρησης θα ισχύει — η ημερομηνία αυτή διαφέρει ανά ομάδα προϊόντων, επειδή κάθε διαπραγματευόμενη πράξη έχει τη δική της ημερομηνία έναρξης ισχύος και εφαρμογής. Έως ότου για μια ομάδα προϊόντων καθοριστεί και ισχύει μια διαπραγματευόμενη πράξη, ισχύουν για την ομάδα αυτή οι απαιτήσεις και οι μέθοδοι που ήδη ίσχυαν βάσει προηγούμενης νομοθεσίας (όπως τα υπάρχοντα κανονισμοί οικοδιαμερισμού), εφόσον εφαρμόζονται. Μόλις η διαπραγματευόμενη πράξη για μια ομάδα προϊόντων τεθεί σε ισχύ, ισχύει από τότε η εκεί περιγραφόμενη μέθοδος, συμπεριλαμβανομένων τυχόν παραπομπών σε εναρμονισμένα πρότυπα. Ποιος θέλει να γνωρίζει εάν για την ομάδα προϊόντων του έχει ήδη καθοριστεί μια μέθοδος, ελέγχει καλύτερα απευθείας τη δημοσιευμένη διαπραγματευόμενη πράξη για την ομάδα αυτή, όχι τον ESPR.

Έτσι χειρίζεσαι τη μέθοδο μέτρησης στην πράξη

Το πρώτο βήμα είναι να διαπιστώσεις σε ποια ομάδα προϊόντων εμπίπτει το προϊόν και αν για αυτήν έχει ήδη καθοριστεί μια διαπραγματευόμενη πράξη — μόνο εκεί αναφέρεται ποια μέθοδος ισχύει για ποια τιμή. Το δεύτερο βήμα είναι να δεις αν αυτή η πράξη παραπέμπει σε ένα εναρμονισμένο πρότυπο· εάν ναι και το πρότυπο έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ, η εφαρμογή του δίνει μια προϋπόθεση συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις. Το τρίτο βήμα είναι να διαπιστώσεις αν, ελλείψει ενός εναρμονισμένου προτύπου, έχει υποδειχθεί μια άλλη μέθοδος, για παράδειγμα μέσω μιας τεχνικής προδιαγραφής. Το τέταρτο βήμα είναι να πραγματοποιηθούν η μέτρηση ή ο υπολογισμός σύμφωνα με αυτή τη μέθοδο και να καταγραφούν τα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης της χρησιμοποιηθείσας μεθόδου και τυχόν συνθηκών δοκιμής — αυτή η καταγραφή είναι απαραίτητη για να μπορέσεις να υποστηρίξεις τη τιμή αργότερα, ακόμη και αν η ίδια η τεκμηρίωση δεν περιλαμβάνεται στο διαβατήριο που βλέπει ο καταναλωτής. Για το ProdPas ισχύει ότι τα δεδομένα που παραδίδονται επεξεργάζονται όπως παραδίδονται: ο κατασκευαστής ή ο εισαγωγέας παραμένει υπεύθυνος για το αν η χρησιμοποιηθείσα μέθοδος συμφωνεί με αυτό που προβλέπεται για την ομάδα προϊόντων.

Που βρίσκεται αυτό: άρθρο 39 και άρθρα 5 έως 7 ESPR

Το πλαίσιο για τις μεθόδους δοκιμής, μέτρησης και υπολογισμού περιέχεται στο άρθρο 39 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781). Το άρθρο αυτό ορίζει ότι οι μέθοδοι πρέπει να είναι αξιόπιστες, ακριβείς και επαναλήψιμες και να ευθυγραμμίζονται με γενικά αναγνωρισμένες τελευταίες μεθόδους, και περιγράφει το ρόλο των εναρμονισμένων προτύπων σε αυτό. Η σύνδεση με το περιεχόμενο — ποιες τιμές πρέπει να μετρηθούν και σε ποιες απαιτήσεις απόδοσης ή πληροφοριών πρέπει να ανταποκρίνονται — προκύπτει από τα άρθρα 5 έως 7 του ίδιου κανονισμού, τα οποία αποτελούν τη βάση για τις εξειδικευμένες δεδελεγιμένες πράξεις ανά ομάδα προϊόντων στις οποίες η μέθοδος καθορίζεται τελικά συγκεκριμένα.

Τι να κάνετε τώρα

Ελέγξτε σε ποια ομάδα προϊόντων εμπίπτει το προϊόν και αναζητήστε τη σχετική δεδελεγιμένη πράξη για να δείτε ποια μέθοδος προβλέπεται εκεί· εάν δεν υπάρχει ακόμη, συνιστάται να λάβετε την υφιστάμενη (νομοθεσία περί σχεδιασμού για μικρή κατανάλωση ενέργειας) ως σημείο αναφοράς για αυτή την ομάδα έως ότου ισχύει η νέα πράξη. Τεκμηριώστε για κάθε μετρημένη ή υπολογιζόμενη τιμή σύμφωνα με ποια μέθοδο προσδιορίστηκε, ώστε η εξακρίβωση αυτή να είναι διαθέσιμη όταν ζητηθεί.

Πού βασίζεται αυτό

Ο κανονισμός βρίσκεται στο EUR-Lex. Παραπέμπουμε ανά δήλωση· δεν χρειάζεται να μας πιστεύετε.

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Η μέθοδος μέτρησης προκύπτει από την εκτελεστική πράξη της ομάδας προϊόντων σας

Ο ESPR δεν προβλέπει μέθοδο μέτρησης. Το άρθρο 39 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) προβλέπει ότι οι μέθοδοι δοκιμής, μέτρησης και υπολογισμού καθορίζονται ανά ομάδα προϊόντων και παραπέμπει σε εναρμονισμένα πρότυπα ή, εάν δεν υπάρχουν, σε άλλες τεχνικές προδιαγραφές που ορίζει η Επιτροπή. Αυτό σημαίνει ότι το ερώτημα «σύμφωνα με ποια μέθοδο μετρώ» λαμβάνει συγκεκριμένη απάντηση μόνο όταν δημοσιευθεί η εκτελεστική πράξη για την ομάδα προϊόντων στην οποία ανήκει το προϊόν. Για μια επιχείρηση με πολλές ομάδες προϊόντων στο χαρτοφυλάκιό της, αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα πολλές, διαφορετικές απαντήσεις και όχι ένα ενιαίο τρόπο υπολογισμού για ολόκληρη τη σειρά προϊόντων. Ποια είναι ακριβώς μια εκτελεστική πράξη και γιατί αποτελεί το σημείο εκκίνησης για κάθε πρακτική υποχρέωση, είναι το κύριο σημείο που πρέπει να κατανοηθεί σωστά εδώ.

Οι απαιτήσεις του άρθρου 5 έως 7 καθορίζουν τι μετράται

Τα άρθρα 5 έως 7 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφουν τις απαιτήσεις οικολογικού σχεδιασμού και τη διάκριση μεταξύ απαιτήσεων επίδοσης και απαιτήσεων πληροφοριών. Οι απαιτήσεις επίδοσης θέτουν ένα επίπεδο που πρέπει να πληροί ένα προϊόν (για παράδειγμα, όσον αφορά τη βιωσιμότητα, την κατανάλωση ενέργειας ή την ανακύκλωση υλικού), οι απαιτήσεις πληροφοριών θέτουν ποια δεδομένα πρέπει να είναι γνωστά και διαθέσιμα. Η μέθοδος μέτρησης από το άρθρο 39 είναι το όργανο με το οποίο συμπληρώνονται αυτοί οι δύο τύποι απαιτήσεων: χωρίς καθορισμένη μέθοδο, μια απαίτηση επίδοσης είναι δύσκολο να ελεγχθεί και μια απαίτηση πληροφοριών είναι δύσκολο να τεκμηριωθεί σαφώς. Για μια μεσαία επιχείρηση, αυτό σημαίνει ότι τα ερωτήματα «τι πρέπει να μετρήσω» και «πώς πρέπει να το μετρήσω» δεν μπορούν να απαντηθούν ανεξάρτητα — και τα δύο περιέχονται στην ίδια εκτελεστική πράξη.

Τα καθιερωμένα πρότυπα ισχύουν ακόμη και αν δεν επιλέχθησαν ως πρώτη επιλογή

Όπου υπάρχει ένα εναρμονισμένο πρότυπο και ορίστηκε από την Επιτροπή, η μέθοδος που πρέπει να ακολουθηθεί είναι σταθερή σε αυτό. Εάν λείπει ένα εναρμονισμένο πρότυπο, η εκτελεστική πράξη ορίζει άλλη τεχνική προδιαγραφή. Για την πράξη μιας επιχείρησης με 10 έως 100 υπαλλήλους, είναι σχετικό ότι αυτό δεν αποτελεί ελευθερία επιλογής: δεν γίνεται επιλογή μεταξύ «του προτύπου» και «ενός δικού σας πρωτοκόλλου δοκιμής», αλλά ακολουθείται ό,τι ορίστηκε. Ένα δικό σας εργαστήριο ή εξωτερικός εταίρος δοκιμών μπορεί να διεξάγει τις μετρήσεις, αλλά η ίδια η μέθοδος είναι καθορισμένη στη νομοθεσία για αυτή την ομάδα προϊόντων.

Το αποτέλεσμα της μέτρησης καταχωρείται ως δεδομένο στο διαβατήριο

Τα αποτελέσματα μέτρησης τροφοδοτούν τελικά τα δεδομένα που εμφανίζονται στο διαβατήριο: μια τιμή ενέργειας, ένα ποσοστό ανακυκλωμένου υλικού, ένδειξη διάρκειας ζωής. Ποια δεδομένα ακριβώς αυτά είναι και πώς παρουσιάζονται, περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με ποια δεδομένα περιλαμβάνονται στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Η μέθοδος μέτρησης καθορίζει λοιπόν όχι μόνο εάν ένα προϊόν συμμορφώνεται με μια απαίτηση, αλλά και ποιος αριθμός θα είναι ορατός για τους αγοραστές, τις αρχές επιτήρησης και άλλα μέρη της αλυσίδας.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Μια μέθοδος από άλλη ομάδα προϊόντων χρησιμοποιείται εκ νέου. Σε επιχειρήσεις με ευρύ φάσμα προϊόντων, μερικές φορές δημιουργείται η υπόθεση ότι μια μέθοδος μέτρησης που καθιερώθηκε για το προϊόν Α είναι επίσης χρήσιμη για το προϊόν Β σε άλλη ομάδα προϊόντων. Επειδή κάθε εκτελεστική πράξη ορίζει τη δική της μέθοδο, αυτή η υπόθεση δεν είναι αυτονόητη.

Μετρήσεις διεξάγονται πριν υπάρχει η εκτελεστική πράξη. Ορισμένες επιχειρήσεις θέλουν να είναι έγκαιρα προετοιμασμένες και διεξάγουν ήδη μετρήσεις με βάση ένα σχέδιο προτύπου ή μια υπόθεση σχετικά με ό,τι έρχεται. Εάν η οριστική εκτελεστική πράξη διαφέρει, η μέτρηση πρέπει να επαναληφθεί, με τα σχετικά κόστη και τη δαπάνη χρόνου.

Μια αναφορά δοκιμής από έναν προμηθευτή υιοθετείται χωρίς έλεγχο. Ένας προμηθευτής παρέχει μια αναφορά δοκιμής, αλλά δεν είναι πάντα σαφές εάν η μέθοδος σε αυτήν την αναφορά είναι ίδια με τη μέθοδο που ορίζει η εκτελεστική πράξη για αυτή την ομάδα προϊόντων. Χωρίς αυτόν τον έλεγχο, ένα δεδομένο εισέρχεται στο διαβατήριο που κατά τον έλεγχο δεν συμφωνεί με την προβλεπόμενη μέθοδο.

Η μέτρηση πραγματοποιείται, αλλά δεν τεκμηριώνεται πώς. Το στοιχείο καταγράφεται, αλλά όχι ποιο πρότυπο, ποια δοκιμαστική διάταξη ή ποια έκδοση μιας προδιαγραφής χρησιμοποιήθηκε. Σε περίπτωση μεταγενέστερης αίτησης από την εποπτεία ή από μια επιχειρηματική σχέση, δεν είναι δυνατόν να ανιχνευθεί εάν ακολουθήθηκε η σωστή μέθοδος.

Διαφορετικά τμήματα ή καταστήματα πραγματοποιούν μετρήσεις με δικό τους πρόβλημα. Στις επιχειρήσεις με πολλαπλές γραμμές παραγωγής ή καταστήματα δημιουργείται μερικές φορές ένα κομματιαστό σύνολο δοκιμαστικών εκθέσεων, όπου όχι κάθε τμήμα έχει χρησιμοποιήσει την ίδια έκδοση της ορισμένης μεθόδου.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

Ανά ομάδα προϊόντων: ποια εκτελεστική πράξη ισχύει και ποιο πρότυπο ή τεχνική προδιαγραφή ορίζεται σε αυτή για τη μέτρηση.
Η δοκιμαστική έκθεση ή το ίδιο το έγγραφο υπολογισμού, με αναφορά του χρησιμοποιημένου προτύπου, της δοκιμαστικής διάταξης και της ημερομηνίας.
Ένα σύνολο των στοιχείων που προέρχονται από τη μέτρηση στο διαβατήριο, προς συντονισμό με τη σελίδα σχετικά με ποια στοιχεία περιλαμβάνονται στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.
Κατά την προμήθεια δοκιμαστικών εκθέσεων από προμηθευτές: έλεγχος συμφωνίας ή τεκμηρίωση ότι η χρησιμοποιημένη μέθοδος συμφωνεί με την ορισμένη μέθοδο για την εν λόγω ομάδα προϊόντων.
Ένα στιγμή κατά την οποία οι μετρήσεις επανεξετάζονται, συνδεδεμένη με το ερώτημα πόσο συχνά τα στοιχεία στο διαβατήριο ενημερώνονται, όπως περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με πόσο πρόσφατα πρέπει να είναι τα στοιχεία στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.
Μια αναφορά στην ίδια την εκτελεστική πράξη στο εσωτερικό ντοσιέ, ώστε σε περίπτωση μεταγενέστερης τροποποίησης να είναι σαφές ποια έκδοση ακολουθήθηκε τότε — το υπόβαθρο αυτού εξηγείται στη σελίδα σχετικά με τι είναι μια εκτελεστική πράξη και γιατί καθορίζει τι πρέπει να γίνει.

Αυτό δεν είναι νομικό συμβούλιο. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τους κανονισμούς για τους οποίους αυτή η πλατφόρμα αφορά. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν νομικό ή την αρμόδια αρχή εποπτείας.

Γραμμένο με τη βοήθεια AI βάσει των παραπάνω πηγών, ελεγμένο από άνθρωπο στις 2026-08-22. Κάτι δεν πάει καλά; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις έχουν προτεραιότητα.