Co robię z zapasami produktów, które już leżą, gdy przepisy wejdą w życie?

Brak ogólnej reguły: poszczególne wymogi określa rozporządzenie dla każdej grupy produktów

Co się dzieje z zapasami, które zostały już wyprodukowane lub przyImportowane, nie jest określone w samym ESPR. ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) jest rozporządzeniem ramowym: określa, dla jakich produktów mogą obowiązywać wymogi ecodesign i jak przebiega ten proces, ale konkretne wymogi — i sposób obsługi przejścia — są opracowywane osobno dla każdej grupy produktów w delegowanym rozporządzeniu. Dla producenta lub importera oznacza to, że pytanie "co robić z moimi zapasami" może być bezodbiorowo udzielone dopiero po opublikowaniu specjalnego rozporządzenia dla jego grupy produktów. Do tego czasu na poziomie ESPR nic nie zostało ustalone w kwestii tego, co się dzieje z wcześniej wyprodukowanymi lub importowanymi egzemplarzami.

Rozporządzenie ramowe ESPR a rozporządzenie dla poszczególnych grup produktów

Artykuł 1 ESPR opisuje przedmiot i zakres stosowania rozporządzenia: ustanawia ramy dla poprawy właściwości środowiskowych produktów, przy czym prawie wszystkie dobra materialne są potencjalnym obszarem zastosowania. Jest to zatem ramy, a nie bezpośrednie zobowiązanie dla konkretnego produktu. Dopiero gdy Komisja Europejska ustanowi dla grupy produktów — pomyśl o tekstyliach, meblach, oponach czy elektronice — własne delegowane rozporządzenie, powstają konkretne wymogi i związane z nimi przepisy przejściowe. Oznacza to również, że niniejsza strona nie może powiedzieć, co się dzieje z zapasami konkretnego produktu: różni się to w zależności od grupy produktów, a w każdym rozporządzeniu dla danej grupy produktów może być to uregulowane inaczej. W przypadku grup produktów, dla których delegowane rozporządzenie nie istnieje, z ESPR nie wynikają jeszcze żadne konkretne wymogi dotyczące produktów, którym podlegają zapasy.

Jeszcze bez ustalonej daty, ale z ustaloną kolejnością poprzez plany pracy

Nie ma ustalonej, obowiązującej dla wszystkich produktów daty, kiedy "zasady wchodzą w życie" — i to jest nieodłączne dla sposobu, w jaki ESPR jest skonstruowana. Artykuł 18 ESPR reguluje priorytetyzację i planowanie: Komisja opracowuje programy robocze, w których określa, które grupy produktów są rozpatrywane w pierwszej kolejności i w jakiej kolejności są opracowywane delegowane rozporządzenia. Oznacza to, że jedna grupa produktów jest rozpatrywana wcześniej niż druga, a rzeczywista data wejścia w życie wymogów — i ewentualnych przepisów przejściowych dla zapasów — dla każdej grupy produktów jest określana osobno w tym rozporządzeniu. Co jest ustalone, to że odbywa się to etapowo: w jednym momencie nie pojawia się jeden zestaw wymogów dla wszystkich produktów naraz.

W taki sposób producent lub importer podchodzi do tego

Pierwszym krokiem jest sprawdzenie, czy dla własnej grupy produktów delegowane rozporządzenie w ramach ESPR zostało już ustanowione lub jest w trakcie przygotowania, a jeśli tak, na jakim etapie się znajduje. Następnie należy sprawdzić w tym konkretnym rozporządzeniu, czy zawiera przepis przejściowy dla produktów, które zostały już wyprodukowane lub importowane przed datą wejścia w życie wymogów — rozporządzenia tego typu często zawierają moment, kiedy wymogi mają zastosowanie do "wprowadzenia produktu do obrotu", ale czy i jak to jest uregulowane dla istniejących zapasów, nie jest ustalone, dopóki tekst nie będzie dostępny. Dopóki to rozporządzenie jeszcze nie istnieje, dla tej grupy produktów z ESPR nie wynika jeszcze żadne konkretne zobowiązanie do przetestowania. Dla przedsiębiorstwa z zapasami w wielu grupach produktów rozsądne jest śledzenie osobno dla każdej grupy produktów, kiedy rozporządzenie zostanie opublikowane, zamiast czekać na jedną ogólną datę ESPR, która nie istnieje.

Podstawa: artykuł 1 i artykuł 18 ESPR

To, że ESPR sama nie udzielaje odpowiedzi na pytanie dotyczące zapasów, wynika bezpośrednio z konstrukcji rozporządzenia. Artykuł 1 opisuje przedmiot i zakres zastosowania jako ramy, w których można ustalić wymogi ekodesignu, bez tego, aby już obowiązywały konkretne wymogi dotyczące produktu. Artykuł 18 wyjaśnia, że wypełnienie tego odbywa się poprzez ustalanie priorytetów i planowanie: grupy produktów są podejmowane w określonej kolejności w ramach odrębnych programów roboczych i rozporządzeń delegowanych. Oba artykuły razem pokazują, że pytanie "co się stanie z moimi zapasami" można odpowiedzieć tylko na poziomie tego rozporządzenia specyficznego dla produktu, a nie na poziomie ESPR jako całości.

Jeśli ktoś ma teraz zapasy, rozsądnie jest ustalić, do której grupy produktów spadają i śledzić, czy i kiedy zostanie opublikowane dla nich rozporządzenie delegowane zgodnie z ESPR — tekst tego rozporządzenia jest miejscem, w którym staje się jasne, jak radzić sobie z istniejącymi zapasami.

Na czym to się opiera

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Podajemy odniesienia dla każdego stwierdzenia; nie musisz nam wierzyć.

Co konkretnie należy zrobić

Czego się od Pana/Pani oczekuje

Określenie momentu wprowadzenia produktu na rynek

ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) funkcjonuje poprzez rozporządzenia delegowane dla każdej grupy produktów: wymóg cyfrowego paszportu produktu obowiązuje dopiero wtedy, gdy takie rozporządzenie produktowo-specyficzne istnieje i wchodzi w życie. Artykuł 18 ESPR (ustalanie priorytetów i harmonogram) opisuje, jak Komisja określa, które grupy produktów są kolejne i kiedy. W praktyce dla przedsiębiorstwa posiadającego zapasy oznacza to istnienie konkretnego punktu odniesienia: moment, w którym produkt "wprowadza się na rynek" lub "oddaje się do użytku", w zależności od tego, jak rozporządzenie produktowo-specyficzne to określa dla danej grupy. Produkty już wprowadzone na rynek przed tym momentem zwykle pozostają poza wymogiem dla tego egzemplarza. To, co dokładnie obowiązuje dla danej grupy produktów i kiedy, można ustalić poprzez czy cyfrowy paszport produktu ma zastosowanie do własnych produktów.

Rozróżnienie między starą i nową zapasami

Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników z wieloma liniami produktów oznacza to, że musi istnieć możliwość rozróżnienia administracyjnego między partiami wyprodukowanymi lub wprowadzonymi na rynek przed datą wejścia w życie i po niej. To nie tylko ćwiczenie z księgowości: dotyczy systemów zarządzania zapasami, rejestracji partii i czasami etykietowania. Magazyn, który nie potrafi wykazać, które palety pochodzą z którego okresu produkcji, nie ma w trakcie kontroli spójnej historii.

Patrzenie w przyszłość na to, co będzie wymagane w momencie uzupełnienia zapasów

Od momentu wytworzenia lub importu nowych partii po dacie wejścia w życie rozporządzenia produktowo-specyficznego obowiązek paszportu dotyczy ich bezpośrednio. Dla przedsiębiorstw pracujących na zasadzie zarządzania zapasami — ze stałymi momentami zamawiania i dłuższymi cyklami produkcji — oznacza to, że przejście nie jest gwałtowne, ale stopniowe: stare zapasy mogą być zwykle sprzedane, nowe uzupełnienia muszą spełniać wymogi. Wymaga to planowania z wyprzedzeniem, a nie improwizacji na później. Jak takie podejście można krok po kroku budować, opisane jest w krokach do wdrożenia paszportu produktu dla produktów.

Monitorowanie zakresu zastosowania rozporządzenia

Artykuł 1 ESPR opisuje przedmiot i zakres stosowania rozporządzenia: chodzi o produkty wprowadzane na rynek lub oddawane do użytku w Unii. Dla przedsiębiorstw, które sprzedają również poza UE lub przechowują zapasy dla wielu rynków, oznacza to, że nie każda paleta w magazynie automatycznie podlega unijnym przepisom. Zapasy przeznaczone na eksport poza UE podlegają innemu systemowi niż zapasy przeznaczone na rynek wewnętrzny — rozróżnienie, które musi być widoczne w administracji zapasów, nie tylko w głowie kierownika eksportu.

Gdzie w praktyce dochodzi do błędów

Brak spójnej rejestracji partii. Producent posiada dane produkcji, ale nie powiązane ze sprzedażnymi zapasami. W trakcie kontroli nie można wykazać, która część zapasów została wyprodukowana przed datą wejścia w życie, w wyniku czego cała partia podlega dyskusji.

Przesunięcie zapasów bez uzasadnienia. Zakłada się, że wszystkie zapasy znajdujące się już w systemie automatycznie pozostają poza nowymi wymogami, nawet jeśli w międzyczasie doprowadziło się do dodatkowej produkcji. Kryterium to moment wprowadzenia produktu na rynek, a nie moment fizycznego umieszczenia w magazynie.

Import i produkcja własna w jednym stosie. Importerowi wydaje się, że data, w której dostawca w kraju trzecim wytworzył produkt, jest decydująca. Dla ESPR bardziej istotne jest, kiedy produkt wprowadza się na rynek w Unii — może to być inny moment niż data produkcji.

Brak uwagi na zapasy pośrednie u dystrybutorów. Producent porządkuje własne zapasy, ale nie ma wglądu w to, co jeszcze znajduje się u hurtowników lub dealerów. Podczas kontroli na poziomie produktu, dalej w łańcuchu, pojawia się wówczas niejasność, jaką datę należy zastosować.

Zniszczenie jako rozwiązanie „łatwe Aby uniknąć dyskusji, rozważa się po prostu pozbycie się pozostałych partii bez paszportu. Rodzi to zupełnie inne pytanie, mianowicie czy jest to w ogóle dozwolone dla niesprzedanej zapasów; kwestia ta jest rozpatrywana osobno w pytaniu, czy niesprzedana zapasy mogą być zniszczone.

Co możesz udokumentować

Dane produkcji i importu na partię, powiązane z numerem zapasów, aby w każdym momencie można było ustalić, która część zapasów powstała przed datą wejścia w życie, a która po.
Przegląd własnych grup produktów ze statusem dla każdej grupy: rozporządzenie jeszcze nie wydane, rozporządzenie zapowiedziane lub rozporządzenie już obowiązuje. Przegląd ten jest również przydatny do oceny, czy warto już zacząć przed formalnym rozpoczęciem procesu dla własnej grupy produktów; patrz ocenę rozpoczęcia przed czasem, gdy własna grupa produktów będzie kolejna.
Umowy z dystrybutorami i hurtowniami dotyczące tego, jaki zapas został dostarczony w jaki terminie, aby odpowiedzialności w łańcuchu były jasne.
Wewnętrzna procedura na moment „wprowadzenia do obrotu", w której określone jest, kto w przedsiębiorstwie rejestruje ten moment i jak jest to uzasadniane wobec organu nadzoru.
Testowe wdrożenie paszportu produktu, nawet jeśli własna grupa produktów nie jest jeszcze objęta, aby w momencie wejścia w życie obowiązku nie trzeba było zaczynać od zera; więcej informacji na ten temat w wstępnym testowaniu paszportu produktu.
Przegląd tego, co kontrola w praktyce wymaga, aby administracja zapasów była już do tego dostosowana, zanim organ nadzoru o to poprosi; patrz co organ nadzoru pyta przy kontroli produktów.

Nie jest to porada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje o regulacjach, których dotyczy ta platforma. Nie znamy twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane za pomocą AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka 2026-08-22. Coś nie gra? Daj nam znać — korekty mają priorytet.