Πρέπει να δημοσιοποιήσω ευαίσθητα δεδομένα της επιχείρησής μου σχετικά με τα προϊόντα μου;

Δεν πάντα στο διαβατήριο πρέπει να είναι δημόσια

Όχι, δεν κάθε δεδομένο για ένα προϊόν πρέπει να είναι ορατό σε όλους. Ο κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781 (ESPR) προβλέπει ένα διαβατήριο προϊόντος με διαφορετικά επίπεδα πρόσβασης: κάποιες πληροφορίες είναι διαθέσιμες για όλους μέσω του κωδικού QR, άλλες πληροφορίες είναι διαθέσιμες μόνο για συγκεκριμένα μέρη, όπως αρχές εποπτείας, συμμετέχοντες στην αγορά παρακάτω στην αλυσίδα ή επισκευαστές. Αυτή η δομή υπάρχει ακριβώς για να δώσει χώρο σε περιπτώσεις όπου ένας κατασκευαστής ή εισαγωγέας έχει δεδομένα που είναι ευαίσθητα από άποψη ανταγωνισμού ή που καλύπτονται από διανοητική ιδιοκτησία. Ο κανονισμός επιβάλλει διαφάνεια σχετικά με το προϊόν, όχι την αποκάλυψη κάθε υποκείμενου επιχειρηματικού απορρήτου.

Για ποιους ισχύει αυτό και για τι όχι

Αυτή η διάκριση είναι ιδιαίτερα σημαντική για κατασκευαστές και εισαγωγείς που παρέχουν δεδομένα που υπερβαίνουν αυτά που ένας καταναλωτής χρειάζεται για να κατανοήσει ένα προϊόν: συνταγή, λεπτομέρειες σύνθεσης, πληροφορίες προμηθευτή ή διαδικασίες παραγωγής. Για αυτό το είδος δεδομένων, η δομή του διαβατηρίου προσφέρει χώρο για να τα κρατήσει εκτός του δημόσια προσβάσιμου μέρους. Δεν πρόκειται για άδεια να κρατήσει κανείς κύρια πληροφορία κρυμμένη: δεδομένα που ο κανονισμός και οι κανόνες εκτέλεσης ειδικοί για το προϊόν χαρακτηρίζουν ως υποχρεωτικά και δημόσια — όπως δεδομένα σχετικά με τη βιωσιμότητα, την επισκευή ή την ανακύκλωση που ο καταναλωτής χρειάζεται — δεν εμπίπτουν σε αυτό. Η διάκριση δεν γίνεται λοιπόν με βάση το «θέλω να το μοιραστώ» αλλά με βάση το «για ποια ομάδα-στόχο προορίζεται αυτό το δεδομένο και ποιο ρόλο παίζει στην αλυσίδα». Οι φορείς στην αλυσίδα εφοδιασμού μπορούν εξάλλου να υποχρεούνται να παρέχουν ορισμένες πληροφορίες σε άλλους συμμετέχοντες στην αγορά ή στις αρχές εποπτείας, ακόμη και αν αυτές οι πληροφορίες δεν είναι ορατές στο ευρύ κοινό.

Τι έχει ήδη καθοριστεί και τι πρέπει ακόμα να συμπληρωθεί

Μια σταθερή ημερομηνία για την έναρξη ισχύος για μια συγκεκριμένη ομάδα προϊόντων δεν είναι εδώ το κύριο θέμα — αυτό ρυθμίζεται ξεχωριστά ανά ομάδα προϊόντος μέσω εκτελεστικών πράξεων. Αυτό που είναι σταθερό είναι η αρχή του ESPR: το διαβατήριο δημιουργείται με τέτοιο τρόπο ώστε η πρόσβαση να μπορεί να είναι διαφοροποιημένη, με προσοχή στην προστασία της εμπιστευτικής επιχειρηματικής πληροφορίας. Η συγκεκριμένη εφαρμογή — ποιο δεδομένο γίνεται δημόσιο και ποιο δεδομένο παραμένει περιορισμένης πρόσβασης — ορίζεται ανά ομάδα προϊόντος στους κανόνες εκτέλεσης που πρέπει ακόμα να εκδοθούν ή έχουν ήδη εκδοθεί για αυτήν. Μέχρι να υπάρξουν αυτοί οι κανόνες για μια συγκεκριμένη ομάδα προϊόντων, δεν υπάρχει υποχρέωση διαβατηρίου και επομένως δεν υπάρχει συγκεκριμένη επιλογή να κάνει κανείς σχετικά με το τι γίνεται δημόσιο.

Πώς να το χειριστείτε στην πράξη

Είναι σκόπιμο να ξεκινήσετε με τη διάκριση μεταξύ δύο τύπων δεδομένων: δεδομένα που οι κανόνες ειδικοί για το προϊόν θα χαρακτηρίσουν στη συνέχεια ως υποχρεωτικά και δημόσια, και δεδομένα που παρέχετε μόνο επειδή είναι σχετικά για την εποπτεία, την επισκευή ή την υπόλοιπη αλυσίδα. Για την πρώτη κατηγορία υπάρχει λίγη επιλογή — αυτές οι πληροφορίες πηγαίνουν στο δημόσια προσβάσιμο μέρος του διαβατηρίου, ανεξάρτητα από το εάν αυτές οι πληροφορίες αισθάνονται εμπορικά ευαίσθητες. Για τη δεύτερη κατηγορία, αξίζει να διερευνήσετε ποια επίπεδα πρόσβασης επιτρέπουν οι κανόνες εκτέλεσης για την αντίστοιχη ομάδα προϊόντος, και να προσαρμόσετε την παροχή δεδομένων ανάλογα: τι πηγαίνει στο δημόσια ορατό μέρος και τι μπορεί να παραμείνει περιορισμένο, για παράδειγμα, στις αρχές εποπτείας ή τα επαγγελματικά μέρη στην αλυσίδα. Εάν αμφιβάλλετε σχετικά με ένα συγκεκριμένο δεδομένο, είναι σκόπιμο να δείτε την εκτελεστική πράξη της δικής σας ομάδας προϊόντος, διότι εκεί αναφέρονται ποια πεδία είναι υποχρεωτικά δημόσια και ποια δεν είναι. Όποιος παρέχει δεδομένα για ένα διαβατήριο και παρατηρεί ότι μέρος αυτών προορίζεται ως εμπιστευτικό, είναι σκόπιμο να το σηματοδοτήσει ρητώς κατά τη σύνταξη του διαβατηρίου, ώστε αυτή η διάκριση να μην χαθεί κατά λάθος κατά την ανάρτηση και την προβολή των δεδομένων.

Πού βασίζεται αυτό: άρθρο 10 και άρθρο 38 του ESPR

Το άρθρο 10 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφει τις απαιτήσεις που πρέπει να πληροί το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, με χώρο για διαφοροποιημένη πρόσβαση στα δεδομένα για διάφορες ομάδες χρηστών — μια δομή που είναι απαραίτητη για να επιτρέψει τόσο τη διαφάνεια όσο και την προστασία των εμπιστευτικών πληροφοριών της επιχείρησης. Το άρθρο 38 ρυθμίζει τις απαιτήσεις για τους φορείς στην αλυσίδα εφοδιασμού, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο οι πληροφορίες διαμοιράζονται μεταξύ των συμμετεχόντων στην αγορά και προς τις αρχές επιτήρησης, χωρίς αυτό να ισοδυναμεί με δημοσιοποίηση προς το ευρύ κοινό. Και τα δύο άρθρα αφήνουν την συγκεκριμένη υλοποίηση ανά ομάδα προϊόντων στη μεταγενέστερη, ειδική για το προϊόν, νομοθεσία.

Τι να κάνετε με αυτές τις πληροφορίες

Όποιος προετοιμάζει τώρα ένα διαβατήριο, μπορεί καλύτερα να καταγράψει για κάθε δεδομένο αν προορίζεται για το κοινό, για την αλυσίδα ή για την επιτήρηση — και να συμπεριλάβει αυτή την ταξινόμηση κατά την υποβολή των δεδομένων. Μόλις γίνουν γνωστοί οι κανόνες εφαρμογής για τη δική σας ομάδα προϊόντων, μπορεί να ελεγχθεί αν αυτή η ταξινόμηση συμφωνεί με αυτό που χαρακτηρίζεται ως υποχρεωτικά δημόσιο. Για τις περιπτώσεις στις οποίες παραμένει αμφιβολία σχετικά με την κατάσταση ενός συγκεκριμένου δεδομένου, το επίσημο κείμενο της σχετικής εκτελεστικής πράξης είναι το κατάλληλο μέρος για να το ελέγξετε.

Πού βασίζεται αυτό

Ο κανονισμός βρίσκεται στο EUR-Lex. Παραπέμπουμε ανά δήλωση· δεν χρειάζεται να μας πιστεύετε.

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Διάκριση μεταξύ αυτών που πρέπει και αυτών που δεν πρέπει να περιλαμβάνονται στο διαβατήριο

Ο ESPR καθορίζει στο άρθρο 10 ποιες κατηγορίες δεδομένων μπορεί κατ' αρχήν να περιέχει ένα διαβατήριο προϊόντος, αλλά δεν είναι αυτόματα όλα τα δεδομένα που είναι γνωστά για ένα προϊόν. Ο ακριβής κατάλογος των υποχρεωτικών πεδίων δεδομένων καθορίζεται ανά ομάδα προϊόντων σε μια εξουσιοδοτημένη πράξη — δείτε τι είναι ένα εξουσιοδοτημένο έργο και γιατί καθορίζει αυτό που πρέπει να κάνω». Για μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει κυρίως: να ελέγξει ποια πεδία είναι υποχρεωτικά για την δική της ομάδα προϊόντων, και να μην κοινοποιεί περισσότερα δεδομένα από αυτά που ζητούνται. Τι ακριβώς αναμένεται στο διαβατήριο, περιγράφεται στο ποια δεδομένα περιλαμβάνονται στο διαβατήριο προϊόντος των προϊόντων.

Λήψη υπόψη της διαφοροποιημένης πρόσβασης

Το άρθρο 10 του ESPR προβλέπει τη δυνατότητα ότι δεν ενδέχεται όλοι να δουν τα ίδια δεδομένα από το διαβατήριο: οι καταναλωτές, οι συμμετέχοντες στην αγορά και οι εποπτικές αρχές μπορεί να έχουν καθεμία ένα διαφορετικό επίπεδο πρόσβασης. Για μια επιχείρηση, αυτό σημαίνει ότι η ταξινόμηση των δεδομένων δεν είναι «όλα δημόσια» ή «όλα μυστικά», αλλά υπάρχουν ενδιάμεσες μορφές όπου ορισμένες πληροφορίες είναι διαθέσιμες για παράδειγμα σε μια εποπτική αρχή, χωρίς να είναι δημόσια ορατές. Ποιο μέρος λαμβάνει ποιο επίπεδο, αναλύεται στο ποιος μπορεί να δει ποια δεδομένα από το διαβατήριο προϊόντος». Αυτή η διάκριση είναι σχετική κατά τη δημιουργία του διαβατηρίου: δεν είναι αυτονόητο ότι ένα δεδομένο που κοινοποιείται σε μια εποπτική αρχή κοινοποιείται επίσης στον τελικό χρήστη.

Διατήρηση δεδομένων διαθέσιμα για τους συμμετέχοντες στην αλυσίδα εφοδιασμού

Το άρθρο 38 του ESPR αφορά τις υποχρεώσεις των συμμετεχόντων στην αλυσίδα εφοδιασμού, και ρυθμίζει μεταξύ άλλων ότι ορισμένες πληροφορίες πρέπει να ανταλλάσσονται μεταξύ των μερών σε αυτή την αλυσίδα προκειμένου να συνταχθεί και να ενημερωθεί το διαβατήριο. Για έναν εισαγωγέα που αποκτά εξαρτήματα ή πρώτες ύλες από έναν προμηθευτή της αλυσίδας εφοδιασμού, αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται συμφωνίες σχετικά με τα δεδομένα που προμηθεύει ο προμηθευτής, και σε ποια μορφή. Αυτή είναι μια διαφορετική ροή από τα δεδομένα που τελικά καταλήγουν δημόσια στο διαβατήριο — εδώ πρόκειται για δεδομένα που χρειάζονται μεταξύ των εταιρειών προκειμένου να συμμορφωθούν με την υποχρέωση.

Αξιολόγηση του τι σημαίνει ακριβώς «ευαίσθητο για την επιχείρηση» για ένα δεδομένο

Δεν είναι κάθε δεδομένο που προτιμάει μια επιχείρηση να μην κοινοποιεί αυτόματα επιχειρηματικό μυστικό κατά την έννοια της νομοθεσίας. Μια συνταγή, ένας συγκεκριμένος προμηθευτής, ή μια μέθοδος παραγωγής μπορεί να είναι ευαίσθητη, αλλά το ερώτημα εάν αυτό το δεδομένο ζητείται ούτως ή άλλως στο διαβατήριο εξαρτάται από τα πεδία δεδομένων που έχουν καθοριστεί για την ομάδα προϊόντων. Για μια επιχείρηση, είναι πρακτικό να αξιολογήσει για κάθε ζητούμενο πεδίο: είναι αυτό ένα τεχνικό δεδομένο που χρειάζεται για την επισκευή, την ανακύκλωση ή την συμμόρφωση, ή είναι αυτό επιχειρηματικές πληροφορίες που δεν ανήκουν στα υποχρεωτικά πεδία.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Ένας κατασκευαστής συμπληρώνει το διαβατήριο πολύ ευρέως, από φόβο να ξεχάσει κάτι, και συμπεριλαμβάνει επίσης εσωτερικές προδιαγραφές σε ένα πεδίο που είναι ορατό στο κοινό — ενώ αυτό το δεδομένο δεν ζητήθηκε ποτέ.

Ένας εισαγωγέας αρνείται να παράσχει σε έναν προμηθευτή της αλυσίδας εφοδιασμού δεδομένα που χρειάζονται για να συνταχθεί το διαβατήριο, επειδή αυτά τα δεδομένα θεωρούνται εσωτερικά ως εμπιστευτικά, χωρίς να ερευνά εάν υπάρχει τρόπος ανταλλαγής που σέβεται την εμπιστευτικότητα.

Μια επιχείρηση υποθέτει ότι όλα τα δεδομένα στο διαβατήριο είναι ορατά σε όλους, και επομένως περιορίζει προληπτικά την ποσότητα των δεδομένων — με αποτέλεσμα τα υποχρεωτικά πεδία, όπως οι πληροφορίες σχετικά με την επισκευή ή τα εξαρτήματα, να παραμένουν ελλιπή. Τι ακριβώς αναμένεται εκεί, περιγράφεται στο Πρέπει να συμπεριλάβω πληροφορίες σχετικά με την επισκευή και τα ανταλλακτικά στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Δύο εταιρείες στην ίδια αλυσίδα δεν έχουν συμφωνία σχετικά με το ποια δεδομένα παρέχει ποιος και τα διατηρεί ενημερωμένα, με αποτέλεσμα κατά τη αλλαγή της σύνθεσης ενός εξαρτήματος κανείς να μην ξέρει ποιος πρέπει να ενημερώσει το διαβατήριο. Πόσο συχνά και από ποιον πρέπει να γίνει, σχετίζεται με την ερώτηση σχετικά με πόσο συχνά πρέπει να ενημερώσω τα δεδομένα στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Μια επιχείρηση υποθέτει ότι τα δεδομένα σχετικά με την ανακύκλωση είναι αυτόματα ευαίσθητα για την επιχείρηση επειδή λένε κάτι για τη χρήση υλικών, ενώ αυτή είναι ακριβώς μια κατηγορία που αναμένεται συχνά στο διαβατήριο — δείτε Ποιες πληροφορίες σχετικά με την ανακύκλωση πρέπει να συμπεριλάβω στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

Ένα περιγραφικό πίνακα ανά ομάδα προϊόντων των υποχρεωτικών πεδίων δεδομένων και ποια από αυτά ενδέχεται να είναι ευαίσθητα για την επιχείρηση.
Ένας εσωτερικός κανόνας απόφασης: ποιος εντός της επιχείρησης αποφασίζει εάν ένα ζητούμενο δεδομένο μπορεί να θεωρηθεί επιχειρηματικό απόρρητο και με βάση ποια κριτήρια.
Συμφωνίες με τους προμηθευτές σχετικά με ποια δεδομένα παρέχουν, σε ποια μορφή και με ποια μέτρα εμπιστευτικότητας — αυτό μπορεί να καταγραφεί σε μια συμφωνία προμηθευτή ή μια ρήτρα δεδομένων.
Μια καταγραφή του ποιος εντός της αλυσίδας παίρνει ποιο επίπεδο πρόσβασης στο διαβατήριο, σε συμφωνία με την κατηγοριοποίηση που προκύπτει από το άρθρο 10 του ESPR.
Ένα αρχείο καταγραφής των αλλαγών στα δεδομένα του διαβατηρίου, συμπεριλαμβανομένου του ποιος έκανε την αλλαγή και γιατί — πρακτικό και σε περίπτωση μεταγενέστερης διόρθωσης, όπως περιγράφεται σε Ανακάλυψα ένα σφάλμα σε ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος που είναι ήδη διαθέσιμο στο διαδίκτυο τι κάνω.
Ένα εσωτερικό πρότυπο για την αξιολόγηση εάν ένα προϊόν υπόκειται vůbec στην υποχρέωση, ως βάση για το υπόλοιπο της διαδικασίας — δείτε ισχύει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος για τα προϊόντα μου.

Αυτό δεν είναι νομικό συμβούλιο. Αυτή η σελίδα παρέχει γενικές πληροφορίες σχετικά με τους κανονισμούς για τους οποίους αυτή η πλατφόρμα αφορά. Δεν γνωρίζουμε την κατάστασή σας. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με τη δική σας περίπτωση, συμβουλευτείτε έναν νομικό ή την αρμόδια αρχή εποπτείας.

Γραμμένο με τη βοήθεια AI βάσει των παραπάνω πηγών, ελεγμένο από άνθρωπο στις 2026-08-22. Κάτι δεν πάει καλά; Ενημερώστε μας — οι διορθώσεις έχουν προτεραιότητα.