Πρέπει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος να είναι διαθέσιμο και χωρίς σύνδεση διαδικτύου

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Το διαβατήριο προϊόντος είναι στον πυρήνα του ένα ψηφιακό έγγραφο: δεδομένα που ανακτώνται μέσω ενός φορέα δεδομένων στο προϊόν, συνήθως ενός κωδικού QR. Το Άρθρο 10 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφει τις απαιτήσεις για αυτό το ψηφιακό διαβατήριο, και το Άρθρο 11 αφορά το τεχνικό σχεδιασμό και τη λειτουργία του. Σχετικά με το ερώτημα εάν το διαβατήριο πρέπει επίσης να μπορεί να συμβουλευθεί χωρίς σύνδεση στο διαδίκτυο, αυτά τα άρθρα δεν δίνουν ρητό «ναι» ή «όχι» — το κείμενο προϋποθέτει ένα ψηφιακό, διαδικτυακά ανακτήσιμο έγγραφο που είναι προσβάσιμο μέσω του φορέα δεδομένων και του υποκείμενου συστήματος. Αυτό που σημαίνει αυτό στην πράξη χωρίζεται σε μερικά σημεία.

Το διαβατήριο είναι ένα ηλεκτρονικά ανακτήσιμο αρχείο, όχι ένα αντίγραφο offline στο προϊόν

Η κατασκευή που ο ESPR έχει υπόψη είναι ότι ο κωδικός QR ή άλλος φορέας δεδομένων στο προϊόν δείχνει σε δεδομένα που φυλάσσονται και εμφανίζονται αλλού — στον κατασκευαστή, τον εισαγωγέα ή ένα μέρος φιλοξενίας. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο το Άρθρο 11 μιλάει για το τεχνικό σχεδιασμό και τη λειτουργία του διαβατηρίου: ο ίδιος ο φορέας δεδομένων δεν περιέχει το πλήρες περιεχόμενο, αλλά μια αναφορά. Για ένα εταιρεία 10 έως 100 υπαλλήλων, αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να αναπτυχθεί ξεχωριστό «αρχείο offline» που λειτουργεί ανεξάρτητα από το διαδίκτυο — η τυπική διαδρομή είναι και παραμένει ένα διαδικτυακό περιβάλλον που είναι προσβάσιμο μέσω του κωδικού. Πώς ακριβώς λειτουργεί αυτή η αναφορά και ποιες τεχνικές συμφωνίες σχετίζονται με αυτό, διαπραγματεύεται στο τι είναι το GS1 Digital Link και εάν είναι απαραίτητο για το ψηφιακό πιστοποιητικό προϊόντος.

Ο φορέας δεδομένων πρέπει να παραμείνει φυσικά λειτουργικός στο προϊόν

Αυτό που πραγματικά προκύπτει από τα Άρθρα 10 και 11 είναι ότι ο φορέας — ο κωδικός QR ή παρόμοιος κωδικός — πρέπει να παραμείνει αξιόπιστα αναγνώσιμος, ακόμη και υπό κανονικές συνθήκες χρήσης του προϊόντος. Αυτό είναι ένα διαφορετικό ζήτημα από «λειτουργία offline», αλλά συσχετίζονται: ένας κωδικός που είναι μολυσμένος, φθαρμένος ή κατεστραμμένος εμποδίζει την πρόσβαση στο διαβατήριο όπως και η απουσία σύνδεσης στο διαδίκτυο. Για ένα παραγωγικό εταιρεία, αυτό σημαίνει ότι η επιλογή του φορέα, του υλικού και της τοποθέτησης στο προϊόν είναι μια πρακτική εκτίμηση, ανεξάρτητα από το ερώτημα εάν τα υποκείμενα δεδομένα είναι διαδικτυακά ή offline. Τι να κάνετε εάν αυτός ο κωδικός γίνει και πάλι αναγνώσιμος, αναλύεται στο τι συμβαίνει εάν ο κωδικός QR στο προϊόν είναι ζημιωμένος ή δεν είναι αναγνώσιμος.

Ο μοναδικός κώδικας αναγνώρισης πρέπει να λέει κάτι ακόμη και χωρίς την πλήρη σελίδα διαβατηρίου

Το Άρθρο 12 του ESPR ρυθμίζει τον μοναδικό κωδικό ταυτοποίησης που συνδέεται με κάθε προϊόν. Αυτός ο κωδικός είναι από μόνος του ήδη ένας φορέας δεδομένων: ταυτοποιεί το προϊόν, ανεξάρτητα από το ερώτημα εάν η πλήρης σελίδα διαβατηρίου μπορεί να ανοιχθεί εκείνη τη στιγμή. Για τις επιχειρήσεις που διαθέτουν πολλαπλές ομάδες προϊόντων, αυτός είναι ένας λόγος για να σκεφτούν καλά την δομή αυτού του κωδικού ταυτοποίησης — όχι ως κάτι που θα ρυθμίσετε αργότερα, αλλά ως βάση ολόκληρου του συστήματος. Ο τρόπος με τον οποίο τον υλοποιείτε ανά προϊόν αναφέρεται στο το πώς δίνετε σε κάθε προϊόν έναν μοναδικό κώδικα αναγνώρισης.

Το μητρώο περιέχει μεταδεδομένα, όχι το ίδιο το διαβατήριο

Το Άρθρο 13 του ESPR περιγράφει το μητρώο των ψηφιακών διαβατηρίων προϊόντων, στο οποίο καταχωρούνται ορισμένα στοιχεία σχετικά με τα διαβατήρια ώστε να μπορεί να ελεγχθεί η επίβλεψη και η πρόσβαση στην αγορά. Αυτό το μητρώο είναι μια συμπληρωματική, κεντρική υπηρεσία — δεν είναι ο τόπος όπου ο καταναλωτής ή ο χρήστης συμβουλεύεται το διαβατήριο, και δεν αντικαθιστά τον φορέα δεδομένων στο προϊόν. Για την ερώτηση σχετικά με την εργασία εκτός σύνδεσης, αυτό είναι σχετικό επειδή η διάκριση μεταξύ «ποια στοιχεία βρίσκονται στο μητρώο» και «ποια στοιχεία είναι ορατά στο ίδιο το διαβατήριο» συχνά συγχέονται. Τι ακριβώς πρέπει και ταιριάζει σε αυτό το μητρώο, εξηγείται στο τι είναι το μητρώο των ψηφιακών διαβατηρίων προϊόντων και τι πρέπει να περιέχει.

Όπου τα πράγματα πάνε στραβά στην πράξη

Υπάρχουν μερικές καταστάσεις που επαναλαμβάνονται συνεχώς στις επιχειρήσεις που αγωνίζονται με αυτό το ερώτημα.

Η υπόθεση ότι ένα PDF στο προϊόν «εκτός σύνδεσης» είναι αρκετό. Ορισμένες επιχειρήσεις πιστεύουν ότι η λήψη μιας έκδοσης PDF του διαβατηρίου, η οποία στη συνέχεια αποθηκεύεται χωρίς σύνδεση, συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις. Αυτή είναι μια παρανόηση της δομής: το διαβατήριο προορίζεται να είναι ένα ζωντανό, ενήμερο έγγραφο που ανακτάται μέσω του φορέα δεδομένων, όχι ένα στιγμιαίο αντίγραφο που διανέμεται εδώ και εκεί.

Σύγχυση μεταξύ διαθεσιμότητας διακομιστή και πρόσβασης εκτός σύνδεσης. Το ερώτημα «πρέπει το διαβατήριο να λειτουργεί επίσης όταν δεν υπάρχει wifi στο εργαστήριο» μερικές φορές συγχέεται με το ερώτημα «πρέπει το διαβατήριο να είναι πάντα διαθέσιμο σε απευθείας σύνδεση, όπου κι αν είναι». Αυτά είναι δύο διαφορετικά πράγματα: το πρώτο αφορά την κατάσταση του τελικού χρήστη, το δεύτερο την υποχρέωση του παρόχου να διατηρεί το διαβατήριο διαθέσιμο.

Χωρίς λογistic hosting partner. Επιχειρήσεις που φιλοξενούν ο εαυτό τους και αργότερα μεταφέρονται σε έναν εξωτερικό φορέα — ή αντιστρόφως — αντιμετωπίζουν το ερώτημα εάν ο φορέας δεδομένων συνεχίζει να λειτουργεί κατά τη διάρκεια και μετά τη μεταφορά. Αυτό δεν αγγίζει άμεσα την ερώτηση εκτός σύνδεσης, αλλά εγείρει την υποκείμενη υπόθεση ότι το διαβατήριο πρέπει να παραμένει διαρκώς διαθέσιμο σε απευθείας σύνδεση.

Ασάφεια σχετικά με την σύνδεση με εσωτερικά συστήματα. Ορισμένες επιχειρήσεις θέλουν το διαβατήριο να τροφοδοτείται άμεσα από το δικό τους σύστημα ERP και υποθέτουν ότι αυτή η σύνδεση πρέπει επίσης να λειτουργεί εκτός σύνδεσης για εσωτερική χρήση. Αυτό είναι ένα διαφορετικό ερώτημα από τη διατιθέμενη σε άλλους εργαλεία του διαβατηρίου. Περισσότερα γι' αυτό στο σύνδεση του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος με ένα σύστημα ERP ή διαχείρισης αποθεμάτων.

Καμία προσοχή στη περίοδο διατήρησης όσον αφορά την προσβασιμότητα. Το ερώτημα «πρέπει να είναι πάντα διαθέσιμο» μερικές φορές αποσυνδέεται από το ερώτημα «πόσο καιρό πρέπει να είναι έτσι». Και τα δύο ανήκουν μαζί: η διαθεσιμότητα χωρίς διάρκεια είναι εξίσου ελλιπής όπως η διάρκεια χωρίς διαθεσιμότητα. Αυτό το θέμα αναπτύσσεται στο πόσο καιρό πρέπει να παραμείνει διαθέσιμο ένα ψηφιακό διαβατήριο.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Μια επισκόπηση του φορέα δεδομένων (κωδικός QR ή παρόμοιος) που χρησιμοποιείται ανά ομάδα προϊόντων και γιατί.
• Μια περιγραφή της τεχνικής δομής: ποιος φορέας φιλοξενεί τα δεδομένα και πώς ρυθμίζεται η αναφορά από τον φορέα δεδομένων σε αυτά τα δεδομένα.
• Συμφωνίες με τον φορέα φιλοξενίας σχετικά με τη διαθεσιμότητα και τη συνέχεια του περιβάλλοντος σε απευθείας σύνδεση.
• Διαδικασία για το τι πρέπει να γίνει σε περίπτωση κατεστραμμένου ή αδυνάτου να διαβαστεί κωδικού σε ένα προϊόν που βρίσκεται ήδη στο εμπόριο.
• Τεκμηρίωση του μοναδικού κωδικού ταυτοποίησης ανά προϊόν και της μεθοδολογίας με την οποία αποδίδεται.
• Μια επισκόπηση των δεδομένων που καταλήγουν στο κεντρικό μητρώο σε σχέση με τα δεδομένα που εμφανίζονται μόνο στο ίδιο το διαβατήριο.